G361 ἀναμάρτητος — słownik

G361 · grecki · przymiotnik

ἀναμάρτητος anamartētos

bezgrzeszny, nieskazitelny · przekład roboczy

STEP: sinless

Występowanie

3 × LXX 3

Pwt 12 Mch 2

konkordancja ›

Formy w tekście

ἀναμάρτητον	anamartēton	akt. koni.	1
ἀναμαρτήτους	anamartētous	akt. imiesł.	1
ἀναμαρτήτων	anamartētōn	imiesł.	1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀναμάρτητος, -ον (ἁμαρτεῖν), [in LXX: Pwt 29,19 (18) 2 Mch 8,4 2Mac 12:42 * ;] 1. without missing, unerring (Xen.). 2. In moral sense, faultless (Plat.), without sin: J 8,7 (see Cremer, 102, 634; MM, VGT, see word).† (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: sinless

Pochodzenie: from G1 (Α) (as a negative particle) and a presumed derivative of G264 (ἁμαρτάνω);

W KJV: that is without sin

Wystąpienia · 1–3 z 3

Pwt 29,18 LXX ἀναμάρτητον
2 Mch 8,4 LXX ἀναμαρτήτων
2 Mch 12,42 LXX ἀναμαρτήτους

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.