Zaloguj

G2730 · grecki · czasownik

κατοικέω katoikeō

mieszkać, zamieszkiwać, osiedlić się · przekład roboczy

STEP: to dwell

Występowanie

666 × LXX 622SBLGNT 44

Rdz 45Wj 3Kpł 9Lb 31Pwt 33Joz 45Sdz 37Rt 11 Sm 82 Sm 71 Krl 122 Krl 81 Krn 362 Krn 38Ezd 1Ne 3Jdt 32Est 11 Mch 72 Mch 3Hi 2Ps 29Prz 1Syr 1Iz 35Jr 86Lm 3Ba 5Ez 44Dn 1Oz 6Jl 4Am 8Jon 1Mi 8Na 2Ha 2So 7Za 17Mt 4Łk 2Dz 20Ef 1Kol 2Hbr 12 P 1Ap 13

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • mieszkający (11)
  • mieszkających (9)
  • mieszka (7)
  • mieszkającym (7)
  • zamieszkał (4)
  • zamieszkać (2)
  • mieszkacie (1)
  • mieszkasz (1)
  • mieszkać (1)
  • zamieszkawszy (1)

Formy w tekście

κατοικοῦνταςkatoikountaspass.114
κατοικοῦντεςkatoikountespass.101
κατῴκησενkatōikēsenakt.37
κατῴκησανkatōikēsanakt.33
κατοικεῖνkatoikeinpass. M.30
κατῴκειkatōikeiV.IAI3S25
κατοικήσουσινkatoikēsousinV.FAI3P21
κατοικούντωνkatoikountōnpass.20
κατοικῶνkatoikōnpass.19
κατοικοῦσινkatoikousinpass.17
κατοικήσειkatoikēseiV.FAI3S16
κατοικοῦνταkatoikountapass.16
κατοικοῦσινkatoikousinpass.14
κατοικοῦσαkatoikousapass.12
κατοικήσετεkatoikēseteV.FAI2P11
κατῴκισενkatōikisenakt.10
κατοικηθήσεταιkatoikēthēsetaiimiesł.9
κατοικοῦνταςkatoikountascz. praes. akt. imiesł. B. l.mn. m.9
κατοικοῦντεςkatoikountescz. praes. akt. imiesł. M. l.mn. m.9
κατῴκουνkatōikounV.IAI3P8
κατοικεῖkatoikeipass.7
κατοικῆσαιkatoikēsaiakt. M.7
κατοικεῖσθαιkatoikeisthaipass. M.6
κατοικοῦντοςkatoikountospass.5
κατοικοῦσινkatoikousincz. praes. akt. imiesł. C. l.mn. m.5
κατοικεῖkatoikeicz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj.4
κατοικεῖςkatoikeispass.4
κατοικεῖτεkatoikeitepass.4
κατοικείτωσανkatoikeitōsanpass. C.4
κατοικῆσαιkatoikēsaicz. aor. akt. bezok.3

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

κατ-οικέω, -ῶ [in LXX very frequently and nearly always for יָשַׁב ;] 1. trans., to inhabit, dwell in: with accusative, Łk 13,4, Dz 1,10; 2,9.14; 4,16; 9,32.35; 19,10, 17. Ap 17,2; of God, Mt 23,21 2. Intrans., to settle, dwell: Dz 22,12 before ἐν (cl.), Dz 1,20 (LXX) Dz 2,5; 7,2.4; 7,48; 9,22; 11,29; 13,27; 17,24, Hbr 11,9, Ap 13,12; before εἰς (B1., § 39, 3; M, Pr., 62 f., 234 f.), Mt 2,23; 4,13, Dz 7,4; ἐπὶ τ. γῆς (Lb 13,33, al.), Ap 3,10; 6,10; 8,13; 11,10; 13,8.14; 17,8; ἐπὶ παντὸς προσώπου τ. γ., Dz 17,26 ὅπου, Ap 2,13 ἐκεῖ (of demons), Mt 12,45, Łk 11,26. Metaphorical, of divine indwelling: ὁ Χριστός, Ef 3,17 τ. πνεῦμα, Jk 4,5 (κατῴκισεν, T, WH, R, txt.); τ. πλήωρμα (τ. θεότητος), Kol 1,19; 2,9; δικαιοσύνη (cf. Mdr 1,4), 2 P 3,13 (cf. ἐν-κατοικέω).† κατοικίζω, [in LXX for יָשַׁב hi., etc. ;] to cause to dwell: metaphorically, with accusative, τὸ πνεῦμα, Jk 4,5 (Rec., R, mg., κατῴκησεν).† (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: to house permanently, i.e. reside (literally or figuratively)

Pochodzenie: from G2596 (κατά) and G3611 (οἰκέω);

W KJV: dwell(-er), inhabitant(-ter)

Wystąpienia · 501–550 z 666

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.