κατακαίω katakaiō
spalać, wypalać, palić doszczętnie · przekład roboczy
STEP: to burn
Występowanie
107 × LXX 96SBLGNT 11
Rdz 1Wj 7Kpł 18Lb 6Pwt 6Joz 2Sdz 11 Sm 12 Krl 71 Krn 12 Krn 2Tb 1Jdt 11 Mch 22 Mch 1Hi 1Ps 3Prz 2Iz 11Jr 14Ba 1Ez 5Dn 1Am 1Mt 2Łk 1Dz 11 Kor 1Hbr 1Ap 5
W interlinii tłumaczone jako
- została spalona (3)
- spali (2)
- palili (1)
- spala się (1)
- spaleniu (1)
- spalą (1)
- spłonie (1)
- zostanie spalona (1)
Formy w tekście
| κατέκαυσεν | katekausen | akt. | 16 |
| κατακαυθήσεται | katakauthēsetai | imiesł. | 14 |
| κατακαύσει | katakausei | V.FAI3S | 8 |
| κατακαύσουσιν | katakausousin | V.FAI3P | 8 |
| κατακαύσεις | katakauseis | V.FAI2S | 5 |
| κατακαύσετε | katakausete | V.FAI2P | 5 |
| κατακαυθήσονται | katakauthēsontai | imiesł. | 3 |
| κατέκαυσαν | katekausan | akt. | 3 |
| κατακαῦσαι | katakausai | akt. M. | 3 |
| κατακαίειν | katakaiein | pass. M. | 2 |
| κατακαίουσιν | katakaiousin | pass. | 2 |
| κατακαίων | katakaiōn | pass. | 2 |
| κατακαύσει | katakausei | cz. fut. akt. ind. 3 os. l.poj. | 2 |
| κατεκάη | katekaē | cz. aor. pass. ind. 3 os. l.poj. | 2 |
| κατέκαιον | katekaion | V.IAI3P | 2 |
| κατακαύσωμέν | katakausōmen | akt. | 2 |
| κατακαήσεται | katakaēsetai | V.FAI3S | 1 |
| κατακαήσεται | katakaēsetai | cz. fut. pass. ind. 3 os. l.poj. | 1 |
| κατακαήσονται | katakaēsontai | imiesł. | 1 |
| κατακαίεται | katakaietai | cz. praes. pass. ind. 3 os. l.poj. | 1 |
| κατακαίεται | katakaietai | pass. | 1 |
| κατακαυθῇ | katakauthēi | akt. imiesł. | 1 |
| κατακαυθῇς | katakauthēis | akt. imiesł. | 1 |
| κατακαυθήσεται | katakauthēsetai | cz. fut. pass. ind. 3 os. l.poj. | 1 |
| κατακαυθήτω | katakauthētō | akt. imiesł. C. | 1 |
| κατακαῦσαι | katakausai | cz. aor. akt. bezok. | 1 |
| κατακαῦσαι | katakausai | akt. C. | 1 |
| κατακαύσομεν | katakausomen | V.FAI1P | 1 |
| κατακαύσουσιν | katakausousin | cz. fut. akt. ind. 3 os. l.mn. | 1 |
| κατακέκαυμαι | katakekaumai | V.XMI1S | 1 |
Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
κατα-καίω
[in LXX chiefly for שָׂרַף; in Wj 3,2 (אָכַל pu.), distinguished from καίω ;]
to burn up, burn completely: with accusative of thing(s), Mt 13,30 Dz 19,19; pass., 1 Kor 3,15, Hbr 13,11, 2 P 3,10, Ap 8,7; before πυρί Mt 3,12; 13,40, Łk 3,17 (cf. Wj 29,14, al.); ἐν πυρί (Pwt 9,21, al.): Ap 17,16; 18,8.†
(AS)
Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)
Znaczenie: to burn down (to the ground), i.e. consume wholly
Pochodzenie: from G2596 (κατά) and G2545 (καίω);
W KJV: burn (up, utterly)
Wystąpienia · 101–107 z 107
Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.