ἐπικαλέω epikaleō
wzywać, nazywać, powoływać się, nazwać · przekład roboczy
STEP: to call (on)/name
Występowanie
205 × LXX 175SBLGNT 30
W interlinii tłumaczone jako
- wzywających (3)
- wezwawszy (2)
- wzywającymi (2)
- wzywam (2)
- zwanego (2)
- być wzywanym (1)
- jest nazywany (1)
- jest wzywane (1)
- nazwali (1)
- nazwane (1)
- nazwanego (1)
- nazwany (1)
- nazywany jest (1)
- odwołać się (1)
- odwołał się (1)
- wezwał (1)
- wezwałeś (1)
- wezwie (1)
- wzywacie (1)
- wzywając (1)
Formy w tekście
| ἐπικληθῆναι | epiklēthēnai | akt. imiesł. M. | 15 |
| ἐπεκαλέσατο | epekalesato | akt. | 14 |
| ἐπεκλήθη | epeklēthē | akt. imiesł. | 13 |
| ἐπεκαλεσάμην | epekalesamēn | akt. | 10 |
| ἐπεκαλέσαντο | epekalesanto | akt. | 10 |
| ἐπικαλέσομαι | epikalesomai | V.FMI1S | 9 |
| ἐπικέκληται | epikeklētai | V.XMI3S | 9 |
| ἐπεκαλοῦντο | epekalounto | V.IMI3P | 7 |
| ἐπικαλούμενος | epikaloumenos | pass. | 6 |
| ἐπικαλεῖσθαι | epikaleisthai | pass. M. | 6 |
| ἐπεκάλεσεν | epekalesen | akt. | 5 |
| ἐπικαλουμένοις | epikaloumenois | pass. | 5 |
| ἐπικαλέσεται | epikalesetai | V.FMI3S | 5 |
| ἐπικαλεῖται | epikaleitai | pass. | 4 |
| ἐπικαλεσάμενος | epikalesamenos | akt. | 4 |
| ἐπεκλήθησαν | epeklēthēsan | akt. imiesł. | 3 |
| ἐπικαλεῖσθε | epikaleisthe | pass. C. | 3 |
| ἐπικαλέσασθε | epikalesasthe | akt. C. | 3 |
| ἐπικαλέσωμαί | epikalesōmai | akt. | 3 |
| ἐπικαλουμένους | epikaloumenous | cz. praes. med. imiesł. B. l.mn. m. | 3 |
| ἐπικληθήσεται | epiklēthēsetai | imiesł. | 3 |
| ἐπικάλεσαι | epikalesai | akt. C. | 3 |
| ἐπικαλέσηταί | epikalesētai | akt. | 3 |
| ἐπικαλεσώμεθα | epikalesōmetha | akt. | 3 |
| ἐπικέκληται | epikeklētai | imiesł. | 3 |
| ἐπεκάλεσαν | epekalesan | akt. | 2 |
| ἐπικαλεῖται | epikaleitai | cz. praes. pass. ind. 3 os. l.poj. | 2 |
| ἐπικαλεσάμενοι | epikalesamenoi | akt. | 2 |
| ἐπικαλεσαμένου | epikalesamenou | cz. aor. med. imiesł. D. l.poj. m. | 2 |
| ἐπικαλεσαμένου | epikalesamenou | akt. | 2 |
Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)
Znaczenie: to entitle; by implication, to invoke (for aid, worship, testimony, decision, etc.)
Pochodzenie: middle voice from G1909 (ἐπί) and G2564 (καλέω);
W KJV: appeal (unto), call (on, upon), surname
Wystąpienia · 201–205 z 205
- 2 Kor 1,23 SBLGNT ἐπικαλοῦμαι — wzywam
- 2 Tm 2,22 SBLGNT ἐπικαλουμένων — wzywającymi
- Hbr 11,16 SBLGNT ἐπικαλεῖσθαι — być wzywanym
- Jk 2,7 SBLGNT ἐπικληθὲν — nazwane
- 1 P 1,17 SBLGNT ἐπικαλεῖσθε — wzywacie
Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.