ἐπικαλέω epikaleō
wzywać, nazywać, powoływać się, nazwać · przekład roboczy
STEP: to call (on)/name
Występowanie
205 × LXX 175SBLGNT 30
Rdz 7Wj 2Lb 1Pwt 16Joz 1Sdz 21 Sm 32 Sm 41 Krl 142 Krl 31 Krn 32 Krn 5Jdt 6Est 31 Mch 22 Mch 14Hi 4Ps 30Prz 5Mdr 3Syr 7Iz 6Jr 12Lm 2Ba 3Ez 2Dn 4Oz 2Jl 1Am 3Jon 1Mi 1So 1Za 1Ml 1Mt 1Dz 20Rz 31 Kor 12 Kor 12 Tm 1Hbr 1Jk 11 P 1
W interlinii tłumaczone jako
- wzywających (3)
- wezwawszy (2)
- wzywającymi (2)
- wzywam (2)
- zwanego (2)
- być wzywanym (1)
- jest nazywany (1)
- jest wzywane (1)
- nazwali (1)
- nazwane (1)
- nazwanego (1)
- nazwany (1)
- nazywany jest (1)
- odwołać się (1)
- odwołał się (1)
- wezwał (1)
- wezwałeś (1)
- wezwie (1)
- wzywacie (1)
- wzywając (1)
Formy w tekście
| ἐπικληθῆναι | epiklēthēnai | akt. imiesł. M. | 15 |
| ἐπεκαλέσατο | epekalesato | akt. | 14 |
| ἐπεκλήθη | epeklēthē | akt. imiesł. | 13 |
| ἐπεκαλεσάμην | epekalesamēn | akt. | 10 |
| ἐπεκαλέσαντο | epekalesanto | akt. | 10 |
| ἐπικαλέσομαι | epikalesomai | V.FMI1S | 9 |
| ἐπικέκληται | epikeklētai | V.XMI3S | 9 |
| ἐπεκαλοῦντο | epekalounto | V.IMI3P | 7 |
| ἐπικαλούμενος | epikaloumenos | pass. | 6 |
| ἐπικαλεῖσθαι | epikaleisthai | pass. M. | 6 |
| ἐπεκάλεσεν | epekalesen | akt. | 5 |
| ἐπικαλουμένοις | epikaloumenois | pass. | 5 |
| ἐπικαλέσεται | epikalesetai | V.FMI3S | 5 |
| ἐπικαλεῖται | epikaleitai | pass. | 4 |
| ἐπικαλεσάμενος | epikalesamenos | akt. | 4 |
| ἐπεκλήθησαν | epeklēthēsan | akt. imiesł. | 3 |
| ἐπικαλεῖσθε | epikaleisthe | pass. C. | 3 |
| ἐπικαλέσασθε | epikalesasthe | akt. C. | 3 |
| ἐπικαλέσωμαί | epikalesōmai | akt. | 3 |
| ἐπικαλουμένους | epikaloumenous | cz. praes. med. imiesł. B. l.mn. m. | 3 |
| ἐπικληθήσεται | epiklēthēsetai | imiesł. | 3 |
| ἐπικάλεσαι | epikalesai | akt. C. | 3 |
| ἐπικαλέσηταί | epikalesētai | akt. | 3 |
| ἐπικαλεσώμεθα | epikalesōmetha | akt. | 3 |
| ἐπικέκληται | epikeklētai | imiesł. | 3 |
| ἐπεκάλεσαν | epekalesan | akt. | 2 |
| ἐπικαλεῖται | epikaleitai | cz. praes. pass. ind. 3 os. l.poj. | 2 |
| ἐπικαλεσάμενοι | epikalesamenoi | akt. | 2 |
| ἐπικαλεσαμένου | epikalesamenou | cz. aor. med. imiesł. D. l.poj. m. | 2 |
| ἐπικαλεσαμένου | epikalesamenou | akt. | 2 |
Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἐπι-καλέω, -ῶ
[in LXX chiefly for קָרָא ;]
1. to call, name, surname: with accusative (cl.), Mt 10,25 pass., Dz 1,23; 4,36; 10,5.18; 10,22; 11,13; 12,12.25, Hbr 11,16; τ. ὄνομα, before ἐπί (denoting possession, as Heb. עַל. . שֻׁם קָרָא), Dz 15,17 (LXX), Jk 2,7 (see. CB on Am 9,12).
2. Mid. (so also act.; cl., LXX), to call upon, invoke, appeal to (θεόν, θεούς, Hdt., Xen., al.; cf. Deiss., LAE, 426): Καίσαρα (Σεβαστόν, Dz 25,25), Dz 25,11-12.21; 26,32; 28,19; sc. τ. Κύριον Ἰησοῦν, Dz 7,59 μάρτυρα (cl.) τ. θεόν, 2 Kor 1,23 πατέρα, 1 P 1,17 τ. κύριον, Rz 10,12, 2 Tm 2,22; τ. ὄνομα κυρίου (μου, σου; like Heb. יְהוָֹה שֻׁם קָרָא), Dz 2,21 (LXX) Dz 9,14.21; 22,16, Rz 10,13-14" (LXX) 1 Kor 1,2 (Cremer, 335, 742).†
(AS)
Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)
Znaczenie: to entitle; by implication, to invoke (for aid, worship, testimony, decision, etc.)
Pochodzenie: middle voice from G1909 (ἐπί) and G2564 (καλέω);
W KJV: appeal (unto), call (on, upon), surname
Wystąpienia · 151–200 z 205
- Jr 20,8 LXX ἐπικαλέσομαι
- Jr 39,34 LXX ἐπεκλήθη
- Jr 41,15 LXX ἐπεκλήθη
- Lm 3,55 LXX ἐπεκαλεσάμην
- Lm 3,57 LXX ἐπεκαλεσάμην
- Ba 2,15 LXX ἐπεκλήθη
- Ba 2,26 LXX ἐπεκλήθη
- Ba 3,7 LXX ἐπικαλεῖσθαι
- Ez 10,13 LXX ἐπεκλήθη
- Ez 20,29 LXX ἐπεκάλεσαν
- Dn 2,26 LXX ἐπικαλουμένῳ
- Dn 9,18 LXX ἐπεκλήθη
- Dn 9,19 LXX ἐπεκλήθη
- Dn 10,1 LXX ἐπεκλήθη
- Oz 7,7 LXX ἐπικαλούμενος
- Oz 7,11 LXX ἐπεκαλεῖτο
- Jl 3,5 LXX ἐπικαλέσηται
- Am 4,5 LXX ἐπεκαλέσαντο
- Am 4,12 LXX ἐπικαλεῖσθαι
- Am 9,12 LXX ἐπικέκληται
- Jon 1,6 LXX ἐπικαλοῦ
- Mi 6,9 LXX ἐπικληθήσεται
- So 3,9 LXX ἐπικαλεῖσθαι
- Za 13,9 LXX ἐπικαλέσεται
- Ml 1,4 LXX ἐπικληθήσεται
- Mt 10,25 SBLGNT ἐπεκάλεσαν, — nazwali
- Dz 1,23 SBLGNT ἐπεκλήθη — został nazwany
- Dz 2,21 SBLGNT ἐπικαλέσηται — wezwie
- Dz 4,36 SBLGNT ἐπικληθεὶς — nazwany
- Dz 7,59 SBLGNT ἐπικαλούμενον — wzywającego
- Dz 9,14 SBLGNT ἐπικαλουμένους — wzywających
- Dz 9,21 SBLGNT ἐπικαλουμένους — wzywających
- Dz 10,5 SBLGNT ἐπικαλεῖται — jest nazywany
- Dz 10,18 SBLGNT ἐπικαλούμενος — zwany
- Dz 10,32 SBLGNT ἐπικαλεῖται — nazywany jest
- Dz 11,13 SBLGNT ἐπικαλούμενον — zwanego
- Dz 12,12 SBLGNT ἐπικαλουμένου — zwanego
- Dz 12,25 SBLGNT ἐπικληθέντα — nazwanego
- Dz 15,17 SBLGNT ἐπικέκληται — jest wzywane
- Dz 22,16 SBLGNT ἐπικαλεσάμενος — wzywając
- Dz 25,11 SBLGNT ἐπικαλοῦμαι. — wzywam
- Dz 25,12 SBLGNT ἐπικέκλησαι, — wezwałeś
- Dz 25,21 SBLGNT ἐπικαλεσαμένου — wezwawszy
- Dz 25,25 SBLGNT ἐπικαλεσαμένου — wezwawszy
- Dz 26,32 SBLGNT ἐπεκέκλητο — odwołał się
- Dz 28,19 SBLGNT ἐπικαλέσασθαι — odwołać się
- Rz 10,12 SBLGNT ἐπικαλουμένους — wzywających
- Rz 10,13 SBLGNT ἐπικαλέσηται — wezwał
- Rz 10,14 SBLGNT ἐπικαλέσωνται — wzywać będą
- 1 Kor 1,2 SBLGNT ἐπικαλουμένοις — wzywającymi
Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.