δοξάζω doxazō
wysławiać, chwalić, oddawać chwałę, otaczać chwałą · przekład roboczy
STEP: to glorify
Występowanie
181 × LXX 120SBLGNT 61
Wj 8Kpł 1Pwt 1Sdz 21 Sm 42 Sm 31 Krn 2Ezd 2Jdt 1Est 91 Mch 122 Mch 2Ps 9Prz 1Mdr 3Syr 32Iz 17Lm 2Ez 1Dn 6Ml 2Mt 4Mk 1Łk 9J 23Dz 5Rz 51 Kor 22 Kor 3Ga 12 Tes 1Hbr 11 P 4Ap 2
W interlinii tłumaczone jako
- wielbili (6)
- został uwielbiony (6)
- uwielbi (4)
- uwielbili (4)
- był uwielbiony (3)
- uwielbił (3)
- wysławiając (3)
- otocz chwałą (2)
- wielbiąc (2)
- byli chwaleni (1)
- było wysławiane (1)
- chwalcie (1)
- doznaje chwały (1)
- nie został uwielbiony (1)
- niech wielbi (1)
- otaczający chwałą (1)
- otoczy chwałą (1)
- otoczył chwałą (1)
- otoczyłem chwałą (1)
- otoczę chwałą (1)
Formy w tekście
| δοξάσαι | doxasai | akt. M. | 10 |
| ἐδόξασεν | edoxasen | akt. | 9 |
| δοξασθήσεται | doxasthēsetai | imiesł. | 8 |
| δεδόξασται | dedoxastai | V.XMI3S | 7 |
| δοξάσω | doxasō | V.FAI1S | 6 |
| ἐδόξαζον | edoxazon | cz. impf. akt. ind. 3 os. l.mn. | 6 |
| δοξασθήσομαι | doxasthēsomai | imiesł. | 5 |
| δόξασον | doxason | akt. C. | 5 |
| ἐδοξάσθη | edoxasthē | cz. aor. pass. ind. 3 os. l.poj. | 5 |
| ἐδοξάσθησαν | edoxasthēsan | akt. imiesł. | 5 |
| δεδοξασμένος | dedoxasmenos | V.XMPNSM | 4 |
| δοξάζει | doxazei | pass. | 4 |
| δοξάζων | doxazōn | cz. praes. akt. imiesł. M. l.poj. m. | 4 |
| δοξάσει | doxasei | cz. fut. akt. ind. 3 os. l.poj. | 4 |
| ἐδόξασαν | edoxasan | cz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn. | 4 |
| ἐδόξασας | edoxasas | akt. | 4 |
| δοξάζεται | doxazetai | pass. | 3 |
| δοξάζοντες | doxazontes | pass. | 3 |
| δοξάζων | doxazōn | pass. | 3 |
| δοξασθῇ | doxasthēi | cz. aor. pass. koni. 3 os. l.poj. | 3 |
| δοξασθῆναι | doxasthēnai | akt. imiesł. M. | 3 |
| δοξασθήσεσθε | doxasthēsesthe | imiesł. | 3 |
| δόξασόν | doxason | cz. aor. akt. imp. 2 os. l.poj. | 3 |
| ἐδόξασαν | edoxasan | akt. | 3 |
| ἐδόξασεν | edoxasen | cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. | 3 |
| δοξάζειν | doxazein | pass. M. | 2 |
| δοξάζηται | doxazētai | cz. praes. pass. koni. 3 os. l.poj. | 2 |
| δοξάζοντες | doxazontes | cz. praes. akt. imiesł. M. l.mn. m. | 2 |
| δοξάζου | doxazou | pass. C. | 2 |
| δοξάσει | doxasei | V.FAI3S | 2 |
Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
δοξάζω
(δόξα), [in LXX chiefly for כָּבַד ni., pi., also for פָּאַר, etc. ;]
1. to think, suppose, hold an opinion (Æsch., Plat., al.).
2. To bestow δόξα (which see) on, to magnify, extol, praise (Thuc., iii, 45; Plut., al.): with accusative, Mt 5,16, Mk 2,12, J 8,54, Rz 15,6, 1 P 2,12, al.; id. before ἐπί Łk 2,20 ἐν, Ga 1,24, 1 P 4,16.
3. In LXX and NT (see: δόξα, 3), to clothe with splendour, glorify (Wj 34,29-30, Ps 37,20, Iz 44,23, Est 3,1, al): Rz 8,30, 2 Kor 3,10, 2 Tes 3,1, 1 P 1,8, al.; of Christ, J 7,39; 8,54, al. (on the Johannine use, see Cremer, 211; Westc., Jo., Intr.); of the Father, J 13,31-32, 1 P 4,11, al. (cf. ἐν-, συν-δοξάζω).
(AS)
Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)
Znaczenie: to render (or esteem) glorious (in a wide application)
Pochodzenie: from G1391 (δόξα);
W KJV: (make) glorify(-ious), full of (have) glory, honour, magnify
Wystąpienia · 101–150 z 181
- Iz 43,23 LXX ἐδόξασάς
- Iz 44,23 LXX δοξασθήσεται
- Iz 49,3 LXX δοξασθήσομαι
- Iz 49,5 LXX δοξασθήσομαι
- Iz 52,13 LXX δοξασθήσεται
- Iz 55,5 LXX ἐδόξασέν
- Iz 60,7 LXX δοξασθήσεται
- Iz 60,13 LXX δοξάσαι
- Iz 66,5 LXX δοξασθῇ
- Lm 1,8 LXX δοξάζοντες
- Lm 5,12 LXX ἐδοξάσθησαν
- Ez 39,13 LXX ἐδοξάσθην
- Dn 1,20 LXX ἐδόξασεν
- Dn 2,6 LXX δοξασθήσεσθε
- Dn 3,26 LXX δεδοξασμένον
- Dn 3,51 LXX ἐδόξαζον
- Dn 3,55 LXX δεδοξασμένος
- Dn 3,56 LXX δεδοξασμένος
- Ml 1,6 LXX δοξάζει
- Ml 1,11 LXX δεδόξασται
- Mt 5,16 SBLGNT δοξάσωσιν — uwielbili
- Mt 6,2 SBLGNT δοξασθῶσιν — byli chwaleni
- Mt 9,8 SBLGNT ἐδόξασαν — uwielbiły
- Mt 15,31 SBLGNT ἐδόξασαν — uwielbili
- Mk 2,12 SBLGNT δοξάζειν — wielbić
- Łk 2,20 SBLGNT δοξάζοντες — wysławiając
- Łk 4,15 SBLGNT δοξαζόμενος — wychwalany
- Łk 5,25 SBLGNT δοξάζων — wielbiąc
- Łk 5,26 SBLGNT ἐδόξαζον — wielbili
- Łk 7,16 SBLGNT ἐδόξαζον — wielbili
- Łk 13,13 SBLGNT ἐδόξαζεν — wielbiła
- Łk 17,15 SBLGNT δοξάζων — wielbiąc
- Łk 18,43 SBLGNT δοξάζων — wysławiając
- Łk 23,47 SBLGNT ἐδόξαζεν — wielbił
- J 7,39 SBLGNT ἐδοξάσθη. — nie został uwielbiony
- J 8,54 SBLGNT δοξάσω — otoczę chwałą
- J 8,54 SBLGNT δοξάζων — otaczający chwałą
- J 11,4 SBLGNT δοξασθῇ — był uwielbiony
- J 12,16 SBLGNT ἐδοξάσθη — został uwielbiony
- J 12,23 SBLGNT δοξασθῇ — został uwielbiony
- J 12,28 SBLGNT δόξασόν — uwielbij
- J 12,28 SBLGNT ἐδόξασα — uwielbiłem
- J 12,28 SBLGNT δοξάσω. — uwielbię
- J 13,31 SBLGNT ἐδοξάσθη — został uwielbiony
- J 13,31 SBLGNT ἐδοξάσθη — został uwielbiony
- J 13,32 SBLGNT ἐδοξάσθη — został uwielbiony
- J 13,32 SBLGNT δοξάσει — uwielbi
- J 13,32 SBLGNT δοξάσει — uwielbi
- J 14,13 SBLGNT δοξασθῇ — był uwielbiony
- J 15,8 SBLGNT ἐδοξάσθη — został uwielbiony
Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.