רִיב riv wymowa wg Stronga: reeb
spór, kłótnia, proces · przekład roboczy
STEP: strife
Występowanie
61 × WLC 61
Rdz 1Wj 4Pwt 5Sdz 11 Sm 22 Sm 32 Krn 2Hi 4Ps 7Prz 12Iz 5Jr 6Lm 2Ez 1Oz 2Mi 3Ha 1
W interlinii tłumaczone jako
- spór (16)
- spór mój (6)
- sporu (4)
- i spór (3)
- spór twój (3)
- w sporze jego (3)
- od sporów (2)
- sporem (2)
- spór ich (2)
- a spór (1)
- i na spór (1)
- i spory wasze (1)
- i sporów (1)
- i sprawa (1)
- ku sprawie mojej (1)
- kłótni (1)
- kłótnię (1)
- na spór (1)
- od kłótni (1)
- od sporu (1)
Formy w tekście
| רִֽיב | rz. m./ż. l.poj. abs. | 18 |
| רִיבִֽי | rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. | 7 |
| בְּרִיבֽוֹ | przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. | 4 |
| רִ֣יב | rz. m./ż. l.poj. konstr. | 3 |
| רִיבָ֑ם | rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. | 3 |
| רִֽ֭יבְךָ | rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. | 3 |
| הָרִ֖יב | rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. | 2 |
| וְרִ֣יב | spój. + rz. m./ż. l.poj. abs. | 2 |
| וְרִ֥יב | spój. + rz. m./ż. l.poj. konstr. | 2 |
| מֵרִ֪יבֵ֫י | przyim. + rz. m./ż. l.mn. konstr. | 2 |
| בְרִ֑יב | przyim. + rz. m./ż. l.poj. abs. | 1 |
| וְלָרִ֑יב | spój. + przyim. + rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. | 1 |
| וְרִ֖ב | spój. + rz. m./ż. l.poj. abs. | 1 |
| וְרִב֖וֹת | spój. + rz. m./ż. l.mn. konstr. | 1 |
| וְרִֽיבְכֶֽם | spój. + rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.mn. | 1 |
| לְרִ֤יב | przyim. + rz. m./ż. l.poj. abs. | 1 |
| לְרִ֥יב | przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. | 1 |
| לְרִיבִֽי | przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. | 1 |
| מֵרִ֑יב | przyim. + rz. m./ż. l.poj. abs. | 1 |
| מֵרִ֥יב | przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. | 1 |
| רִ֗ב | rz. m./ż. l.poj. abs. | 1 |
| רִיבֵ֥י | rz. m./ż. l.mn. konstr. | 1 |
| רִיבֵ֔ךְ | rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. | 1 |
| רִֽיבְכֶ֖ם | rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.mn. | 1 |
| רִיבֹ֖ת | rz. m./ż. l.mn. abs. | 1 |
Definicja · STEPBible: skrócony Brown–Driver–Briggs
1) strife, controversy, dispute
1a) strife, quarrel
1b) dispute, controversy, case at law
Strong · Hebrew and Chaldee Dictionary (1894)
Znaczenie: a contest (personal or legal)
Pochodzenie: or רִב; from H7378 (רִיב);
W KJV: [phrase] adversary, cause, chiding, contend(-tion), controversy, multitude (from the margin), pleading, strife, strive(-ing), suit.
Wystąpienia · 51–61 z 61
- Jr 50,34 WLC רִיבָ֑ם — sprawę ich
- Jr 51,36 WLC רִיבֵ֔ךְ — spór twój
- Lm 3,36 WLC בְּרִיב֔וֹ — w sporze jego
- Lm 3,58 WLC רִיבֵ֥י — spory
- Ez 44,24 WLC רִ֗יב — sporem
- Oz 4,1 WLC רִ֤יב — spór
- Oz 12,3 WLC וְרִ֥יב — a spór
- Mi 6,2 WLC רִ֣יב — sporu
- Mi 6,2 WLC רִ֤יב — spór
- Mi 7,9 WLC רִיבִי֙ — spór mój
- Ha 1,3 WLC רִ֦יב — spór
Teksty wystąpień: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.