Zaloguj

H5307 · hebrajski · czasownik

נָפַל naphal wymowa wg Stronga: naw-fal'

paść, upadać, przewracać się, padać, upaść, runąć, polegnąć · przekład roboczy

STEP: to fall: fall

Występowanie

434 × WLC 434

Rdz 18Wj 6Kpł 9Lb 17Pwt 8Joz 15Sdz 21Rt 21 Sm 252 Sm 301 Krl 82 Krl 161 Krn 192 Krn 9Ezd 1Ne 3Est 11Hi 13Ps 29Prz 15Koh 6Iz 25Jr 45Lm 3Ez 54Dn 8Oz 4Jl 1Am 7Jon 3Mi 1Na 1Za 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • i upadł (25)
  • upadnie (25)
  • upadną (19)
  • i padli (13)
  • i upadli (13)
  • i upadnie (13)
  • upadli (13)
  • i padł (12)
  • i upadną (10)
  • spadł (10)
  • i upadłem (9)
  • padną (8)
  • upadł (8)
  • upadły (8)
  • i upadła (7)
  • padł (7)
  • i padło (6)
  • spadnie (6)
  • upadło (6)
  • i padnie (5)

Formy w tekście

וַיִּפֹּ֥לspój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj.44
יִפְּל֥וּcz. Qal impf. 3 os. m. l.mn.34
וַיִּפְּל֥וּspój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn.28
יִפֹּ֥לcz. Qal impf. 3 os. m. l.poj.22
נָפְל֣וּcz. Qal perf. 3 os. wsp. l.mn.22
נָפַ֥לcz. Qal perf. 3 os. m. l.poj.18
וַתִּפֹּ֣לspój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj.15
יִפּ֥וֹלcz. Qal impf. 3 os. m. l.poj.14
וְנָפְל֖וּspój. + cz. Qal weqatal 3 os. wsp. l.mn.13
נֹפֵ֖לcz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs.12
וְנָפַ֥לspój. + cz. Qal weqatal 3 os. m. l.poj.11
נָֽפְלָה֙cz. Qal perf. 3 os. ż. l.poj.11
הַנֹּֽפְלִים֙rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. abs.8
וְנָ֨פְלָ֜הspój. + cz. Qal weqatal 3 os. ż. l.poj.7
נֹפְלִ֖יםcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. abs.6
בִּנְפֹ֣לprzyim. + cz. Qal bezok. konstr.6
וָאֶפֹּ֖לspój. + cz. Qal wajjiqtol 1 os. wsp. l.poj.5
לְהַפִּ֥ילprzyim. + cz. Hifil bezok. konstr.4
הִפִּ֨ילוּ֙cz. Hifil perf. 3 os. wsp. l.mn.3
וְנָפָֽלוּspój. + cz. Qal perf. 3 os. wsp. l.mn.3
אַפִּ֣ילcz. Hifil impf. 1 os. wsp. l.poj.3
הִפִּ֣ילcz. Hifil perf. 3 os. m. l.poj.3
וַיַּפִּ֜ילוּspój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.mn.3
וַ֭יַּפֵּלspój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.poj.3
וְהִפַּלְתִּ֥יוspój. + cz. Hifil weqatal 1 os. wsp. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.2
וּנְפַלְתֶּ֖םspój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.mn.2
תִּפָּלcz. Qal juss. 3 os. ż. l.poj.2
תִּפֹּ֤לcz. Qal impf. 3 os. ż. l.poj.2
אֶפְּלָהcz. Qal kohort. 1 os. wsp. l.poj.2
בַנֹּפְלִ֗יםprzyim. + rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. abs.2

Definicja · STEPBible: skrócony Brown–Driver–Briggs

fall/drop/fail 1) to fall, lie, be cast down, fail 1a) (Qal) 1a1) to fall 1a2) to fall (of violent death) 1a3) to fall prostrate, prostrate oneself before 1a4) to fall upon, attack, desert, fall away to, go away to, fall into the hand of 1a5) to fall short, fail, fall out, turn out, result 1a6) to settle, waste away, be offered, be inferior to 1a7) to lie, lie prostrate 1b) (Hiphil) 1b1) to cause to fall, fell, throw down, knock out, lay prostrate 1b2) to overthrow 1b3) to make the lot fall, assign by lot, apportion by lot 1b4) to let drop, cause to fail (fig.) 1b5) to cause to fall 1c) (Hithpael) 1c1) to throw or prostrate oneself, throw oneself upon 1c2) to lie prostrate, prostrate oneself 1d) (Pilel) to fall

Strong · Hebrew and Chaldee Dictionary (1894)

Znaczenie: to fall, in a great variety of applications (intransitive or causative, literal or figurative)

Pochodzenie: a primitive root;

W KJV: be accepted, cast (down, self, (lots), out), cease, die, divide (by lot), (let) fail, (cause to, let, make, ready to) fall (away, down, -en, -ing), fell(-ing), fugitive, have (inheritance), inferior, be judged (by mistake for H6419 (פָּלַל)), lay (along), (cause to) lie down, light (down), be ([idiom] hast) lost, lying, overthrow, overwhelm, perish, present(-ed, -ing), (make to) rot, slay, smite out, [idiom] surely, throw down.

Wystąpienia · 251–300 z 434

  • Ps 78,64 WLC נָפָ֑לוּ — upadli
  • Ps 82,7 WLC תִּפֹּֽלוּ — upadniecie
  • Ps 91,7 WLC יִפֹּ֤ל — padnie
  • Ps 105,38 WLC נָפַ֖ל — spadł
  • Ps 106,26 WLC לְהַפִּ֥יל — aby powalić
  • Ps 106,27 WLC וּלְהַפִּ֣יל — i aby powalić
  • Ps 118,13 WLC לִנְפֹּ֑ל — aby upaść
  • Ps 140,11 WLC יַפִּלֵ֑ם — niech wrzuci ich
  • Ps 141,10 WLC יִפְּל֣וּ — niech wpadną
  • Ps 145,14 WLC הַנֹּפְלִ֑ים — upadających
  • Prz 1,14 WLC תַּפִּ֣יל — rzucisz
  • Prz 7,26 WLC הִפִּ֑ילָה — powaliła
  • Prz 11,5 WLC יִפֹּ֥ל — upadnie
  • Prz 11,14 WLC יִפָּל — upadnie
  • Prz 11,28 WLC יִפֹּ֑ל — upadnie
  • Prz 13,17 WLC יִפֹּ֣ל — wpada
  • Prz 17,20 WLC יִפּ֥וֹל — upadnie
  • Prz 19,15 WLC תַּפִּ֣יל — sprowadza
  • Prz 22,14 WLC יפול — upadnie
  • Prz 24,16 WLC יִפּ֣וֹל — upadnie
  • Prz 24,17 WLC בִּנְפֹ֣ל — gdy upadnie
  • Prz 26,27 WLC יִפֹּ֑ל — wpadnie
  • Prz 28,10 WLC יִפּ֑וֹל — upadnie
  • Prz 28,14 WLC יִפּ֥וֹל — upadnie
  • Prz 28,18 WLC יִפּ֥וֹל — upadnie
  • Koh 4,10 WLC יִפֹּ֔לוּ — upadną
  • Koh 4,10 WLC שֶׁיִּפּ֔וֹל — który upadnie
  • Koh 9,12 WLC כְּשֶׁתִּפּ֥וֹל — gdy spada
  • Koh 10,8 WLC יִפּ֑וֹל — upadnie
  • Koh 11,3 WLC יִפּ֥וֹל — upadnie
  • Koh 11,3 WLC שֶׁיִּפּ֥וֹל — gdzie upadnie
  • Iz 3,8 WLC נָפָ֑ל — upadł
  • Iz 3,25 WLC יִפֹּ֑לוּ — upadną
  • Iz 8,15 WLC וְנָפְל֣וּ — i upadną
  • Iz 9,7 WLC וְנָפַ֖ל — i spadnie
  • Iz 9,9 WLC נָפָ֖לוּ — upadły
  • Iz 10,4 WLC יִפֹּ֑לוּ — upadną
  • Iz 10,34 WLC יִפּֽוֹל — upadnie
  • Iz 13,15 WLC יִפּ֥וֹל — upadnie
  • Iz 14,12 WLC נָפַ֥לְתָּ — spadłeś
  • Iz 16,9 WLC נָפָֽל — spadł
  • Iz 21,9 WLC נָפְלָ֤ה — upadła
  • Iz 21,9 WLC נָֽפְלָה֙ — upadła
  • Iz 22,25 WLC וְנָפְלָ֗ה — i upadnie
  • Iz 24,18 WLC יִפֹּ֣ל — wpadnie
  • Iz 24,20 WLC וְנָפְלָ֖ה — i upadnie
  • Iz 26,18 WLC יִפְּל֖וּ — upadli
  • Iz 26,19 WLC תַּפִּֽיל — powali
  • Iz 30,13 WLC נֹפֵ֔ל — padający
  • Iz 30,25 WLC בִּנְפֹ֖ל — gdy padną

Teksty wystąpień: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.