Zaloguj

H5307 · hebrajski · czasownik

נָפַל naphal wymowa wg Stronga: naw-fal'

paść, upadać, przewracać się, padać, upaść, runąć, polegnąć · przekład roboczy

STEP: to fall: fall

Występowanie

434 × WLC 434

Rdz 18Wj 6Kpł 9Lb 17Pwt 8Joz 15Sdz 21Rt 21 Sm 252 Sm 301 Krl 82 Krl 161 Krn 192 Krn 9Ezd 1Ne 3Est 11Hi 13Ps 29Prz 15Koh 6Iz 25Jr 45Lm 3Ez 54Dn 8Oz 4Jl 1Am 7Jon 3Mi 1Na 1Za 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • i upadł (25)
  • upadnie (25)
  • upadną (19)
  • i padli (13)
  • i upadli (13)
  • i upadnie (13)
  • upadli (13)
  • i padł (12)
  • i upadną (10)
  • spadł (10)
  • i upadłem (9)
  • padną (8)
  • upadł (8)
  • upadły (8)
  • i upadła (7)
  • padł (7)
  • i padło (6)
  • spadnie (6)
  • upadło (6)
  • i padnie (5)

Formy w tekście

וַיִּפֹּ֥לspój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj.44
יִפְּל֥וּcz. Qal impf. 3 os. m. l.mn.34
וַיִּפְּל֥וּspój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn.28
יִפֹּ֥לcz. Qal impf. 3 os. m. l.poj.22
נָפְל֣וּcz. Qal perf. 3 os. wsp. l.mn.22
נָפַ֥לcz. Qal perf. 3 os. m. l.poj.18
וַתִּפֹּ֣לspój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj.15
יִפּ֥וֹלcz. Qal impf. 3 os. m. l.poj.14
וְנָפְל֖וּspój. + cz. Qal weqatal 3 os. wsp. l.mn.13
נֹפֵ֖לcz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs.12
וְנָפַ֥לspój. + cz. Qal weqatal 3 os. m. l.poj.11
נָֽפְלָה֙cz. Qal perf. 3 os. ż. l.poj.11
הַנֹּֽפְלִים֙rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. abs.8
וְנָ֨פְלָ֜הspój. + cz. Qal weqatal 3 os. ż. l.poj.7
נֹפְלִ֖יםcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. abs.6
בִּנְפֹ֣לprzyim. + cz. Qal bezok. konstr.6
וָאֶפֹּ֖לspój. + cz. Qal wajjiqtol 1 os. wsp. l.poj.5
לְהַפִּ֥ילprzyim. + cz. Hifil bezok. konstr.4
הִפִּ֨ילוּ֙cz. Hifil perf. 3 os. wsp. l.mn.3
וְנָפָֽלוּspój. + cz. Qal perf. 3 os. wsp. l.mn.3
אַפִּ֣ילcz. Hifil impf. 1 os. wsp. l.poj.3
הִפִּ֣ילcz. Hifil perf. 3 os. m. l.poj.3
וַיַּפִּ֜ילוּspój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.mn.3
וַ֭יַּפֵּלspój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.poj.3
וְהִפַּלְתִּ֥יוspój. + cz. Hifil weqatal 1 os. wsp. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.2
וּנְפַלְתֶּ֖םspój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.mn.2
תִּפָּלcz. Qal juss. 3 os. ż. l.poj.2
תִּפֹּ֤לcz. Qal impf. 3 os. ż. l.poj.2
אֶפְּלָהcz. Qal kohort. 1 os. wsp. l.poj.2
בַנֹּפְלִ֗יםprzyim. + rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. abs.2

Definicja · STEPBible: skrócony Brown–Driver–Briggs

fall/drop/fail 1) to fall, lie, be cast down, fail 1a) (Qal) 1a1) to fall 1a2) to fall (of violent death) 1a3) to fall prostrate, prostrate oneself before 1a4) to fall upon, attack, desert, fall away to, go away to, fall into the hand of 1a5) to fall short, fail, fall out, turn out, result 1a6) to settle, waste away, be offered, be inferior to 1a7) to lie, lie prostrate 1b) (Hiphil) 1b1) to cause to fall, fell, throw down, knock out, lay prostrate 1b2) to overthrow 1b3) to make the lot fall, assign by lot, apportion by lot 1b4) to let drop, cause to fail (fig.) 1b5) to cause to fall 1c) (Hithpael) 1c1) to throw or prostrate oneself, throw oneself upon 1c2) to lie prostrate, prostrate oneself 1d) (Pilel) to fall

Strong · Hebrew and Chaldee Dictionary (1894)

Znaczenie: to fall, in a great variety of applications (intransitive or causative, literal or figurative)

Pochodzenie: a primitive root;

W KJV: be accepted, cast (down, self, (lots), out), cease, die, divide (by lot), (let) fail, (cause to, let, make, ready to) fall (away, down, -en, -ing), fell(-ing), fugitive, have (inheritance), inferior, be judged (by mistake for H6419 (פָּלַל)), lay (along), (cause to) lie down, light (down), be ([idiom] hast) lost, lying, overthrow, overwhelm, perish, present(-ed, -ing), (make to) rot, slay, smite out, [idiom] surely, throw down.

Wystąpienia · 201–250 z 434

  • 2 Krn 25,19 WLC וְנָ֣פַלְתָּ֔ — i upadniesz
  • 2 Krn 29,9 WLC נָפְל֥וּ — polegli
  • 2 Krn 32,21 WLC הִפִּילֻ֥הוּ — powalili go
  • Ezd 10,1 WLC וּמִתְנַפֵּ֔ל — i upadając
  • Ne 6,16 WLC וַיִּפְּל֥וּ — i upadli
  • Ne 10,35 WLC הִפַּ֜לְנוּ — rzuciliśmy
  • Ne 11,1 WLC הִפִּ֨ילוּ — rzucili
  • Est 3,7 WLC הִפִּ֣יל — rzucił
  • Est 6,10 WLC תַּפֵּ֣ל — zaniedbaj
  • Est 6,13 WLC לִנְפֹּ֤ל — upadać
  • Est 6,13 WLC נָפ֥וֹל — upadkiem
  • Est 6,13 WLC תִּפּ֖וֹל — upadniesz
  • Est 7,8 WLC נֹפֵ֔ל — upadający
  • Est 8,3 WLC וַתִּפֹּ֖ל — i upadła
  • Est 8,17 WLC נָפַ֥ל — padł
  • Est 9,2 WLC נָפַ֥ל — spadł
  • Est 9,3 WLC נָפַ֥ל — spadł
  • Est 9,24 WLC וְהִפִּ֥יל — i rzucił
  • Hi 1,15 WLC וַתִּפֹּ֤ל — i napadli
  • Hi 1,16 WLC נָֽפְלָה֙ — spadł
  • Hi 1,19 WLC וַיִּפֹּ֥ל — i spadł
  • Hi 1,20 WLC וַיִּפֹּ֥ל — i upadł
  • Hi 4,13 WLC בִּנְפֹ֥ל — gdy pada
  • Hi 6,27 WLC תַּפִּ֑ילוּ — spadacie
  • Hi 12,3 WLC נֹפֵ֣ל — upadły
  • Hi 13,2 WLC נֹפֵ֖ל — upadam
  • Hi 13,11 WLC יִפֹּ֥ל — spada
  • Hi 14,18 WLC נוֹפֵ֣ל — upadająca
  • Hi 29,24 WLC יַפִּילֽוּן — upadali
  • Hi 31,22 WLC תִפּ֑וֹל — niech spadnie
  • Hi 33,15 WLC בִּנְפֹ֣ל — gdy pada
  • Ps 5,11 WLC יִפְּלוּ֮ — niech upadną
  • Ps 7,16 WLC וַ֝יִּפֹּ֗ל — i wpadł
  • Ps 10,10 WLC וְנָפַ֥ל — i upadnie
  • Ps 16,6 WLC נָֽפְלוּ — padły
  • Ps 18,39 WLC יִ֝פְּל֗וּ — padają
  • Ps 20,9 WLC וְנָפָ֑לוּ — i padli
  • Ps 22,19 WLC יַפִּ֥ילוּ — rzucają
  • Ps 27,2 WLC וְנָפָֽלוּ — i upadli
  • Ps 35,8 WLC יִפָּל — niech upadnie
  • Ps 36,13 WLC נָ֭פְלוּ — upadli
  • Ps 37,14 WLC לְ֭הַפִּיל — aby powalić
  • Ps 37,24 WLC יִפֹּ֥ל — upadnie
  • Ps 45,6 WLC יִפְּל֑וּ — padną
  • Ps 55,5 WLC נָפְל֥וּ — spadły
  • Ps 57,7 WLC נָפְל֖וּ — wpadli
  • Ps 69,10 WLC נָפְל֥וּ — spadły
  • Ps 73,18 WLC הִ֝פַּלְתָּ֗ם — powaliłeś ich
  • Ps 78,28 WLC וַ֭יַּפֵּל — i sprawił, że upadły
  • Ps 78,55 WLC וַֽ֭יַּפִּילֵם — i przydzielił im

Teksty wystąpień: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.