Zaloguj

H341 · hebrajski · rzeczownik, rodzaj męski

אֹיֵב oyev wymowa wg Stronga: o-yabe'

wróg, nieprzyjaciel · przekład roboczy

STEP: enemy

Występowanie

282 × WLC 282

Rdz 2Wj 5Kpł 13Lb 8Pwt 25Joz 11Sdz 91 Sm 202 Sm 161 Krl 82 Krl 31 Krn 52 Krn 8Ezd 2Ne 5Est 6Hi 3Ps 74Prz 2Iz 8Jr 19Lm 15Ez 2Oz 1Am 1Mi 6Na 4So 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • wrogów ich (24)
  • wroga (23)
  • wrogów twoich (21)
  • wrogów jego (16)
  • wrogowie moi (12)
  • wrogów moich (12)
  • wróg (12)
  • wrogowie twoi (9)
  • wrogom twoim (8)
  • wrogów waszych (8)
  • wrogiem (7)
  • wrogami waszymi (6)
  • od wrogów moich (5)
  • wrogów (5)
  • wróg mój (5)
  • swoimi wrogami (4)
  • wroga twego (4)
  • wrogami (4)
  • wróg twój (4)
  • wrogom jego (3)

Formy w tekście

אוֹיֵֽבcz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs.38
אֹיְבֶ֑יךָcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj.32
אֹֽיְבֵיהֶ֔םcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn.27
אֹיְבֵיכֶ֑םcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.mn.20
אֹיְבַ֣יcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.18
אֹיְבָֽיוcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.17
אוֹיְבַ֣יcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.10
אֹיְבִ֣יcz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.7
אֹיְבֵ֥יcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr.7
אוֹיְבָ֖יוcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.7
א֭וֹיְבֶיךָcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj.7
מֵאֹיְבַ֥יprzyim. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.6
אֹיְבֵֽינוּcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn.5
אֹיִבְךָ֖cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj.5
א֝וֹיְבֵיהֶ֗םcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn.5
לְאוֹיֵ֣בprzyim. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs.4
אוֹיְבֵֽינוּcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn.4
אֹ֣יְב֔וֹcz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.4
הָֽאוֹיֵ֨בrodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs.4
וְֽ֭אֹיְבַיspój. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.4
לְאֹיְבָֽיוprzyim. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.3
אוֹיְבֵ֥יcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr.2
אֹיַ֨בְתִּי֙cz. Qal imiesł. czyn. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.2
וְאוֹיֵ֔בspój. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs.2
לְאֹ֣יְבַ֔יִךְprzyim. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj.2
אֹיְבֶ֣יהָcz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj.2
בְּאֹיְבֵ֖יprzyim. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr.2
וְ֝אֹיְבָ֗יוspój. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.2
וְ֝אֹיְבֵ֗ינוּspój. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn.2
כְּאוֹיֵ֗בprzyim. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs.2

Definicja · STEPBible: skrócony Brown–Driver–Briggs

1) (Qal) enemy 1a) personal 1b) national

Strong · Hebrew and Chaldee Dictionary (1894)

Znaczenie: hating; an adversary

Pochodzenie: or (fully) אוֹיֵב; active participle of H340 (אָיַב);

W KJV: enemy, foe.

Wystąpienia · 101–150 z 282

  • 2 Sm 18,19 WLC אֹיְבָֽיו — wrogów jego
  • 2 Sm 18,32 WLC אֹֽיְבֵי֙ — wrogowie
  • 2 Sm 19,10 WLC אֹיְבֵ֗ינוּ — wrogów naszych
  • 2 Sm 22,1 WLC אֹיְבָ֖יו — wrogów jego
  • 2 Sm 22,4 WLC וּמֵאֹיְבַ֖י — i od wrogów moich
  • 2 Sm 22,18 WLC מֵאֹיְבִ֖י — od wroga mojego
  • 2 Sm 22,38 WLC אֹיְבַ֖י — wrogów moich
  • 2 Sm 22,41 WLC וְאֹ֣יְבַ֔י — a wrogów moich
  • 2 Sm 22,49 WLC מֵאֹֽיְבָ֑י — od wrogów moich
  • 1 Krl 3,11 WLC אֹיְבֶ֑יךָ — wrogów twoich
  • 1 Krl 8,33 WLC אוֹיֵ֖ב — wrogiem
  • 1 Krl 8,37 WLC אֹיְב֖וֹ — wróg jego
  • 1 Krl 8,44 WLC אֹ֣יְב֔וֹ — wrogowi swemu
  • 1 Krl 8,46 WLC אוֹיֵ֑ב — wroga
  • 1 Krl 8,46 WLC הָאוֹיֵ֔ב — wroga
  • 1 Krl 8,48 WLC אֹיְבֵיהֶ֖ם — wrogów ich
  • 1 Krl 21,20 WLC אֹיְבִ֑י — wrogu mój
  • 2 Krl 17,39 WLC אֹיְבֵיכֶֽם — waszych wrogów
  • 2 Krl 21,14 WLC אֹֽיְבֵיהֶ֑ם — wrogów ich
  • 2 Krl 21,14 WLC אֹיְבֵיהֶֽם — wrogów ich
  • 1 Krn 14,11 WLC אוֹיְבַ֛י — wrogów moich
  • 1 Krn 17,8 WLC אוֹיְבֶ֖יךָ — wrogów twoich
  • 1 Krn 17,10 WLC אוֹיְבֶ֑יךָ — wrogów twoich
  • 1 Krn 21,12 WLC אוֹיְבֶ֣ךָ — wrogów twoich
  • 1 Krn 22,9 WLC אוֹיְבָ֖יו — wrogów jego
  • 2 Krn 6,24 WLC אוֹיֵ֖ב — wrogiem
  • 2 Krn 6,28 WLC אוֹיְבָ֖יו — wróg jego
  • 2 Krn 6,34 WLC א֣וֹיְבָ֔יו — wrogom jego
  • 2 Krn 6,36 WLC אוֹיֵ֑ב — wroga
  • 2 Krn 20,27 WLC מֵֽאוֹיְבֵיהֶֽם — od wrogów ich
  • 2 Krn 20,29 WLC אוֹיְבֵ֥י — wrogami
  • 2 Krn 25,8 WLC אוֹיֵ֔ב — wrogiem
  • 2 Krn 26,13 WLC הָאוֹיֵֽב — wrogowi
  • Ezd 8,22 WLC מֵאוֹיֵ֖ב — od wroga
  • Ezd 8,31 WLC אוֹיֵ֛ב — wroga
  • Ne 4,9 WLC אוֹיְבֵ֨ינוּ֙ — wrogowie nasi
  • Ne 5,9 WLC אוֹיְבֵֽינוּ — wrogów naszych
  • Ne 6,1 WLC אֹֽיְבֵ֗ינוּ — wrogom naszym
  • Ne 6,16 WLC א֣וֹיְבֵ֔ינוּ — wrogowie nasi
  • Ne 9,28 WLC אֹֽיְבֵיהֶם֙ — wrogów ich
  • Est 7,6 WLC וְאוֹיֵ֔ב — i wróg
  • Est 8,13 WLC מֵאֹיְבֵיהֶֽם — na wrogach swoich
  • Est 9,1 WLC אֹיְבֵ֤י — wrogowie
  • Est 9,5 WLC אֹ֣יְבֵיהֶ֔ם — wrogów swoich
  • Est 9,16 WLC מֵאֹ֣יְבֵיהֶ֔ם — od wrogów swoich
  • Est 9,22 WLC מֵא֣וֹיְבֵיהֶ֔ם — od wrogów swoich
  • Hi 13,24 WLC לְאוֹיֵ֣ב — za wroga
  • Hi 27,7 WLC אֹ֣יְבִ֑י — wróg mój
  • Hi 33,10 WLC לְאוֹיֵ֣ב — za wroga
  • Ps 3,8 WLC אֹיְבַ֣י — wrogów moich

Teksty wystąpień: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.