Zaloguj

G622 · grecki · czasownik

ἀπολλύω apollyō

niszczyć, gubić, zabijać, tracić · przekład roboczy

STEP: to destroy

Występowanie

440 × LXX 350SBLGNT 90

Rdz 10Wj 3Kpł 12Lb 13Pwt 22Joz 7Sdz 11 Sm 22 Sm 12 Krl 42 Krn 1Tb 7Jdt 3Est 151 Mch 192 Mch 8Hi 24Ps 27Prz 12Koh 6Mdr 6Syr 28Iz 40Jr 28Lm 2Ba 3Ez 25Dn 6Jl 1Am 3Ab 1Jon 4Mi 3So 2Za 1Mt 19Mk 10Łk 27J 10Dz 2Rz 21 Kor 62 Kor 32 Tes 1Hbr 1Jk 21 P 12 P 22 J 1Jud 2Ap 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • zgubić (9)
  • zginął (8)
  • straci (6)
  • zginą (5)
  • giniemy (3)
  • wytraci (3)
  • zgubił (3)
  • ginący (2)
  • ginących (2)
  • ginącym (2)
  • ginęli (2)
  • zaginiony (2)
  • zaginionych (2)
  • zaginioną (2)
  • zginie (2)
  • zginiecie (2)
  • zginęli (2)
  • zginęło (2)
  • zgubi (2)
  • zgubiwszy (2)

Formy w tekście

ἀπολεῖταιapoleitaiV.FMI3S41
ἀπώλεσενapōlesenakt.29
ἀπολέσαιapolesaiakt. M.28
ἀπολῶapolōV.FAI1S27
ἀπολοῦνταιapolountaiV.FMI3P26
ἀπώλετοapōletoakt.26
ἀπώλοντοapōlontoakt.18
ἀπώλεσανapōlesanakt.12
ἀπολεῖσθεapoleistheV.FMI2P9
ἀπολέσειapoleseicz. fut. akt. ind. 3 os. l.poj.9
ἀπόλωλενapolōlenV.XAI3S8
ἀπολεῖςapoleisV.FAI2S7
ἀπολέσῃapolesēicz. aor. akt. koni. 3 os. l.poj.7
ἀπολέσωapolesōakt.7
ἀπολεῖapoleiV.FAI3S6
ἀπολέσῃapolesēiakt.6
ἀπολέσαιapolesaicz. aor. akt. bezok.5
ἀπολέσθαιapolesthaiakt. M.5
ἀπώλεσαςapōlesasakt.5
ἀπολεῖτεapoleiteV.FAI2P4
ἀπολέσῃςapolesēisakt.4
ἀπόληταιapolētaicz. aor. med. koni. 3 os. l.poj.4
ἀπολέσαςapolesascz. aor. akt. imiesł. M. l.poj. m.3
ἀπολέσωσινapolesōsincz. aor. akt. koni. 3 os. l.mn.3
ἀπόληταιapolētaicz. aor. med. koni. 3 os. l.poj.3
ἀπολλύειapollyeipass.3
ἀπολλύεινapollyeinpass. M.3
ἀπόλοιντοapolointoakt.3
ἀπολοῦνταιapolountaicz. fut. med. ind. 3 os. l.mn.3
ἀπολώμεθαapolōmethapass.3

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀπ-όλλυμι and ἀπολλύω [in LXX for אָבַד, etc. (38 words in all)]. 1. Act., 1 to destroy utterly, destroy, kill: Mk 124, 922, al.; τ. ψνχήν, Mt 10,28, al.; 2 to lose utterly: Mt 10,42, al.; metaphorically, of failing to save, J 6,39; 18,9. 2. Mid., 1 to perish; (a) of things: Mt 5,29, J 6,12, Hbr 1,11 (LXX, al.; (b) of persons: Mt 8,26, al. Metaphorical, of loss of eternal life, J 3,15-16; 10,28; 17,12, Rz 2,12, 1 Kor 8,11; 15,18, 2 P 3,9. In οἱ ἀπολλὺμενοι, the perishing, contrasted in 1 Kor 1,18, al., with οἱ σωζόμενοι, the "perfective" force of the verb, WH. " implies the completion of the process of destruction," is illustrated (see M, Pr., 114 f.; M, Th., ii, 2:10); 2 to be lost: Łk 15,4; 21,18. Metaphorical, on the basis of the relation between shepherd and flock, of spiritual destitution and alienation from God: Mt 10,6; 15,24, Łk 19,10 (MM, see word; DCG, i, 191 f., ii, 76, 554; Cremer, 451) (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: to destroy fully (reflexively, to perish, or lose), literally or figuratively

Pochodzenie: from G575 (ἀπό) and the base of G3639 (ὄλεθρος);

W KJV: destroy, die, lose, mar, perish

Wystąpienia · 251–300 z 440

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.