Zaloguj

G5485 · grecki · rzeczownik, rodzaj żeński

χάρις charis

łaska, przychylność, dar, wdzięczność · przekład roboczy

STEP: grace

Występowanie

306 × SBLGNT 155LXX 151

Rdz 14Wj 9Lb 2Pwt 1Rt 31 Sm 62 Sm 31 Krl 12 Krn 1Tb 3Jdt 3Est 81 Mch 142 Mch 5Ps 2Prz 20Koh 2Mdr 6Syr 39Ba 2Ez 1Dn 2Za 4Łk 8J 4Dz 17Rz 251 Kor 102 Kor 18Ga 7Ef 12Flp 3Kol 51 Tes 22 Tes 41 Tm 42 Tm 5Tt 4Flm 2Hbr 7Jk 21 P 102 P 22 J 1Jud 1Ap 2

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • łaska (58)
  • łaskę (38)
  • łaski (29)
  • łaską (14)
  • łasce (13)
  • Łaska (2)
  • wdzięczność (1)

Formy w tekście

χάρινcharinakt. koni.109
χάριςcharisrz. M. l.poj. ż.57
χάρινcharinrz. B. l.poj. ż.34
χάριτοςcharitosrz. D. l.poj. ż.23
χάριςchariskoni.22
χάριτιcharitirz. C. l.poj. ż.19
χάριταςcharitasakt. imiesł.6
χαρίτωνcharitōnimiesł.5
χάριτιcharitirz. C. l.poj. ż.4
χάριτοςcharitoskoni.4
χάρινcharinrz. B. l.poj. ż.3
χάρινcharinrz. B. l.poj. ż.3
χάριςcharisrz. M. l.poj. ż.3
χάριταcharitarz. B. l.poj. ż.2
χάριταcharitaakt. koni.2
χάριτιcharitikoni.2
χάριτοςcharitosrz. D. l.poj. ż.2
χάριτοςcharitosrz. D. l.poj. ż.2
χάρινcharinrz. B. l.poj. ż.1
χάρινcharinrz. B. l.poj. ż.1
χάριςcharisrz. M. l.poj. ż.1
χάριτεςcharitesimiesł.1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

χάρις, -ιτος, ἡ Abbott-Smith does not include the article here. , accusative, χάριν (χάριτα in Dz 24,27, Ju 4; see WH, App., 157), [in LXX chiefly for חֵן ;] 1. objectively, that which causes favourable regard, gracefulness, grace, loveliness of form, graciousness of speech (cl.; Koh 10,12, Syr 21,16, al.): Kol 4,6; λόγοι τ. χάριτος (genitive qual.), Łk 4,22 2. Subjectively, (a) on the part of the giver, grace, graciousness, kindness, goodwill, favour: Łk 2,52, Dz 7,10, al.; esp. in NT of the divine favour, grace, with emphasis on its freeness and universality: Łk 1,30, Dz 14,26, Rz 1,7, 1 Kor 1,3, al.; opposite to ὀφείλημα, Rz 4,4.16; to ἔργα, Rz 11,6 (b) on the part of the receiver, a sense of favour received, thanks, gratitude: Rz 6,17; 7,25, al.; χ. ἔχειν, to be thankful, Łk 17,9, 1 Tm 1,12, al. 3. Objectively, of the effect of grace, (a) a state of grace: Rz 5,2, 2 Tm 2,1, 1 P 5,12, 2 P 3,18; (b) a proof or gift of grace (cl., a favour): J 1,16, Dz 6,8, Rz 1,5, 1 Kor 3,10, 2 Kor 9,8, Ga 2,9, Ef 3,2, 1 P 5,5.10 al. (For fuller treatment of the NT usage, see AR, Eph., 221ff.; DB, ii, 254ff.; DCG, i, 686ff.; Cremer, see word). (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: graciousness (as gratifying), of manner or act (abstract or concrete; literal, figurative or spiritual; especially the divine influence upon the heart, and its reflection in the life; including gratitude)

Pochodzenie: from G5463 (χαίρω);

W KJV: acceptable, benefit, favour, gift, grace(- ious), joy, liberality, pleasure, thank(-s, -worthy)

Wystąpienia · 51–100 z 306

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.