Zaloguj

G5207 · grecki · rzeczownik, rodzaj męski

υἱός huios

syn, potomek, uczeń · przekład roboczy

STEP: son

Występowanie

5093 × LXX 4718SBLGNT 375

Rdz 340Wj 216Kpł 133Lb 481Pwt 115Joz 220Sdz 217Rt 91 Sm 1272 Sm 2251 Krl 2122 Krl 2331 Krn 6652 Krn 179Ezd 205Ne 239Tb 37Jdt 61Est 51 Mch 582 Mch 9Hi 28Ps 100Prz 63Koh 15Pnp 2Mdr 11Syr 38Iz 52Jr 162Lm 3Ba 21Ez 168Dn 15Oz 13Jl 9Am 12Ab 2Mi 4So 5Za 4Ml 5Mt 89Mk 34Łk 77J 54Dz 21Rz 121 Kor 22 Kor 4Ga 13Ef 4Kol 21 Tes 32 Tes 1Hbr 24Jk 11 P 12 P 11 J 222 J 2Ap 8

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • Syn (78)
  • Syna (52)
  • syna (52)
  • syn (46)
  • synów (25)
  • Synem (22)
  • synami (19)
  • synowie (19)
  • Synu (17)
  • synem (16)
  • synowi (9)
  • Synowi (6)
  • synom (6)
  • synu (6)
  • Synowie (1)
  • synach (1)

Formy w tekście

υἱοὶhuioiimiesł.1260
υἱὸςhuioskoni.938
υἱῶνhuiōnimiesł.756
υἱοῦhuioukoni.428
υἱοὺςhuiousakt. imiesł.386
υἱοῖςhuioisimiesł.381
υἱὸνhuionakt. koni.312
υἱὸςhuiosrz. M. l.poj. m.148
υἱὲhuiekoni.146
υἱῷhuiōikoni.104
υἱὸνhuionrz. B. l.poj. m.70
υἱοῦhuiourz. D. l.poj. m.35
υἱοὶhuioirz. M. l.mn. m.30
υἱῶνhuiōnrz. D. l.mn. m.17
υἱοὺςhuiousrz. B. l.mn. m.13
υἱῷhuiōirz. C. l.poj. m.12
υἱὲhuierz. W. l.poj. m.10
υἱόνhuionrz. B. l.poj. m.8
υἱοῖςhuioisrz. C. l.mn. m.7
υἱοὶhuioiimiesł.6
υἱόςhuiosrz. M. l.poj. m.5
υἱόνhuionrz. B. l.poj. m.3
υἱόςhuiosrz. M. l.poj. m.3
υἱόνhuionrz. B. l.poj. m.2
υἱόνhuionrz. B. l.poj. m.2
υἱόςhuiosrz. M. l.poj. m.2
υἱῷhuiōirz. C. l.poj. m.2
υἱοὶhuioirz. W. l.mn. m.1
υἱοίhuioirz. M. l.mn. m.1
υἱοίhuioirz. M. l.mn. m.1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

υἱός, -οῦ, ὁ, [in LXX very frequently and nearly always for בֵּן, Rdz 4,17, al.; for בַּר, Dn 7,13, al.; etc. ;], a son; 1. in the ordinary sense: Mt 10,37, Mk 9,17, Łk 1,13, al. mult.; omitted with the art. of origin (WM, §30, 3; Bl., §35, 2), τὸν τοῦ Ἰεσσαί, Dz 13,22 (LXX); also with genitive anarth. (cl.), Σώπατρος Πύρρου Βεροιαῖος, Dz 20,4 with adj., προτότοκος, Łk 2,7 μονογένης, Łk 7,12 opposite to νόθος, Hbr 12,8 in a wider sense, of posterity: ὁ υἱ. Δαυΐδ, of the Messiah (cf. Dalman, Words, 316ff.; DCG, ii, 653f.), Mt 22,42.45 Mk 12,35.37 Łk 20,41.44 al.; υἱοὶ Ἰσραήλ, (cf. υἷες Ἀχαιῶν, Hom., Il., i, 162, al.), Mt 27,9, Dz 9,15, al. 2. Metaphorical; (a) as belonging to, being connected with or having the quality of that which follows (a usage mainly due to translation from a Semitic original; cf. Deiss., BS, 161ff.; Dalman, Words, 115f.; DCG, ii, 652f.): τ. πονεροῦ (διαβόλου), Mt 13,38, Dz 13,10; τ. νυμφῶνος (see: νυμφών), Mt 9,15, Mk 2,19, al.; τ. φωτός (Lft., Notes, 74), Łk 16,8, J 12,36, 1 Tes 5,5; τ. εἰρεήμης, Łk 10,6 γεέννης, Mt 23,15 τ. ἀπωλείας, J 17,12, 2 Tes 2,3; τ. αἰῶνος τούτου, Łk 16,8; 20,34; τ. ἀπειθειάς, Ef 2,2; 5,6; βροντῆς, Mk 3,17 τ. ἀναστάσεως, Łk 20,36 παρακλήσεως, Dz 4,36 τ. προφητῶν κ. τ. διαθήκης, Dz 3,25 (b) υἱὸς τ. θεοῦ (cf. Dalman, Words, 268ff.; Deiss., BS, 166f.; DB, iv, 570 ff.; DCG, ii, 654ff.), of men, as partakers of the Divine nature and of the life to come: Mt 5,9, Łk 20,36, Rz 8,14; 9,26, al.; υἱοὶ (κ. θυγατέρες) τ. ὑψίστου, Łk 6,35, 2 Kor 6,18; in an unique sense of Jesus, Mt 4,3; 8,29; 28,19, Mk 3,4, Łk 4,41, J 9,35; 11,27, al.; ὁ Χριστὸς ὁ υἱ. τ. θεοῦ ζῶντος (τ. εὐλογητοῦ), Mt 16,16, Mk 14,61; (with) (ὁ) υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου (in LXX for Heb. בּן אדם, Aram, בּר אנשׁ; cf. Dalman, Words, 234ff.; DB, iv, 579ff.; DCG, ii, 659ff.; Westc., St. John, i, 74ff.; other reff. in Swete, Mk, 2:10), based on the Aram. of Dn 7,13, where the phrase, like the corresponding Heb. (as in Ps 8,5), means a man, one of the species, and indicates the human appearance of the person in question. It is used of the Messiah in Enoch, with 46, §1-4, also in II Est 13,3.12, al. Our Lord first makes the phrase a title, using the def. art. It seems to combine the ideas of his true humanity and representative character. Exc. in Dz 7,56 and (anarth.) Ap 1,13 Ap 14,14, it is used of Jesus only by himself: Mt 8,20, Mk 2,10, Łk 5,24, J 1,52, al. (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: a "son" (sometimes of animals), used very widely of immediate, remote or figuratively, kinship

Pochodzenie: apparently a primary word;

W KJV: child, foal, son

Wystąpienia · 51–100 z 5093

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.