Zaloguj

G4100 · grecki · czasownik

πιστεύω pisteuō

wierzyć, ufać, zawierzyć · przekład roboczy

STEP: to trust (in)

Występowanie

315 × SBLGNT 241LXX 74

Rdz 3Wj 8Lb 2Pwt 21 Sm 21 Krl 12 Krn 2Tb 1Jdt 1Est 11 Mch 42 Mch 3Hi 9Ps 7Prz 2Mdr 4Syr 11Iz 4Jr 3Lm 1Dn 2Ha 1Mt 11Mk 14Łk 9J 98Dz 37Rz 211 Kor 92 Kor 2Ga 4Ef 2Flp 11 Tes 52 Tes 41 Tm 32 Tm 1Tt 2Hbr 2Jk 31 P 31 J 9Jud 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • wierzący (27)
  • uwierzyli (24)
  • uwierzył (18)
  • wierzcie (17)
  • uwierzyło (12)
  • uwierzyliście (11)
  • uwierzywszy (11)
  • wierzącym (10)
  • wierzących (8)
  • uwierzyliśmy (7)
  • wierzymy (6)
  • uwierzycie (5)
  • uwierzyć (5)
  • wierzycie (5)
  • wierzysz (5)
  • wierząc (5)
  • wierzyliście (4)
  • wierzą (4)
  • wierzącemu (4)
  • zostałem obdarzony zaufaniem (4)

Formy w tekście

πιστεύωνpisteuōncz. praes. akt. imiesł. M. l.poj. m.24
ἐπίστευσανepisteusancz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn.16
ἐπίστευσενepisteusencz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj.12
ἐπίστευσανepisteusanakt.8
ἐπίστευσενepisteusenakt.7
πιστεύοντεςpisteuontescz. praes. akt. imiesł. M. l.mn. m.7
πιστεύσωσίνpisteusōsinakt.7
πιστεύουσινpisteuousincz. praes. akt. imiesł. C. l.mn. m.6
πιστεύετεpisteuetecz. praes. akt. imp. 2 os. l.mn.5
ἐπίστευονepisteuoncz. impf. akt. ind. 3 os. l.mn.4
ἐπίστευσαepisteusaakt.4
ἐπιστεύσατεepisteusatecz. aor. akt. ind. 2 os. l.mn.4
πίστευεpisteuepass. C.4
πιστεύειpisteueipass.4
πιστεύεινpisteueincz. praes. akt. bezok.4
πιστεύειςpisteueiscz. praes. akt. ind. 2 os. l.poj.4
πιστεύομενpisteuomencz. praes. akt. ind. 1 os. l.mn.4
πιστευόντωνpisteuontōncz. praes. akt. imiesł. D. l.mn. m.4
πιστεῦσαιpisteusaicz. aor. akt. bezok.4
πιστεύσαντεςpisteusantescz. aor. akt. imiesł. M. l.mn. m.4
πιστεύουσινpisteuousinpass.4
πιστεύετέpisteuetecz. praes. akt. ind. 2 os. l.mn.4
ἐπίστευσανepisteusancz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn.3
ἐπιστεύσατεepisteusateakt.3
πιστεύετεpisteuetecz. praes. akt. ind. 2 os. l.mn.3
πιστεύετεpisteuetecz. praes. akt. ind. 2 os. l.mn.3
πιστεύητεpisteuētecz. praes. akt. koni. 2 os. l.mn.3
πιστεύουσινpisteuousincz. praes. akt. ind. 3 os. l.mn.3
πιστεύουσινpisteuousincz. praes. akt. imiesł. C. l.mn. m.3
πιστεύσῃςpisteusēisakt.3

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

πιστεύω, [in LXX chiefly for אמן hi. ;] 1. intrans., to have faith (in), to believe; in cl., with accusative, dative, in NT also with prep, (on the significance of the various constructions, see M, Pr., 67f.; Vau. on Rz 4,5 Ellic. on 1 Tm 1,16 Abbott, JV, 19-80): absol., Mt 24,23.26 Mk 13,21, 1 Kor 11,18; with accusative of thing(s), Dz 13,41, 1 Kor 13,7; with dative of person(s) (to believe what one says), Mrk.16:[13, 14], 1 J 4,1; τ. ψεύδει, 2 Tes 2,11 περί . . . ὅτι, J 9,18 esp. and most frequently with reference to religious belief: absol., Mt 8,13, Mk 5,36, Łk 8,50, J 11,40, al.; before ὅτι, Mt 9,28, al.; with dative (see supr., and cf. DB, i, 829a), J 3,12; 5,24; 6,30; 8,31, Dz 16,34, Ga 3,6" (LXX), 2 Tm 1,12, 1 J 5,10, al.; with prep., (expressing personal trust and reliance as distinct from mere credence or belief; see M, Pr., l.with; DB, i, 829b), to believe in or on: ἐν (Psa.77 (78):22, al.), Mk 1,15 (see Swete, in l.); εἰς, Mt 18,6, J 2,11 (see Westc., in l.), and freq., Dz 10,43; 19,4, Rz 10,14, Ga 2,16, Flp 1,29, I J 5,10, 1 P 1,8; εἰς τ. ὄνομα, J 1,12; 2,23; 3,18, 1 J 5,13; ἐπί, with accusative, Mt 27,42, Dz 9,42; 11,17; 16,31; 22,19, Rz 4,5; ἐπί, with dative, Rz 9,33 (LXX) 10:11 (ib.), 1 Tm 1,16, 1 P 2,6" (LXX) ; ptcp. pres., οἱ π., as subst., Dz 2,44, Rz 3,22, 1 Kor 1,21, al.; aor., Mrk.16:[16], Dz 4,32; pf., Dz 19,18; 21,20 (on Johannine use of the tenses of π., see Westc, Epp. Jo., 120). 2. Trans., to entrust: with accusative and dative, Łk 16,11, J 2,24; pass., to be entrusted with: with accusative, Rz 3,2, 1 Kor 9,17, Ga 2,7, 1 Tes 2,4 (see Lft., Notes, 21f.), 1 Tm 1,11, Tt 1,3. (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: to have faith (in, upon, or with respect to, a person or thing), i.e. credit; by implication, to entrust (especially one's spiritual well-being to Christ)

Pochodzenie: from G4102 (πίστις);

W KJV: believe(-r), commit (to trust), put in trust with

Wystąpienia · 251–300 z 315

  • Rz 4,18 SBLGNT ἐπίστευσεν — uwierzył
  • Rz 4,24 SBLGNT πιστεύουσιν — wierzącym
  • Rz 6,8 SBLGNT πιστεύομεν — wierzymy
  • Rz 9,33 SBLGNT πιστεύων — wierzący
  • Rz 10,4 SBLGNT πιστεύοντι. — wierzącemu
  • Rz 10,9 SBLGNT πιστεύσῃς — uwierzysz
  • Rz 10,10 SBLGNT πιστεύεται — wierzy się
  • Rz 10,11 SBLGNT πιστεύων — wierzący
  • Rz 10,14 SBLGNT ἐπίστευσαν; — uwierzyli
  • Rz 10,14 SBLGNT πιστεύσωσιν — uwierzą
  • Rz 10,16 SBLGNT ἐπίστευσεν — uwierzył
  • Rz 13,11 SBLGNT ἐπιστεύσαμεν. — uwierzyliśmy
  • Rz 14,2 SBLGNT πιστεύει — wierzy
  • Rz 15,13 SBLGNT πιστεύειν, — wierzeniu
  • 1 Kor 1,21 SBLGNT πιστεύοντας. — wierzących
  • 1 Kor 3,5 SBLGNT ἐπιστεύσατε, — uwierzyliście
  • 1 Kor 9,17 SBLGNT πεπίστευμαι. — zostałem obdarzony zaufaniem
  • 1 Kor 11,18 SBLGNT πιστεύω. — wierzę
  • 1 Kor 13,7 SBLGNT πιστεύει, — wierzy
  • 1 Kor 14,22 SBLGNT πιστεύουσιν — wierzącym
  • 1 Kor 14,22 SBLGNT πιστεύουσιν. — wierzącym
  • 1 Kor 15,2 SBLGNT ἐπιστεύσατε. — uwierzyliście
  • 1 Kor 15,11 SBLGNT ἐπιστεύσατε. — uwierzyliście
  • 2 Kor 4,13 SBLGNT Ἐπίστευσα, — uwierzyłem
  • 2 Kor 4,13 SBLGNT πιστεύομεν, — wierzymy
  • Ga 2,7 SBLGNT πεπίστευμαι — zostałem obdarzony zaufaniem
  • Ga 2,16 SBLGNT ἐπιστεύσαμεν, — uwierzyliśmy
  • Ga 3,6 SBLGNT ἐπίστευσεν — uwierzył
  • Ga 3,22 SBLGNT πιστεύουσιν. — wierzącym
  • Ef 1,13 SBLGNT πιστεύσαντες — uwierzywszy
  • Ef 1,19 SBLGNT πιστεύοντας — wierzących
  • Flp 1,29 SBLGNT πιστεύειν — wierzyć
  • 1 Tes 1,7 SBLGNT πιστεύουσιν — wierzącym
  • 1 Tes 2,4 SBLGNT πιστευθῆναι — być powierzone
  • 1 Tes 2,10 SBLGNT πιστεύουσιν — wierzącym
  • 1 Tes 2,13 SBLGNT πιστεύουσιν. — wierzących
  • 1 Tes 4,14 SBLGNT πιστεύομεν — wierzymy
  • 2 Tes 1,10 SBLGNT πιστεύσασιν, — uwierzyli
  • 2 Tes 1,10 SBLGNT ἐπιστεύθη — uwierzono
  • 2 Tes 2,11 SBLGNT πιστεῦσαι — uwierzeniu
  • 2 Tes 2,12 SBLGNT πιστεύσαντες — uwierzyli
  • 1 Tm 1,11 SBLGNT ἐπιστεύθην — zostałem obdarzony zaufaniem
  • 1 Tm 1,16 SBLGNT πιστεύειν — uwierzyć
  • 1 Tm 3,16 SBLGNT ἐπιστεύθη — uwierzono
  • 2 Tm 1,12 SBLGNT πεπίστευκα, — uwierzyłem
  • Tt 1,3 SBLGNT ἐπιστεύθην — zostałem obdarzony zaufaniem
  • Tt 3,8 SBLGNT πεπιστευκότες — uwierzyli
  • Hbr 4,3 SBLGNT πιστεύσαντες, — uwierzywszy
  • Hbr 11,6 SBLGNT πιστεῦσαι — uwierzyć
  • Jk 2,19 SBLGNT πιστεύεις — wierzysz

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.