Zaloguj

G4098 · grecki · czasownik

πίπτω piptō

padać, upadać, runąć · przekład roboczy

STEP: to collapse

Występowanie

472 × LXX 382SBLGNT 90

Rdz 4Wj 4Kpł 7Lb 10Pwt 4Joz 7Sdz 18Rt 21 Sm 192 Sm 251 Krl 72 Krl 71 Krn 92 Krn 9Tb 1Jdt 10Est 51 Mch 382 Mch 8Hi 11Ps 14Prz 6Koh 4Mdr 2Syr 13Iz 30Jr 25Lm 2Ba 1Ez 48Dn 13Oz 4Jl 1Am 9Jon 1Mi 2Na 1Za 1Mt 19Mk 8Łk 17J 3Dz 9Rz 31 Kor 4Hbr 3Jk 1Ap 23

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • padło (11)
  • upadłszy (11)
  • upadli (8)
  • upadł (8)
  • padłszy (4)
  • upadła (4)
  • pada (3)
  • upadłem (3)
  • upadły (3)
  • padł (2)
  • spadających (2)
  • spadła (2)
  • upadnie (2)
  • upadną (2)
  • Padnijcie (1)
  • Upadł (1)
  • Upadła (1)
  • nie upada (1)
  • padli (1)
  • padnijcie (1)

Formy w tekście

ἔπεσενepesenakt.76
πεσοῦνταιpesountaiV.FMI3P54
ἔπεσονepesonakt.37
πεσεῖταιpeseitaiV.FMI3S36
ἔπεσανepesanakt.29
ἔπεσενepesencz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj.24
πεσεῖνpeseinakt. M.13
πεσὼνpesōncz. aor. akt. imiesł. M. l.poj. m.13
πεσῇpesēiV.FMI2S11
ἔπεσανepesancz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn.10
πεσὼνpesōnakt.9
πεπτωκότεςpeptōkotesV.XAPNPM8
πεπτωκὼςpeptōkōsV.XAPNSM6
πεσεῖταιpeseitaiV.FAI3S6
πέσῃpesēiakt.6
πίπτωpiptōpass.6
πέπτωκενpeptōkenV.XAI3S5
πεσεῖσθεpeseistheV.FMI2P5
πίπτουσινpiptousinpass.5
ἔπεσενepesencz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj.5
ἔπεσαepesacz. aor. akt. ind. 1 os. l.poj.4
πεπτώκασινpeptōkasinV.XAI3P3
πεπτωκόταpeptōkotaV.XAPAPN3
πεπτωκόταςpeptōkotasV.XAPAPM3
πεπτωκότωνpeptōkotōnV.XAPGPM3
πέσῃpesēicz. aor. akt. koni. 3 os. l.poj.3
πέσῃςpesēisakt.3
πεσόντεςpesontesakt.3
πεσοῦνταιpesountaicz. fut. med. ind. 3 os. l.mn.3
πέσωσινpesōsinakt.3

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

πίπτω [in LXX chiefly for נָפַל ;] to fall; 1. of descent, to fall, fall down or from: before ἐπί, with accusative loc., Mt 10,29, al.; εἰς, Mt 15,14, al.; ἐς μέσῳ, with genitive, Łk 8,7 παρὰ τ. ὁδόν, Mt 13,4, Mk 4,4, Łk 8,5; before ἀπό, Mt 15,27, al.; ἐκ, Mk 13,25, Łk 10,18, Ap 8,10; 9,1. Metaphorical: ὁ ἥλιος, before ἐπί, Ap 7,16 ἀχλὺς κ. σκότος, Dz 13,11 ὁ κλῆρος, Dz 1,26 ὑπὸ κρίσιν, Jk 5,12 2. Of prostration, (a) of persons, to fall prostrate, prostrate oneself: χαμαί J 18,6 before ἐπί, with accusative, Mt 17,6, Dz 9,4; id. with genitive, Mk 9,20 πρὸς τ. πόδας, Dz 5,10, Ap 1,17; πεσὼν ἐξέψυξε, Dz 5,5 of supplication, homage or worship: πρὸς (παρὰ, ἐπὶ) τ. πὸδας, Mk 5,22, Łk 8,41, Dz 10,25, al.; π. καὶ προσκυνεῖν, Ap 5,14; 19,4; ptcp. with προσκυνεῖν, Mt 2,11, al.; ἐνώπιον, Ap 4,10; 5,8; ἐπὶ πρόσωπον, Mt 26,39, al.; (b) of things, to fall, fall down: Mt 21,44, Łk 23,30; of falling to ruin and destruction, Mt 7,25, Dz 15,16, Hbr 11,30; ἔπεσε (timeless aorist; M, Pr.,134), Ap 18,2 Metaphorical: Rz 11,11 πόθεν πέπτωκας, Ap 2,5 opposite to ἑστόναι, 1 Kor 10,12 to στήκειν, Rz 14,4 of virtues, 1 Kor 13,8 of precepts, Łk 16,17 (cf. ἀνα-, ἀντι-, ἀπο-, ἐκ-, ἐπι-, κατα-, παρα-, περι-, προσ-, συν-πίπτω.) συν-πίπτω (Rec. συμπ-), [in LXX for נָפַל, etc. ;] to fall together, fall in, etc.: of a house (cf. MM, xxiv), Łk 6,49† (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: to fall (literally or figuratively)

Pochodzenie: probably akin to G4072 (πέτομαι) through the idea of alighting;

W KJV: fail, fall (down), light on

Wystąpienia · 351–400 z 472

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.