Zaloguj

G40 · grecki · przymiotnik

ἅγιος hagios

święty, poświęcony, oddzielony · przekład roboczy

STEP: holy

Występowanie

979 × LXX 746SBLGNT 233

Wj 66Kpł 123Lb 61Pwt 9Joz 4Sdz 21 Sm 51 Krl 122 Krl 51 Krn 162 Krn 32Ezd 5Ne 10Tb 11Jdt 61 Mch 382 Mch 22Hi 3Ps 58Prz 2Koh 1Mdr 13Syr 17Iz 66Jr 11Lm 1Ba 4Ez 84Dn 34Oz 2Jl 3Am 1Ab 2Jon 2Mi 1Ha 3So 2Ag 1Za 7Ml 1Mt 10Mk 7Łk 20J 5Dz 53Rz 201 Kor 122 Kor 8Ef 15Flp 3Kol 61 Tes 52 Tes 11 Tm 12 Tm 2Tt 1Flm 2Hbr 191 P 82 P 51 J 1Jud 4Ap 25

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • świętych (46)
  • Świętego (40)
  • Święty (25)
  • świętym (25)
  • Świętym (17)
  • świętego (17)
  • święte (15)
  • święty (12)
  • świętymi (11)
  • święci (6)
  • święta (4)
  • świętemu (4)
  • Święte (2)
  • Świętemu (2)
  • świętą (2)
  • Ducha (1)
  • najświętszej (1)
  • Świętych (1)
  • Świętymi (1)
  • świętej (1)

Formy w tekście

ἅγιαhagiaakt. imiesł. M.91
ἅγιονhagionakt. koni. M.82
ἁγίωνhagiōnimiesł. M.73
ἁγίωνhagiōnimiesł.61
ἅγιοςhagioskoni.57
ἁγίουhagioukoni.52
ἅγιονhagionakt. koni.47
ἅγιονhagionkoni. M.38
ἁγίῳhagiōikoni.37
ἅγιαhagiaimiesł. M.28
ἁγίουhagiouprzym. D. l.poj. n.27
ἁγίωνhagiōnprzym. D. l.mn. m.25
ἁγίαhagiakoni.25
ἁγίουhagioukoni. M.24
ἁγίῳhagiōikoni. M.23
ἅγιοιhagioiimiesł.23
ἅγιονhagionprzym. M. l.poj. n.17
ἁγίανhagianakt. koni.16
ἁγίοιςhagioisimiesł.16
ἁγίοιςhagioisprzym. C. l.mn. m.14
ἁγίαςhagiaskoni.12
ἁγίῳhagiōiprzym. C. l.poj. n.12
ἅγιονhagionprzym. B. l.poj. n.11
ἅγιοςhagiosprzym. M. l.poj. m.10
ἁγίᾳhagiaikoni.9
ἁγίουςhagiousakt. imiesł.8
ἁγίοιςhagioisimiesł. M.7
ἁγίῳhagiōiprzym. C. l.poj. n.7
ἁγίανhagianprzym. B. l.poj. ż.6
ἅγιονhagionprzym. B. l.poj. m.6

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἅγιος, -α, ον (τό ἅγός, religious awe; ἅζω, to venerate), [in LXX chiefly for קֹ֫דֶשׁ ;] primarily, dedicated to the gods, sacred (Hdt.; rare in Att., never in Hom., Hes. and Trag., who use ἁγνός), hence, holy, characteristic of God, separated to God, worthy of veneration. 1. Its highest application is to God himself, in his purity, majesty, and glory: Łk 1,49, J 17,11, Ap 4,8. Hence (a) of things and places which have a claim to reverence as sacred to God, e.g. the Temple: Mt 24,15, Hbr 9,1; (b) of persons employed by him, as angels: 1 Tes 3,13 prophets, Łk 1,70 apostles, Ef 3,5 2. Applied to persons as separated to God's service: (a) of Christ, Mk 1,24, J 6,69, Dz 4,30; (b) of Christians, Dz 9,13, Rz 1,7, Hbr 6,10, Ap 5,8. 3. In the moral sense of sharing God's purity: Mk 6,20, J 17,11, Dz 3,14, Ap 3,7. 4. Of pure, clean sacrifices and offerings: 1 Kor 7,14, Ef 1,4. SYN.: ἁγνός, pure, both in ceremonial and spiritual sense; ἱερός (sacer), sacred, that which is inviolable because of its (external) relation to God; ὅσιος (sanctus as opposite to nefas), that which is based on everlasting ordinances of right. (Cf. Tr., Syn., §lxxxviii; DB, ii, 399 f.; Cremer, 34, 594-601; MM, VGT, see word) (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: sacred (physically, pure, morally blameless or religious, ceremonially, consecrated)

Pochodzenie: from (an awful thing) (compare G53 (ἁγνός), G2282 (θάλπω));

W KJV: (most) holy (one, thing), saint

Wystąpienia · 501–550 z 979

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.