Zaloguj

G3816 · grecki · rzeczownik

παῖς pais

dziecko, chłopiec, sługa, syn · przekład roboczy

STEP: child

Występowanie

439 × LXX 415SBLGNT 24

Rdz 94Wj 8Kpł 3Lb 6Pwt 15Joz 14Sdz 1Rt 11 Sm 222 Sm 451 Krl 202 Krl 191 Krn 222 Krn 38Ezd 1Ne 8Tb 2Jdt 4Est 31 Mch 32 Mch 3Hi 5Ps 4Prz 7Koh 1Mdr 9Syr 1Iz 20Jr 18Ba 5Ez 1Dn 12Mt 8Łk 9J 1Dz 6

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • sługa (5)
  • sługi (5)
  • chłopiec (2)
  • dzieci (2)
  • dziecko (2)
  • sługę (2)
  • Dziecko (1)
  • chłopca (1)
  • dziecka (1)
  • słudze (1)
  • sług (1)
  • sługom (1)

Formy w tekście

παῖδεςpaidesimiesł.111
παῖςpaiskoni.76
παῖδαςpaidasakt. imiesł.64
παίδωνpaidōnimiesł.50
παῖδαpaidaakt. koni.31
παισὶνpaisinimiesł.25
παιδόςpaidoskoni.24
παιδίpaidikoni.23
παῖςpaisrz. M. l.poj. m.8
παῖδαpaidarz. B. l.poj. m.5
παιδόςpaidosrz. D. l.poj. m.4
παῖδαςpaidasrz. B. l.mn. m.3
παιδὸςpaidoskoni.3
παῖδαpaidaakt. koni.2
παῖςpaiskoni.2
παισίpaisiimiesł.2
παῖδεςpaidesimiesł.1
παιδὸςpaidosrz. D. l.poj. ż.1
παίδωνpaidōnrz. D. l.mn. m.1
παῖςpaiskoni. M.1
παῖςpaisrz. M. l.poj. ż.1
παισὶνpaisinrz. C. l.mn. m.1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

παῖς, genitive, παιδός, ὁ, ἡ [in LXX chiefly for עֶבֶד, also for נַעַר, נַעֲרָה, etc. ;] 1. a child, boy, youth, maiden: ὁ π., Mt 17,18, Łk 2,43; 9,42, Dz 20,12; ἡ π. Łk 8,51.54 (on the artic. fern, of address, see M, Pr., 70 f., 235; B1., § 33, 4); pl., Mt 2,16; 21,15; of parentage, with genitive, J 4,51 2. Like Heb. עֶבֶד, Lat. Auer, Fr. garcon, Eng. boy (Æsch., Aristoph., Xen., al.), servant, slave, attendant: Mt 8,6.8; 8,13 Łk 7,7; 12,45; 15,26; in late writers (Diod., LXX: Rdz 41,37, al.), of a king's attendant or minister : Mt 14,2 so (= Heb. יְהוָֹה עֶבֶד) π. τ. θεοῦ (Ps 69,18, Iz 41,8, Mdr 2,13, al.), of Israel, Łk 1,54 of David, Łk 1,69, Dz 4,25; of Jesus (but see Dalman, Words, 277 f.), Mt 12,18 (LXX), Dz 3,13.26; 4,27.30.† SYN.: 1. τέκνον, child, with emphasis on parentage and the consequent community of nature; υἱός, son, with emphasis on the privileged position of heirship; π. refers both to age and parentage, but with emphasis on the former. Cf. also (παιδάριον), (παιδίον), (παιδίσκη), and see Westc. on 1 J 3,1 2. see: θεράπων, and cf. Thackeray, Gr., 7 f (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: a boy (as often beaten with impunity), or (by analogy), a girl, and (genitive case) a child; specially, a slave or servant (especially a minister to a king; and by eminence to God)

Pochodzenie: perhaps from G3817 (παίω);

W KJV: child, maid(-en), (man) servant, son, young man

Wystąpienia · 1–50 z 439

W literaturze · fragmenty, w których pada to słowo lub jego transliteracja

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.