G3813 παιδίον — słownik

G3813 · grecki · rzeczownik, rodzaj nijaki

παιδίον paidion

dziecko, dziecię, chłopiec · przekład roboczy

STEP: child

Występowanie

171 × LXX 119SBLGNT 52

Rdz 33Wj 15Kpł 2Lb 3Pwt 4Joz 2Sdz 3Rt 11 Sm 42 Sm 21 Krl 32 Krn 1Tb 20Jdt 22 Mch 1Hi 4Iz 13Jr 1Lm 1Ba 2Dn 2Mt 18Mk 12Łk 13J 31 Kor 1Hbr 31 J 2

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

dziecko (16)
dzieci (11)
dziecię (10)
dzieciom (5)
dziecka (3)
Dzieci (2)
dziecięcia (2)
dziecięciu (2)
dziećmi (1)

Formy w tekście

παιδίον	paidion	akt. koni. M.	30
παιδία	paidia	akt. imiesł. M.	26
παιδίον	paidion	koni. M.	16
παιδίον	paidion	rz. B. l.poj. n.	15
παιδίου	paidiou	koni. M.	15
παιδία	paidia	imiesł. M.	14
παιδίον	paidion	koni. M.	10
παιδία	paidia	rz. M. l.mn. n.	5
παιδίον	paidion	rz. M. l.poj. n.	5
παιδία	paidia	rz. B. l.mn. n.	4
παιδίου	paidiou	rz. D. l.poj. n.	4
παιδίων	paidiōn	imiesł. M.	3
παιδίων	paidiōn	rz. D. l.mn. n.	3
Παιδία	Paidia	rz. W. l.mn. n.	3
παιδίοις	paidiois	rz. C. l.mn. n.	2
παιδίοις	paidiois	imiesł. M.	2
παιδίον	paidion	rz. B. l.poj. n.	2
παιδίον	paidion	rz. M. l.poj. n.	2
παιδίῳ	paidiōi	koni. M.	2
παιδία	paidia	imiesł. M.	1
παιδία	paidia	rz. M. l.mn. n.	1
παιδίον	paidion	rz. W. l.poj. n.	1
παιδίον	paidion	rz. M. l.poj. n.	1
παιδίον	paidion	rz. M. l.poj. n.	1
παιδίου	paidiou	rz. D. l.poj. n.	1
παιδίου	paidiou	rz. D. l.poj. n.	1
παιδίων	paidiōn	rz. D. l.mn. n.	1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

παιδίον, -ου, τό dimin, of παῖς, [in LXX chiefly for יֶלֶד, also for נַעַר, בֵּן, etc., frequently in To in ref. to full-grown youth ;] a young child, a little one: Mt 2,8-9.11, ff., Łk 1,59.66; 1,76.80; 2,17.27; 2,40, J 16,21, Hbr 11,23; of older children, Mt 18,2.4-5, Mk 5,39-41; 7,30; 9,24.36, Łk 9,47-48; 18,17, J 4,49; in pl., Mt 11,16; 14,21; 15,38; 18,3; 19,13-14, Mk 7,28; 10,13 ff., Łk 7,32; 11,7; 18,16, Hbr 2,13-14 Metaphorical, 1 Kor 14,20 Colloq. in familiar address (as Eng. colloq., "lads "-see M, Pr., 170n and Irish use of "boys"): J 21,5, 1 J 2,13 J 2,18 J 3,7 † SYN.: see: παῖς (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: a childling (of either sex), i.e. (properly), an infant, or (by extension) a half-grown boy or girl; figuratively, an immature Christian

Pochodzenie: neuter diminutive of G3816 (παῖς);

W KJV: (little, young) child, damsel

Wystąpienia · 151–171 z 171

Łk 1,66 SBLGNT παιδίον — dziecko
Łk 1,76 SBLGNT παιδίον, — dziecko
Łk 1,80 SBLGNT παιδίον — dziecko
Łk 2,17 SBLGNT παιδίου — dziecięciu
Łk 2,27 SBLGNT παιδίον — dziecię
Łk 2,40 SBLGNT παιδίον — dziecię
Łk 7,32 SBLGNT παιδίοις — dzieciom
Łk 9,47 SBLGNT παιδίον — dziecko
Łk 9,48 SBLGNT παιδίον — dziecko
Łk 11,7 SBLGNT παιδία — dzieci
Łk 18,16 SBLGNT παιδία — dzieciom
Łk 18,17 SBLGNT παιδίον, — dziecko
J 4,49 SBLGNT παιδίον — dziecko
J 16,21 SBLGNT παιδίον, — dziecko
J 21,5 SBLGNT Παιδία, — Dzieci
1 Kor 14,20 SBLGNT παιδία — dziećmi
Hbr 2,13 SBLGNT παιδία — dzieci
Hbr 2,14 SBLGNT παιδία — dzieci
Hbr 11,23 SBLGNT παιδίον — dziecię
1 J 2,14 SBLGNT παιδία, — dzieci
1 J 2,18 SBLGNT Παιδία, — Dzieci

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.