μειζότερος, see: μέγας. μέγας, μεγάλη, μέγα, [in LXX chiefly for גָּדוֹל, also for מַרְבֶּה ,רַב (incl. μείζων), רֹב (μέγιστος) ;] great; 1. of external form, bodily size, measure, extent: λίθος, Mt 2,60 δράκων, Ap 12,3 ἰχθῦς, J 21,11 πόλις, Ap 11,8 μάχαιρα, Ap 6,4, al. 2. Of intensity and degree: δύναμις, Dz 4,33 φόβος, Mk 4,41 ἀγάπη, J 15,13 ἄνεμος, J 6,18; κραυγή, Dz 23,9 φῶς, Mt 4,16 πυρετός, Łk 4,38 θλίψις, Mt 24,21 3. Of rank; (a) of persons: θεός (MM, xvi), Tt 2,13 Ἄρτεμις, Dz 19,27 compar. (see infr.), Mt 18,1 (cf. Dalman, Words, 113f.); neut. for masc. (Bl., §32, 1), Mt 12,6 (b) of things: ἁμαρτία, J 19,11 μυστήριον, Ef 5,32 = μεγίστη (see infr., and cf. Field, Notes, 16f.), Mt 22,36 compar. for superl. (M, Pr., 78), 1 Kor 13,13 4. (a) Compar., μείζων: Mt 11,11; 23,17, al.; neut. pl., μείζονα, contr. μείζω, J 1,51 double compar., μειζότερος (M, Pr., 236; Bl., §11, 4), 3 J 4; (b) superl, μέγιστος (Deiss., BS, 365), 2 P 1,4 (AS)