Zaloguj

G266 · grecki · rzeczownik, rodzaj żeński

ἁμαρτία hamartia

grzech, występek, przewinienie · przekład roboczy

STEP: sin

Występowanie

657 × LXX 485SBLGNT 172

Rdz 6Wj 14Kpł 99Lb 56Pwt 10Joz 11 Sm 41 Krl 162 Krl 191 Krn 12 Krn 12Ezd 2Ne 4Tb 5Jdt 12 Mch 8Hi 12Ps 26Prz 17Koh 1Mdr 2Syr 52Iz 36Jr 15Lm 3Ba 3Ez 26Dn 18Oz 5Am 2Mi 7Za 2Mt 7Mk 6Łk 11J 17Dz 8Rz 481 Kor 42 Kor 3Ga 3Ef 1Kol 11 Tes 11 Tm 22 Tm 1Hbr 25Jk 71 P 62 P 11 J 17Ap 3

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • grzech (45)
  • grzechy (43)
  • grzechu (41)
  • grzechów (24)
  • grzechach (6)
  • grzechowi (6)
  • grzechem (4)
  • grzechami (2)
  • grzechom (1)

Formy w tekście

ἁμαρτίαςhamartiaskoni.151
ἁμαρτίαςhamartiasakt. imiesł.87
ἁμαρτίανhamartianakt. koni.66
ἁμαρτιῶνhamartiōnimiesł.55
ἁμαρτίαιςhamartiaisimiesł.48
ἁμαρτίαhamartiakoni.43
ἁμαρτίαιhamartiaiimiesł.26
ἁμαρτίαhamartiarz. M. l.poj. ż.22
ἁμαρτιῶνhamartiōnrz. D. l.mn. ż.22
ἁμαρτίαςhamartiasrz. D. l.poj. ż.21
ἁμαρτίανhamartianrz. B. l.poj. ż.20
ἁμαρτίαςhamartiasrz. B. l.mn. ż.17
ἁμαρτίᾳhamartiaikoni.9
ἁμαρτίαιςhamartiaisrz. C. l.mn. ż.8
ἁμαρτίαιhamartiairz. M. l.mn. ż.6
ἁμαρτίαςhamartiasrz. D. l.poj. ż.6
ἁμαρτίᾳhamartiairz. C. l.poj. ż.4
ἁμαρτίαςhamartiasrz. D. l.poj. ż.4
ἁμαρτιῶνhamartiōnrz. D. l.mn. ż.4
ἁμαρτίᾳhamartiairz. C. l.poj. ż.3
ἁμαρτίαhamartiarz. M. l.poj. ż.3
ἁμαρτίαιhamartiairz. M. l.mn. ż.3
ἁμαρτίαιhamartiairz. M. l.mn. ż.3
ἁμαρτίανhamartianrz. B. l.poj. ż.3
ἁμαρτίαςhamartiasrz. B. l.mn. ż.3
ἁμαρτιῶνhamartiōnrz. D. l.mn. ż.3
ἁμαρτίαhamartiarz. M. l.poj. ż.2
ἁμαρτίανhamartianrz. B. l.poj. ż.2
ἁμαρτίανhamartianrz. B. l.poj. ż.2
ἁμαρτίαςhamartiasrz. B. l.mn. ż.2

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἁμαρτία, -ας, ἡ (ἁμαρτάνω, which see), [in LXX chiefly for חַטָּאת and cogn. forms, also for פֶּשַׁע ,עָוֹן, etc. ;] prop. a missing the mark; in cl. (see reff. to CR in MM, VGT, see word); (a) guilt, sin (Plat., Arist., al.); (b) more freq., from Æsch. down, a fault, failure. In NT (as LXX) always in ethical sense; 1. as a principle and quality of action, = τὸ ἁμαρτάνειν, a sinning, sin: Rz 5,12.13.20; ὑφ᾽ ἁμαρτίαν εἶναι, Rz 3,9 ἐπιμένειν, Rz 6,1 ἀποθνήσκειν, νεκρὸν εἶναι τῇ ἁ., Rz 6,2.11; τὴν ἀ. γινώσκειν, Rz 7,7 σῶμα τῆς ἁ., Rz 6,6 ἀπάτη τῆς ἁ., Hbr 3,13 personified as a ruling principle, ἁ. βασιλεύει, κυριεύει, etc., Rz 5,21 6:12, 14 7:17, 20; δουλεύειν, Rz 6,6 δοῦλος τῆς ἁ., ib. 17; νόμος τῆς ἁ., Rz 7,23; 8,2; δύναμις τῆς ἁ., 1 Kor 15,56 (cf. Rdz 4,7). 2. As a generic term (disting. fr. the specific terms ἁμάρτημα, which see, etc.) for concrete wrongdoing, violation of the divine law, sin: J 8,46, Jk 1,15, al.; ποιεῖν (τὴν) ἁ., J 8,34, 2 Kor 11,7, 1 J 3,8; εἴχειν ἁ., J 9,41; 15,22.24; 19,11, 1 J 1,8; in pl. ἁμαρτίαι, sin in the aggregate, 1 Tes 2,16 (see Milligan, in l.); ποιεῖν ἁμαρτίας, Jk 5,15 πλῆθος ἁμαρτιῶν, Jk 5,20, 1Pe.4:8; ἄφεσις ἁμαρτιῶν, Mt 26,28, Mk 1,4, al.; ἐν ἁμαρτίαις εἶναι, 1 Kor 15,17 collectively, αἴρειν τὴν ἁ. τ. κόσμου, J 1,29 ἀποθνήσκειν ἐν τῇ ἁ., J 8,21 3. = ἁμάρτημα, a sinful deed, a sin: Mt 12,31, Dz 7,60, 1 J 5,16. SYN.: see: ἁμάρτημα. (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: a sin (properly abstract)

Pochodzenie: from G264 (ἁμαρτάνω);

W KJV: offence, sin(-ful)

Wystąpienia · 301–350 z 657

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.