Zaloguj

G2316 · grecki · rzeczownik

θεός theos

Bóg, bóg, Bóg · przekład roboczy

STEP: God

Występowanie

4820 × LXX 3513SBLGNT 1307

Rdz 277Wj 189Kpł 69Lb 61Pwt 441Joz 96Sdz 73Rt 51 Sm 992 Sm 501 Krl 1032 Krl 831 Krn 1102 Krn 171Ezd 93Ne 72Tb 42Jdt 88Est 261 Mch 12 Mch 51Hi 18Ps 462Prz 34Koh 42Mdr 52Syr 16Iz 195Jr 113Ba 87Ez 62Dn 91Oz 33Jl 12Am 25Ab 1Jon 17Mi 12Na 3Ha 5So 7Ag 3Za 11Ml 12Mt 51Mk 48Łk 122J 83Dz 166Rz 1491 Kor 1052 Kor 79Ga 30Ef 31Flp 23Kol 211 Tes 362 Tes 181 Tm 222 Tm 12Tt 13Flm 2Hbr 68Jk 161 P 392 P 71 J 622 J 23 J 3Jud 4Ap 95

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • Boga (802)
  • Bóg (286)
  • Bogu (143)
  • Bogiem (48)
  • Boże (10)
  • bogami (5)
  • bogiem (2)
  • bogowie (2)
  • Bożego (1)
  • Boży (1)
  • Bożą (1)
  • boga (1)
  • bogini (1)
  • bogów (1)
  • bóg (1)
  • miary (1)
  • łaskę (1)

Formy w tekście

θεὸςtheoskoni.1599
θεοῦtheoukoni.958
θεοῦtheourz. D. l.poj. m.424
θεὸνtheonakt. koni.380
θεῷtheōikoni.292
θεὸςtheosrz. M. l.poj. m.242
θεοῦtheourz. D. l.poj. m.121
θεοῦtheourz. D. l.poj. m.100
θεῷtheōirz. C. l.poj. m.92
θεὸνtheonrz. B. l.poj. m.82
θεοῖςtheoisimiesł.76
θεοὺςtheousakt. imiesł.75
θεῶνtheōnimiesł.58
θεοίtheoiimiesł.52
θεόνtheonrz. B. l.poj. m.40
θεόςtheosrz. M. l.poj. m.34
θεοῦtheourz. D. l.poj. m.31
θεῷtheōirz. C. l.poj. m.27
θεῷtheōirz. C. l.poj. m.24
θεόςtheosrz. M. l.poj. m.19
θεόνtheonrz. B. l.poj. m.18
θεὸςtheoskoni.16
θεοῦtheourz. D. l.poj. m.11
θεῷtheōirz. C. l.poj. m.10
θεόςtheosrz. M. l.poj. m.7
θεὲtheekoni.6
θεόνtheonrz. B. l.poj. m.5
θεοὶtheoirz. M. l.mn. m.5
θεόςtheosrz. M. l.poj. m.3
θεόνtheonrz. B. l.poj. m.2

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

θεός, -οῦ, ὁ, ἡ (Dz 19,37 only; see M, Pr., 60, 244), late voc., θεέ (Mt 27,46 cf. Pwt 3,24, al.), [in LXX chiefly for אֱלֹהִים, also for אֵל and other cognate forms, יהוה, etc. ;] a god or deity, God. 1. In polytheistic sense, a god or deity: Dz 28,6, 1 Kor 8,4, 2 Tes 2,4, al.; pl., Dz 14,11; 19,26, Ga 4,8, al. 2. Of the one true God; (a) anarthrous: Mt 6,24, Łk 20,38, al.; esp. with prep. (Kühner 3, iii, 605), ἀπὸ θ., J 3,2 ἐκ, Dz 5,39, 2 Kor 5,1, Flp 3,9; ὑπό, Rz 13,1 παρὰ θεοῦ, J 1,6 παρὰ θεῷ, 2 Tes 1,6, 1 P 2,4; κατὰ θεόν, Rz 8,27, 2 Kor 7,9.10; also when in genitive dependent on an anarth. noun (Bl., §46, 6), Mt 27,43, Łk 3,2, Rz 1,17, 1 Tes 2,13; as pred., Łk 20,38, J 1,1, and when the nature and character rather than the person of God is meant, Dz 5,29, Ga 2,6, al. (M, Th., 14); (b) more freq., with art.: Mt 1,23, Mk 2,7, al. mult.; with prep., ἀπὸ τ. θ., Łk 1,26 ἐκ, J 8,42, al.; παρὰ τοῦ θ., J 8,40 π. τῷ θ., Rz 9,14 ἐν, Kol 3,3 ἐπὶ τῷ θ., Łk 1,47 ἐπὶ τὸν θ., Dz 15,19 εἰς τ. θ., Dz 24,15 πρὸς τ. θ., J 1,2 with genitive of person(s), Mt 22,32, Mk 12,26.27, Luk.20:37, J 20,17, al.; ὁ θ. μου, Rz 1,8, Flp 1,3, al.; ὁ θ. καὶ πατήρ κ. τ. λ., Rz 15,6, Ef 1,3, Flp 4,20, al.; with genitive of thing(s), Rz 15,5.13.33, 2 Kor 1,3, 1 Tes 5,23; τὰ τ. θεοῦ, Mt 16,23, Mk 12,17, 1 Kor 2,11; τὰ πρὸς τὸν θ., Rz 15,17, Hbr 2,17; 5,1; τ. θεῷ, as a superl. (LXX, Joz 3,3), Dz 7,20, 2 Kor 10,4; Hebraistically, of judges (Psa.81(82):6), J 10,34" (LXX), 35. (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: figuratively, a magistrate; by Hebraism, very

Pochodzenie: of uncertain affinity; a deity, especially (with G3588 (ὁ)) the supreme Divinity;

W KJV: X exceeding, God, god(-ly, -ward)

Wystąpienia · 301–350 z 4820

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.