εὐλογέω eulogeō
błogosławić, chwalić, wychwalać, wysławiać · przekład roboczy
STEP: to praise/bless
Występowanie
424 × LXX 383SBLGNT 41
Rdz 62Wj 5Kpł 2Lb 16Pwt 34Joz 7Sdz 5Rt 31 Sm 82 Sm 141 Krl 82 Krl 31 Krn 142 Krn 6Ne 4Tb 24Jdt 51 Mch 42 Mch 7Hi 8Ps 58Prz 8Mdr 1Syr 11Iz 18Jr 3Ba 1Ez 1Dn 42Ag 1Mt 5Mk 5Łk 13J 1Dz 1Rz 21 Kor 3Ga 1Ef 1Hbr 7Jk 11 P 1
W interlinii tłumaczone jako
- błogosławił (6)
- pobłogosławił (5)
- błogosławiony (4)
- błogosławiąc (4)
- pobłogosławiwszy (4)
- Błogosławiony (3)
- błogosławcie (3)
- błogosławimy (3)
- Błogosławiona (1)
- Błogosławione (1)
- błogosławieni (1)
- błogosławieniu (1)
- błogosławisz (1)
- błogosławiącego (1)
- błogosławić będę (1)
- jest błogosławione (1)
- są błogosławieni (1)
Formy w tekście
| εὐλόγησεν | eulogēsen | akt. | 64 |
| εὐλογεῖτε | eulogeite | pass. C. | 41 |
| ηὐλόγησεν | ēulogēsen | akt. | 19 |
| εὐλογήσω | eulogēsō | V.FAI1S | 17 |
| εὐλογήσει | eulogēsei | V.FAI3S | 15 |
| εὐλογημένος | eulogēmenos | imiesł. | 14 |
| εὐλογήσατε | eulogēsate | akt. C. | 12 |
| εὐλογῶν | eulogōn | pass. | 11 |
| εὐλογήσαι | eulogēsai | akt. | 10 |
| εὐλογήσῃ | eulogēsēi | akt. | 10 |
| εὐλογήσουσιν | eulogēsousin | V.FAI3P | 10 |
| εὐλογηθήσεται | eulogēthēsetai | imiesł. | 9 |
| εὐλόγησον | eulogēson | akt. C. | 9 |
| εὐλογεῖν | eulogein | pass. M. | 8 |
| εὐλόγησεν | eulogēsen | cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. | 8 |
| εὐλόγησαν | eulogēsan | akt. | 8 |
| εὐλόγει | eulogei | pass. C. | 7 |
| εὐλογημένος | eulogēmenos | V.XMPNSM | 7 |
| εὐλογῆσαι | eulogēsai | akt. M. | 7 |
| Εὐλογημένος | Eulogēmenos | cz. perf. pass. imiesł. M. l.poj. m. | 7 |
| εὐλογήσας | eulogēsas | cz. aor. akt. imiesł. M. l.poj. m. | 5 |
| εὐλογήσεις | eulogēseis | V.FAI2S | 5 |
| εὐλογήσω | eulogēsō | akt. | 5 |
| εὐλόγουν | eulogoun | V.IAI3P | 5 |
| εὐλογεῖ | eulogei | pass. | 4 |
| εὐλογεῖτε | eulogeite | pass. | 4 |
| εὐλογήσῃς | eulogēsēis | akt. | 4 |
| ηὐλόγησαν | ēulogēsan | akt. | 4 |
| εὐλογεῖτε | eulogeite | cz. praes. akt. imp. 2 os. l.mn. | 3 |
| εὐλογείτω | eulogeitō | pass. C. | 3 |
Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
εὐλογέω, -ῶ
[in LXX chiefly for בָּרַךְ pi. ;]
1. to speak well of, praise (cl.; LXX Pwt 8,10, al.): τ. θεόν, Łk 1,64; 2,28; 24,51.53 (αἰνοῦντες, T, WH, mg.), Jk 3,9 absol., to give praise, Mt 14,19; 26,26 (see Swete on Mk 14,22), Mk 6,41; 14,22 (see Swete, in l), Łk 24,30, 1 Kor 14,16.
2. As in LXX (= בָּרַךְ pi.);
(a) to bless, invoke blessings on (Rdz 24,60, Lb 23,20, al.): absol., 1 Kor 4,12, 1 P 3,9; with accusative of person(s), Łk 2,34; 6,28; 24,50-51, Rz 12,14, Hbr 7,1.6-7; 11,20-21; εὐλογημένος (= בָּרַךְ; see Lft., Notes, 310; DCG, i, 189), blessed, Mt 21,9; 23,39" (LXX), Mk 11,9-10, Łk 13,35; 19,38" (LXX), J 12,13 with accusative of thing(s), Mk 8,7, Łk 9,16, 1 Kor 10,16;
(b) with God as subject (Ps 44,3, al.), to bless, prosper, bestow blessings on: with accusative of person(s), Dz 3,26, Ga 3,9, Ef 1,3 (Lft., Notes, 311), Hbr 6,14 εὐλογημένος, Łk 1,28 (WH, tit., R, tit., omit) Łk 1,42 εὐλογημένοι τ. πατρός (cf. Iz 61,9), Mt 25,34; pass. Dz 3,25 (cf. ἐν-, κατ-ευλογέω).†
SYN.: see: αἰνέω, and cf. DCG, i, 189, 211; Cremer, 766 (AS)
Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)
Znaczenie: to speak well of, i.e. (religiously) to bless (thank or invoke a benediction upon, prosper)
Pochodzenie: from a compound of G2095 (εὖ) and G3056 (λόγος);
W KJV: bless, praise
Wystąpienia · 401–424 z 424
- Łk 13,35 SBLGNT Εὐλογημένος — błogosławiony
- Łk 19,38 SBLGNT Εὐλογημένος — Błogosławiony
- Łk 24,30 SBLGNT εὐλόγησεν — pobłogosławił
- Łk 24,50 SBLGNT εὐλόγησεν — błogosławił
- Łk 24,51 SBLGNT εὐλογεῖν — błogosławieniu
- Łk 24,53 SBLGNT εὐλογοῦντες — błogosławiąc
- J 12,13 SBLGNT εὐλογημένος — błogosławiony
- Dz 3,26 SBLGNT εὐλογοῦντα — błogosławiącego
- Rz 12,14 SBLGNT εὐλογεῖτε — błogosławcie
- Rz 12,14 SBLGNT εὐλογεῖτε — błogosławcie
- 1 Kor 4,12 SBLGNT εὐλογοῦμεν, — błogosławimy
- 1 Kor 10,16 SBLGNT εὐλογοῦμεν, — błogosławimy
- 1 Kor 14,16 SBLGNT εὐλογῇς — błogosławisz
- Ga 3,9 SBLGNT εὐλογοῦνται — są błogosławieni
- Ef 1,3 SBLGNT εὐλογήσας — błogosławił
- Hbr 6,14 SBLGNT εὐλογῶν — błogosławiąc
- Hbr 6,14 SBLGNT εὐλογήσω — błogosławić będę
- Hbr 7,1 SBLGNT εὐλογήσας — pobłogosławiwszy
- Hbr 7,6 SBLGNT εὐλόγηκεν. — pobłogosławił
- Hbr 7,7 SBLGNT εὐλογεῖται. — jest błogosławione
- Hbr 11,20 SBLGNT εὐλόγησεν — błogosławił
- Hbr 11,21 SBLGNT εὐλόγησεν, — błogosławił
- Jk 3,9 SBLGNT εὐλογοῦμεν — błogosławimy
- 1 P 3,9 SBLGNT εὐλογοῦντες, — błogosławiąc
Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.