Zaloguj

G2007 · grecki · czasownik

ἐπιτίθημι epitithēmi

kłaść na, nakładać, przykładać, dodawać · przekład roboczy

STEP: to put/lay on

Występowanie

292 × LXX 253SBLGNT 39

Rdz 11Wj 44Kpł 64Lb 26Pwt 10Joz 2Sdz 2Rt 11 Sm 62 Sm 21 Krl 92 Krl 91 Krn 12 Krn 13Ne 1Tb 2Jdt 7Est 31 Mch 6Hi 3Ps 3Mdr 2Syr 2Iz 2Jr 2Lm 1Ba 1Ez 10Dn 2Mi 1Za 3Ml 2Mt 7Mk 8Łk 5J 2Dz 141 Tm 1Ap 2

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • położył (5)
  • włożywszy (5)
  • włożyli (4)
  • nałożył (3)
  • położywszy (3)
  • doda (2)
  • zadawszy (2)
  • aby nałożyć (1)
  • gdy włożył (1)
  • kładli (1)
  • kładzie (1)
  • kładą (1)
  • kładąc (1)
  • kłaść będą (1)
  • nakładać (1)
  • nałożyli (1)
  • nie nakładaj (1)
  • nie targnie się (1)
  • położyli (1)
  • połóż (1)

Formy w tekście

ἐπιθήσειepithēseiV.FAI3S50
ἐπέθηκενepethēkenakt.49
ἐπιθήσειςepithēseisV.FAI2S29
ἐπέθηκανepethēkanakt.23
ἐπιθήσουσινepithēsousinV.FAI3P21
ἐπέθεντοepethentoakt.18
ἐπέθετοepethetoakt.10
ἐπέθηκανepethēkancz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn.6
ἐπιθήσετεepithēseteV.FAI2P6
ἐπιθεὶςepitheiscz. aor. akt. imiesł. M. l.poj. m.5
ἐπέθηκενepethēkencz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj.5
ἐπιθεῖναιepitheinaiakt. M.4
ἐπιθέντεςepithentescz. aor. akt. imiesł. M. l.mn. m.3
ἐπίθεςepithesakt. C.3
ἐπίθετεepitheteakt. C.3
ἐπιθέτωσανepithetōsanakt. C.3
ἐπιθῇepithēicz. aor. akt. koni. 3 os. l.poj.3
ἐπέθουepethouakt.2
ἐπιθεμένουςepithemenousakt.2
ἐπιθέντεςepithentesakt.2
ἐπιθέντοςepithentoscz. aor. akt. imiesł. D. l.poj. m.2
ἐπιθήσωepithēsōV.FAI1S2
ἐπιτίθεσθεepitithesthepass.2
ἐπεθέμεθαepethemethaakt.1
ἐπέθεντοepethentocz. aor. med. ind. 3 os. l.mn.1
ἐπέθεσθεepethestheakt.1
ἐπέθηκαςepethēkasakt.1
ἐπέθηκεepethēkeakt.1
ἐπετίθεντοepetithentoV.IMI3P1
ἐπετίθεσανepetithesancz. impf. akt. ind. 3 os. l.mn.1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐπι-τίθημι [in LXX for נָתַן, שָׁוָה, etc. ;] 1. to lay, set or place upon: with accusative of thing(s), before ἐπί, with accusative of thing(s), Mt 23,4, Łk 15,5, J 9,6 (WH, txt. J 9,15), Dz 15,10; 28,3; ἐπί, with genitive of thing(s), Mt 27,29 ἐν, ib.; with dative of person(s), σταυρόν, Łk 23,26 στέφανον, J 19,2 ὄνομα, Mk 3,16-17 πληγάς, Łk 10,30, Dz 16,23; ἐπί with accusative of person(s), Ap 22,18 of the laying on of hands, τ. χεῖρα (-ας), before ἐπί with accusative of person(s), Mt 9,18, Mk 16,13, Dz 8,17; 9,17; with dative of person(s), Mt 19,13.15, Mk 5,23; 6,5; 7,32; 8,23, Łk 4,40; 13,13, Dz 6,6; 8,19; 9,12; 13,3; 19,6; 28,8, 1 Tm 5,22. Mid., (a) to provide: Dz 28,10 (RV, put on board; cf. Field, Notes, 149); (b) to throw oneself upon, attack: with dative of person(s), Dz 18,10 2. to add to: Ap 22,18 (see supr., and cf. Swete, in l).† (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: to impose (in a friendly or hostile sense)

Pochodzenie: from G1909 (ἐπί) and G5087 (τίθημι);

W KJV: add unto, lade, lay upon, put (up) on, set on (up), + surname, X wound

Wystąpienia · 51–100 z 292

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.