Zaloguj

G1785 · grecki · rzeczownik, rodzaj żeński

ἐντολή entolē

przykazanie, nakaz, polecenie · przekład roboczy

STEP: commandment

Występowanie

287 × LXX 221SBLGNT 66

Rdz 1Wj 4Kpł 9Lb 5Pwt 40Joz 4Sdz 11 Sm 11 Krl 102 Krl 91 Krn 32 Krn 18Ezd 4Ne 14Tb 41 Mch 42 Mch 4Ps 44Prz 9Koh 2Mdr 2Syr 18Iz 1Jr 2Ba 2Ez 1Dn 3Ml 2Mt 6Mk 6Łk 4J 10Dz 1Rz 71 Kor 1Ef 2Kol 11 Tm 1Tt 1Hbr 42 P 21 J 142 J 4Ap 2

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • przykazanie (32)
  • przykazania (19)
  • przykazań (8)
  • przykazaniach (2)
  • polecenia (1)
  • polecenie (1)
  • przykazaniem (1)
  • przykazaniom (1)
  • rozkazy (1)

Formy w tekście

ἐντολὰςentolasakt. imiesł.128
ἐντολῶνentolōnimiesł.25
ἐντολὴνentolēnakt. koni.24
ἐντολὴνentolēnrz. B. l.poj. ż.18
ἐντολαῖςentolaisimiesł.17
ἐντολὰςentolasrz. B. l.mn. ż.16
ἐντολὴentolērz. M. l.poj. ż.11
ἐντολαίentolaiimiesł.10
ἐντολὴentolēkoni.8
ἐντολῆςentolēsrz. D. l.poj. ż.7
ἐντολῆςentolēskoni.7
ἐντολαῖςentolaisrz. C. l.mn. ż.3
ἐντολῶνentolōnrz. D. l.mn. ż.3
ἐντολῇentolēikoni.2
ἐντολαὶentolairz. M. l.mn. ż.1
ἐντολάςentolasrz. B. l.mn. ż.1
ἐντολάςentolasrz. B. l.mn. ż.1
ἐντολήentolērz. M. l.poj. ż.1
ἐντολήentolērz. M. l.poj. ż.1
ἐντολήνentolēnrz. B. l.poj. ż.1
ἐντολῆςentolēsrz. D. l.poj. ż.1
ἐντολῆςentolēsrz. D. l.poj. ż.1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐντολή, -ῆς, ἡ (ἐντέλλω, which see), [in LXX chiefly for מִצְוָה; in pl. frequently in Pss for פִּקּוּד ;] 1. generally, a charge, injunction, order, command: Łk 15,29, J 10,18; 11,57; 12,49-50; 14,31, Dz 17,15, Kol 4,10; ἐ. σαρκίνη, Hbr 7,16.18 2. Esp. of religious precepts and commandments; (a) of God's commandments: in OT, Mt 15,3; 22,36.38; 22,40 Mk 7,8-9; Mk 10,5.19; 12,28.31 Ef 2,15, Hbr 9,19; esp. of the decalogue, Mt 5,19; 19,17, Mk 10,19, Łk 18,20; 23,56, Rz 7,8-13; 13,9, Ef 6,2; of God's command­ments in general, Łk 1,6, 1 Kor 7,19, 1 J 2,3-8 J 3,22-24 J 4,21 J 5,2-3, Ap 12,17; 14,12; collectively, ἡ ἐ. (cf. τ. ἔργον τ. θεοῦ, J 6,29), 1 Tm 6,14, 2 P 2,21; 3,2; (b) of things commanded Christ by the Father: J 12,49-50; 14,31; 15,10; (with) of the precepts of Christ: J 13,34; 14,15.21; 15,10.12, 1 Kor 14,37. 3. Phrases: before ἵνα, J 13,34; 15,12, 1 J 3,23 J 4,21, 2 J 6; ἐντολὴν (ὰς) παραβαίνειν, Mt 15,3 ἀκυροῦν, Mt 15,6 Rec.; τηρεῖν, Mt 19,17 J 15,10, al.; ποιεῖν, 1 J 5,2 διδόναι, J 11,57 λαμβάνειν, J 10,18, 2 J 4; ἔχειν, J 14,21, Hbr 7,5; ἐ. καὶ δικαιώματα, Łk 1,6 ἐντολαὶ ἀνθρώπων (of Jewish tradition), Tt 1,14 i. καινή, J 13,34, 1 J 2,7, 2 J 5.† (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: injunction, i.e. an authoritative prescription

Pochodzenie: from G1781 (ἐντέλλομαι);

W KJV: commandment, precept

Wystąpienia · 51–100 z 287

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.