Zaloguj

G1377 · grecki · czasownik

διώκω diōkō

ścigać, prześladować, dążyć do, gonić · przekład roboczy

STEP: to pursue

Występowanie

148 × LXX 103SBLGNT 45

Rdz 2Wj 1Kpł 7Pwt 4Joz 2Sdz 82 Sm 72 Krl 3Ezd 11 Mch 142 Mch 2Hi 1Ps 2Prz 6Koh 1Mdr 6Syr 6Iz 10Jr 5Lm 2Ez 2Dn 1Oz 2Am 3Mi 1Na 2Ha 1Ag 1Mt 6Łk 3J 3Dz 9Rz 51 Kor 32 Kor 1Ga 5Flp 31 Tes 11 Tm 12 Tm 2Hbr 11 P 1Ap 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • prześladujesz (6)
  • prześladować będą (5)
  • prześladowali (4)
  • prześladowałem (4)
  • dążcie (3)
  • prześladowani (3)
  • dąż (2)
  • dążę (2)
  • prześladował (2)
  • prześladujący (2)
  • prześladujących (2)
  • byli prześladowani (1)
  • dążmy (1)
  • dążąc (1)
  • dążący (1)
  • jestem prześladowany (1)
  • nie ścigajcie (1)
  • niech ściga (1)
  • prześladowani będą (1)
  • prześladować będziecie (1)

Formy w tekście

ἐδίωξενediōxenakt.14
διώκοντεςdiōkontespass.11
διώκωνdiōkōnpass.10
διώξεταιdiōxetaiV.FMI3S10
διώκοντοςdiōkontospass.8
ἐδίωξανediōxanakt.6
διώξονταιdiōxontaiV.FMI3P5
διῶξαιdiōxaiakt. M.4
διώκεινdiōkeinpass. M.3
διώκειςdiōkeiscz. praes. akt. ind. 2 os. l.poj.3
διώκωνdiōkōncz. praes. akt. imiesł. M. l.poj. m.3
ἐδίωκονediōkonV.IAI3P3
διώκετεdiōketecz. praes. akt. imp. 2 os. l.mn.3
δίωκεdiōkecz. praes. akt. imp. 2 os. l.poj.2
διώκειςdiōkeiscz. praes. akt. ind. 2 os. l.poj.2
διώκετεdiōketepass.2
διώκῃςdiōkēispass.2
διωκόμενοιdiōkomenoicz. praes. pass. imiesł. M. l.mn. m.2
διωκόμενοιdiōkomenoipass.2
διώκωdiōkōcz. praes. akt. ind. 1 os. l.poj.2
διώξαςdiōxasakt.2
διώξουσινdiōxousincz. fut. akt. ind. 3 os. l.mn.2
διωχθεῖσαdiōchtheisaakt. imiesł.2
ἐδίωκενediōkenV.IAI3S2
ἐδίωκονediōkoncz. impf. akt. ind. 1 os. l.poj.2
ἐδίωξαediōxacz. aor. akt. ind. 1 os. l.poj.2
ἐδίωξανediōxancz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn.2
δεδιωγμένοιdediōgmenoicz. perf. pass. imiesł. M. l.mn. m.1
διώκειdiōkeipass.1
διώκειςdiōkeiscz. praes. akt. ind. 2 os. l.poj.1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

διώκω [in LXX chiefly for רָדַף ;] 1. to put to flight, drive away: Mt 23,34 2. to pursue; (a) of persons; with accusative, without hostility, to follow after: Łk 17,23 with hostile purpose: Dz 26,11, Ap 12,13. Hence, to persecute: Mt 5,10-12.44; 10,23, Łk 11,49; 21,12, J 5,16; 15,20, Dz 7,52; 9,4-5; 22,4.7-8; 26,14-15 Rz 12,14, 1 Kor 4,12; 15,9, 2 Kor 4,9, Ga 1,13.23; 4,29; 5,11; 6,12, Flp 3,6, 2 Tm 3,12; (b) metaphorically, with accusative of thing(s), of seeking eagerly after: Rz 9,30, 1 Tm 6,11, 2 Tm 2,22; νόμον δικαιοσύνης, Rz 9,31 τ. φιλοξενίαν, Rz 12,13 εἰρήνην, Hbr 12,14, 1 P 3,11; τὰ τῆς εἰ., Rz 14,19 τ. ἀγάπην, 1 Kor 14,1 τὸ ἀγαθόν, 1 Tes 5,15 absol., to follow on, drive, or speed on (Æsch.), Flp 3,12.14.† (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: compare the base of G1169 (δειλός) and G1249 (διάκονος)); to pursue (literally or figuratively); by implication, to persecute

Pochodzenie: a prolonged (and causative) form of a primary verb (to flee;

W KJV: ensue, follow (after), given to, (suffer) persecute(-ion), press forward

Wystąpienia · 51–100 z 148

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.