Zaloguj

G1342 · grecki · przymiotnik

δίκαιος dikaios

sprawiedliwy, prawy, słuszny, prawdziwy · przekład roboczy

STEP: just

Występowanie

443 × LXX 364SBLGNT 79

Rdz 11Wj 4Kpł 3Lb 1Pwt 81 Sm 32 Sm 11 Krl 22 Krl 12 Krn 2Ezd 1Ne 2Tb 7Est 41 Mch 22 Mch 10Hi 36Ps 53Prz 104Koh 10Mdr 27Syr 7Iz 19Jr 6Lm 2Ba 2Ez 19Dn 5Oz 1Jl 1Am 2Jon 1Ha 3So 1Za 2Ml 1Mt 17Mk 2Łk 11J 3Dz 6Rz 7Ga 1Ef 1Flp 2Kol 12 Tes 21 Tm 12 Tm 1Tt 1Hbr 3Jk 21 P 32 P 41 J 6Ap 5

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • sprawiedliwy (21)
  • sprawiedliwego (13)
  • sprawiedliwych (13)
  • sprawiedliwe (12)
  • sprawiedliwi (8)
  • sprawiedliwym (3)
  • Sprawiedliwego (2)
  • sprawiedliwemu (2)
  • Sprawiedliwy (1)
  • sprawiedliwa (1)
  • sprawiedliwymi (1)
  • sprawiedliwą (1)
  • słuszne (1)

Formy w tekście

δίκαιοςdikaioskoni.104
δίκαιονdikaionakt. koni.50
δικαίωνdikaiōnimiesł.49
δίκαιοιdikaioiimiesł.34
δικαίουdikaioukoni.27
δίκαιαdikaiaakt. imiesł. M.18
δίκαιοςdikaiosprzym. M. l.poj. m.18
δίκαιονdikaionakt. koni. M.16
δικαίοιςdikaioisimiesł.14
δικαίῳdikaiōikoni.14
δίκαιοιdikaioiprzym. M. l.mn. m.8
δικαίανdikaianakt. koni.7
δικαίουςdikaiousakt. imiesł.7
δίκαιονdikaionprzym. B. l.poj. m.6
δικαίουdikaiouprzym. D. l.poj. m.6
δικαίουςdikaiousprzym. B. l.mn. m.6
δίκαιαdikaiaimiesł. M.5
δίκαιονdikaionkoni. M.5
δίκαιονdikaionprzym. M. l.poj. n.5
δικαίαςdikaiaskoni.4
δικαίαdikaiakoni.3
δίκαιαιdikaiaiprzym. M. l.mn. ż.3
δικαίωνdikaiōnprzym. D. l.mn. m.3
δικαίαdikaiaprzym. M. l.poj. ż.2
δικαίᾳdikaiaikoni.2
δικαίανdikaianprzym. B. l.poj. ż.2
δίκαιονdikaionprzym. B. l.poj. n.2
δίκαιονdikaionprzym. B. l.poj. m.2
δικαίῳdikaiōiprzym. C. l.poj. m.2
δικαίωνdikaiōnimiesł. M.2

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

δίκαιος, -α, -ον (δίκη), [in LXX chiefly for צַדִּיק (for rendering of צַדִּיק in sense of correct, see Deiss., BS, 115 f.); sometimes for נָקִי as Prz 1,11, al. ;] in early Gk. writers (a) of persons, observant of δίκη, custom, rule, right, righteous in performing duties to gods and men ; (b) of things, righteous, in accordance with right. In NT 1. righteous, chiefly in the broad sense, as above, of the person or thing corresponding to the Divine standard of right (a) of persons: of God, Rz 3,26, 1 J 2,29 J 3,7; of Christ, Dz 3,14; 7,52; 22,14, 1 P 3,18, 1 J 2,1; of men, Mt 1,19 (Abbott, Essays, 75 f.) Mt 10,41; 13,17.43; 13,49, Łk 1,6.17, Rz 5,7, 1 Tm 1,9, Jk 5,6, 1 P 3,12, 1 J 3,7, Ap 22,11, al.; δ. καὶ εὐλαβής, Łk 2,25 ἅγιος, Mk 6,20 ἀγαθός, Łk 23,50 φοβούμενος τ. θεόν, Dz 10,22 opposite to ἀμαρτωλοὶ καὶ ἀσεβεῖς, 1 P 4,18 ἄδικοι, Mt 5,45, Dz 24,15; δ. ἐκ πίστεως, Rz 1,17, Ga 3,11, Hbr 10,38" (LXX) ; δ. παρὰ τ. θεῷ, Rz 2,13 (b) of things: ἔργα δ., opposite to πονηρὰ, 1 J 3,12 ἐντολή, Rz 7,12 metaphorically, αἷμα, Mt 23,35 τὸ δ., Łk 12,57 δ. ἐστιν, Dz 4,19, Ef 6,1, Flp 1,7; ὅ, Mt 20,4 ὅσα, Flp 4,8 2. In narrower sense (a) of persons, as in later cl. writers, just, rendering to each his due: Tt 1,8, 1 J 1,9; δ. κριτής, 2 Tm 4,8 (b) of things: τὸ δ., Kol 4,1 δ., sc. ἐστιν, 2 Tes 1,6 κρίσις δ., J 5,30 ὁδοί, Ap 15,3 SYN.: ἀγαθός (which see), καλός, χρηστός (Cremer, 183, 690). (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: equitable (in character or act); by implication, innocent, holy (absolutely or relatively)

Pochodzenie: from G1349 (δίκη);

W KJV: just, meet, right(-eous)

Wystąpienia · 301–350 z 443

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.