δαιμόνιον daimonion
demon, zły duch, bóstwo · przekład roboczy
STEP: demon
Występowanie
79 × SBLGNT 63LXX 16
Pwt 1Tb 7Ps 3Iz 3Ba 2Mt 11Mk 13Łk 23J 6Dz 11 Kor 41 Tm 1Jk 1Ap 3
W interlinii tłumaczone jako
- demony (26)
- demonów (13)
- demona (11)
- demon (6)
- demonom (2)
- Demona (1)
- demonami (1)
- demonem (1)
- demonа (1)
- i (1)
Formy w tekście
| δαιμόνια | daimonia | rz. B. l.mn. n. | 10 |
| δαιμόνιον | daimonion | rz. B. l.poj. n. | 10 |
| δαιμόνια | daimonia | rz. M. l.mn. n. | 8 |
| δαιμονίων | daimoniōn | rz. D. l.mn. n. | 8 |
| δαιμόνια | daimonia | rz. B. l.mn. n. | 7 |
| δαιμόνιον | daimonion | koni. M. | 5 |
| δαιμόνια | daimonia | rz. B. l.mn. n. | 4 |
| δαιμονίοις | daimoniois | imiesł. M. | 4 |
| δαιμονίου | daimoniou | rz. D. l.poj. n. | 4 |
| δαιμόνια | daimonia | imiesł. M. | 3 |
| δαιμόνια | daimonia | rz. B. l.mn. n. | 3 |
| δαιμόνιον | daimonion | rz. M. l.poj. n. | 3 |
| δαιμονίου | daimoniou | koni. M. | 2 |
| δαιμονίων | daimoniōn | rz. D. l.mn. n. | 2 |
| δαιμονίοις | daimoniois | rz. C. l.mn. n. | 1 |
| δαιμόνιον | daimonion | akt. koni. M. | 1 |
| δαιμόνιον | daimonion | rz. M. l.poj. n. | 1 |
| δαιμόνιον | daimonion | rz. M. l.poj. n. | 1 |
| δαιμονίων | daimoniōn | imiesł. M. | 1 |
| δαιμονίων | daimoniōn | rz. D. l.mn. n. | 1 |
Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
δαιμόνιον, -ου, τό
(neut. of δαιμόνιος, -α, -ον, divine), [in LXX (so also in π; see MM, Exp., x) for שֵׁד, אֱלִיל, (frequently in To) ;]
1. as in cl.;
(a) the Divine power, Deity (Hdt., Plat., al.);
(b) an inferior divinity, deity or demon (as in magical π, Deiss., BS, 281; MM, Exp., x): ξένα δ., Dz 17,18
2. (a) in OT, heathen deities, false gods (e.g. Pwt 32,17, Psa.95 (96):5);
(b) in NT, evil spirits, demons: θύουσιν δαιμονίοις, 1 Kor 10,20 διδασκαλίαι δαιμονίων, 1 Tm 4,1 προσκυνεῖν τὰ δ., Ap 9,20 ἄρχων τῶν δ., Mt 9,34 especially (syn. with πνεῦμα ἀκάθαρτον) as operating upon and "possessing" (of. δαιμονίζομαι) men: Mt 11,18, and al.; εἰσέρχεσθαι δ. εἰς. . ., Łk 8,30 δ. ἔχειν, Łk 4,33 δ. ἐκβάλλειν, Mt 7,22 In the phrase πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου, Łk 4,33, the wider cl. usage (1. b) is recognised, ἀκ. being elsewhere in NT, the epithet of πν., and δ. = πν. ἀκ. (see ICC, in l; Cremer, 168)
(AS)
Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)
Znaczenie: a dæmonic being; by extension a deity
Pochodzenie: neuter of a derivative of G1142 (δαίμων);
W KJV: devil, god
Wystąpienia · 51–79 z 79
- Łk 8,38 SBLGNT δαιμόνια — demony
- Łk 9,1 SBLGNT δαιμόνια — demonami
- Łk 9,42 SBLGNT δαιμόνιον — demon
- Łk 9,49 SBLGNT δαιμόνια, — demony
- Łk 10,17 SBLGNT δαιμόνια — demony
- Łk 11,14 SBLGNT δαιμόνιον — demona
- Łk 11,14 SBLGNT δαιμονίου — demona
- Łk 11,15 SBLGNT δαιμονίων — demonów
- Łk 11,15 SBLGNT δαιμόνια· — demony
- Łk 11,18 SBLGNT δαιμόνια. — demony
- Łk 11,19 SBLGNT δαιμόνια, — demony
- Łk 11,20 SBLGNT δαιμόνια, — demony
- Łk 13,32 SBLGNT δαιμόνια — demony
- J 7,20 SBLGNT Δαιμόνιον — demona
- J 8,48 SBLGNT δαιμόνιον — demona
- J 8,49 SBLGNT δαιμόνιον — demona
- J 8,52 SBLGNT δαιμόνιον — demona
- J 10,20 SBLGNT Δαιμόνιον — demona
- J 10,21 SBLGNT δαιμόνιον — demon
- Dz 17,18 SBLGNT δαιμονίων — demonów
- 1 Kor 10,20 SBLGNT δαιμονίοις — demonem
- 1 Kor 10,20 SBLGNT δαιμονίων — demonów
- 1 Kor 10,21 SBLGNT δαιμονίων· — demonów
- 1 Kor 10,21 SBLGNT δαιμονίων. — demonów
- 1 Tm 4,1 SBLGNT δαιμονίων — demonów
- Jk 2,19 SBLGNT δαιμόνια — demony
- Ap 9,20 SBLGNT δαιμόνια — demonom
- Ap 16,14 SBLGNT δαιμονίων — demonów
- Ap 18,2 SBLGNT δαιμονίων — demonów
Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.