G1079 γενετή — słownik

G1079 · grecki · rzeczownik, rodzaj żeński

γενετή genetē

narodzenie, urodzenie · przekład roboczy

STEP: birth

Występowanie

3 × LXX 2SBLGNT 1

Kpł 1Est 1J 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

urodzenia (1)

Formy w tekście

γενετῆς	genetēs	koni.	2
γενετῆς	genetēs	rz. D. l.poj. ż.	1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

γενετή, -ῆς, ἡ = γενεή, Ion. for γενεά, [in LXX: Kpł 25,47 (עֵקֶר מִשְׁפָּחָו), Est 4,17 * ;] birth: ἐκ γ., J 9,1† (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: birth

Pochodzenie: feminine of a presumed derivative of the base of G1074 (γενεά);

W KJV: birth

Wystąpienia · 1–3 z 3

Kpł 25,47 LXX γενετῆς
Est 4,17 LXX γενετῆς
J 9,1 SBLGNT γενετῆς. — urodzenia

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.