Zaloguj

H2197 · hebrajski · rzeczownik, rodzaj męski

זַ֫עַף zaaph wymowa wg Stronga: zah'-af

gniew, wzburzenie, burza, oburzenie · przekład roboczy

STEP: rage

Występowanie

6 × WLC 6

2 Krn 2Prz 1Iz 1Jon 1Mi 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • gniew (2)
  • w gniewie (2)
  • od gniewu swego (1)
  • w zapalczywości (1)

Formy w tekście

בְזַ֔עַףprzyim. + rz. m. l.poj. abs.2
זַ֣עַףrz. m. l.poj. konstr.2
בְּזַ֣עַףprzyim. + rz. m. l.poj. konstr.1
מִזַּעְפּֽוֹprzyim. + cz. Qal bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.1

Definicja · STEPBible: skrócony Brown–Driver–Briggs

rage, raging, storming, indignation

Strong · Hebrew and Chaldee Dictionary (1894)

Znaczenie: anger

Pochodzenie: from H2196 (זָעַף);

W KJV: indignation, rage(-ing), wrath.

Wystąpienia · 1–6 z 6

  • 2 Krn 16,10 WLC בְזַ֥עַף — w gniewie
  • 2 Krn 28,9 WLC בְזַ֔עַף — w zapalczywości
  • Prz 19,12 WLC זַ֣עַף — gniew
  • Iz 30,30 WLC בְּזַ֣עַף — w gniewie
  • Jon 1,15 WLC מִזַּעְפּֽוֹ — od gniewu swego
  • Mi 7,9 WLC זַ֤עַף — gniew

W literaturze · fragmenty, w których pada to słowo lub jego transliteracja

  • Terminologia gniewu w Septuagincie Barbara Strzałkowska · 2018 · 1. Wprowadzenie
    … ę ośmiu podstawowym hebrajskim terminom wyrażającym gniew (אַף, חֵמָה, חָרֹן, כַּעַסlub כַּעַשׂ, Qצֶֶף זַעַם, זַעַף, עֶבְרָה)4, wskazując na ich pochodzenie nawiązujące niejednokrotnie do wręcz somatycznych reakcji człowieka i zwierząt na gniew (niektóre pojęcia gniewu w Biblii wywodziły się lub nawiązywały do reakcji, jakie w o …

Teksty wystąpień: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.