ἀποστατέω apostateō
odstąpić, odpaść, trzymać się z dala · przekład roboczy
STEP: to defect
Występowanie
5 × LXX 5
Ne 21 Mch 22 Mch 1
Formy w tekście
| ἀπεστάτουν | apestatoun | V.IAI3P | 1 |
| ἀποστατεῖν | apostatein | pass. M. | 1 |
| ἀποστατεῖτε | apostateite | pass. | 1 |
| ἀποστατῆσαι | apostatēsai | akt. M. | 1 |
| ἀποστατήσῃ | apostatēsēi | akt. | 1 |
Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
1. to stand aloof from, depart from, be far from , with genitive, (Aeschulus Tragicus); ἀπ. φίλων to fall off from one's friends, (Aristophanes Comicus)
2. absolute to stand aloof or afar off , (Aeschulus Tragicus) (ML)
Wystąpienia · 1–5 z 5
- Ne 2,19 LXX ἀποστατεῖτε
- Ne 6,6 LXX ἀποστατῆσαι
- 1 Mch 11,14 LXX ἀπεστάτουν
- 1 Mch 13,16 LXX ἀποστατήσῃ
- 2 Mch 5,11 LXX ἀποστατεῖν
Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.