G5343 φεύγω — słownik

G5343 · grecki · czasownik

φεύγω pheugō

uciekać, uchodzić, chronić się · przekład roboczy

STEP: to flee

Występowanie

257 × LXX 228SBLGNT 29

Rdz 6Wj 5Kpł 3Lb 7Pwt 5Joz 6Sdz 141 Sm 182 Sm 171 Krl 92 Krl 101 Krn 92 Krn 7Ne 1Tb 4Jdt 31 Mch 362 Mch 5Hi 2Ps 7Prz 1Pnp 1Mdr 3Syr 1Iz 20Jr 16Ba 1Dn 1Am 3Ab 1Jon 3Na 2Za 1Mt 7Mk 5Łk 3J 2Dz 21 Kor 21 Tm 12 Tm 1Hbr 1Jk 1Ap 4

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

uciekli (5)
niech uciekają (3)
uciec (3)
uciekajcie (3)
uciekła (3)
ucieka (2)
uciekaj (2)
uciekł (2)
ucieknie (1)
uciekniecie (1)
uciekną (1)
uciekły (1)
unikaj (1)
uszedłszy (1)

Formy w tekście

ἔφυγεν	ephygen	akt.	54
ἔφυγον	ephygon	akt.	52
φυγεῖν	phygein	akt. M.	16
φεύγων	pheugōn	pass.	12
φεύξεται	pheuxetai	V.FMI3S	8
φεύξονται	pheuxontai	V.FMI3P	8
φεύγειν	pheugein	pass. M.	6
ἔφυγον	ephygon	cz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn.	5
φεύγουσιν	pheugousin	pass.	5
ἔφυγαν	ephygan	akt.	4
πέφευγεν	pepheugen	V.XAI3S	4
φεύγοντες	pheugontes	pass.	4
φύγωμεν	phygōmen	akt.	4
ἔφυγεν	ephygen	cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj.	3
πεφεύγασιν	pepheugasin	V.XAI3P	3
φεύγετε	pheugete	cz. praes. akt. imp. 2 os. l.mn.	3
φεύγετε	pheugete	pass. C.	3
φευγέτωσαν	pheugetōsan	cz. praes. akt. imp. 3 os. l.mn.	3
φεύγοντα	pheugonta	pass.	3
φεύγοντας	pheugontas	pass.	3
φυγεῖν	phygein	cz. aor. akt. bezok.	3
φύγῃ	phygēi	akt.	3
ἔφευγον	epheugon	V.IAI3P	2
φεῦγε	pheuge	pass. C.	2
φεύγει	pheugei	pass.	2
φεύγετε	pheugete	pass.	2
φευγόντων	pheugontōn	pass.	2
φεύξεσθε	pheuxesthe	V.FMI2P	2
φεύξῃ	pheuxēi	V.FMI2S	2
φευξόμεθα	pheuxometha	V.FMI1P	2

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

φεύγω [in LXX chiefly for נוּס, also for בָּרַח, etc. ;] to flee from or away, take flight: absol., Mt 8,33; 26,56, Mk 5,14; 14,50, Łk 8,34, J 10,12, Dz 7,29; before εἰς, Mt 2,13; 10,23; 24,16 (WH, txt.), Mk 13,14, Łk 21,21, Ap 12,6; ἐπί, with accusative loc., Mt 24,16 (WH, mg.); ἐκ, Dz 27,30 ἀπό, with genitive loc. (cl.), Mk 16,8 id. with genitive of person(s) (as in Heb.), J 10,5, Jk 4,7. Metaphorical: absol., Ap 16,20 with accusative of thing(s), 1 Kor 6,18, Hbr 11,34 (see M, Fr., 116); opposite to διώκειν, 1 Tm 6,11, 2 Tm 2,22; before άπό, with genitive of person(s), Ap 9,6 άπὸ τ. προσώπου, Ap 20,11 with genitive of thing(s), Mt 3,7 (M, Pr., l.with) Mt 23,33, Łk 3,7, 1 Kor 10,14 (cf. ἀπο-, δια-, ἐκ-, κατα-φεύγω).† (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: to run away (literally or figuratively); by implication, to shun; by analogy, to vanish

Pochodzenie: apparently a primary verb;

W KJV: escape, flee (away)

Wystąpienia · 251–257 z 257

2 Tm 2,22 SBLGNT φεῦγε, — uciekaj
Hbr 11,34 SBLGNT ἔφυγον — uszedłszy
Jk 4,7 SBLGNT φεύξεται — ucieknie
Ap 9,6 SBLGNT φεύγει — ucieka
Ap 12,6 SBLGNT ἔφυγεν — uciekła
Ap 16,20 SBLGNT ἔφυγεν, — uciekła
Ap 20,11 SBLGNT ἔφυγεν — uciekła

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.