υἱός huios
syn, potomek, uczeń · przekład roboczy
STEP: son
Występowanie
5093 × LXX 4718SBLGNT 375
Rdz 340Wj 216Kpł 133Lb 481Pwt 115Joz 220Sdz 217Rt 91 Sm 1272 Sm 2251 Krl 2122 Krl 2331 Krn 6652 Krn 179Ezd 205Ne 239Tb 37Jdt 61Est 51 Mch 582 Mch 9Hi 28Ps 100Prz 63Koh 15Pnp 2Mdr 11Syr 38Iz 52Jr 162Lm 3Ba 21Ez 168Dn 15Oz 13Jl 9Am 12Ab 2Mi 4So 5Za 4Ml 5Mt 89Mk 34Łk 77J 54Dz 21Rz 121 Kor 22 Kor 4Ga 13Ef 4Kol 21 Tes 32 Tes 1Hbr 24Jk 11 P 12 P 11 J 222 J 2Ap 8
W interlinii tłumaczone jako
- Syn (78)
- Syna (52)
- syna (52)
- syn (46)
- synów (25)
- Synem (22)
- synami (19)
- synowie (19)
- Synu (17)
- synem (16)
- synowi (9)
- Synowi (6)
- synom (6)
- synu (6)
- Synowie (1)
- synach (1)
Formy w tekście
| υἱοὶ | huioi | imiesł. | 1260 |
| υἱὸς | huios | koni. | 938 |
| υἱῶν | huiōn | imiesł. | 756 |
| υἱοῦ | huiou | koni. | 428 |
| υἱοὺς | huious | akt. imiesł. | 386 |
| υἱοῖς | huiois | imiesł. | 381 |
| υἱὸν | huion | akt. koni. | 312 |
| υἱὸς | huios | rz. M. l.poj. m. | 148 |
| υἱὲ | huie | koni. | 146 |
| υἱῷ | huiōi | koni. | 104 |
| υἱὸν | huion | rz. B. l.poj. m. | 70 |
| υἱοῦ | huiou | rz. D. l.poj. m. | 35 |
| υἱοὶ | huioi | rz. M. l.mn. m. | 30 |
| υἱῶν | huiōn | rz. D. l.mn. m. | 17 |
| υἱοὺς | huious | rz. B. l.mn. m. | 13 |
| υἱῷ | huiōi | rz. C. l.poj. m. | 12 |
| υἱὲ | huie | rz. W. l.poj. m. | 10 |
| υἱόν | huion | rz. B. l.poj. m. | 8 |
| υἱοῖς | huiois | rz. C. l.mn. m. | 7 |
| υἱοὶ | huioi | imiesł. | 6 |
| υἱός | huios | rz. M. l.poj. m. | 5 |
| υἱόν | huion | rz. B. l.poj. m. | 3 |
| υἱός | huios | rz. M. l.poj. m. | 3 |
| υἱόν | huion | rz. B. l.poj. m. | 2 |
| υἱόν | huion | rz. B. l.poj. m. | 2 |
| υἱός | huios | rz. M. l.poj. m. | 2 |
| υἱῷ | huiōi | rz. C. l.poj. m. | 2 |
| υἱοὶ | huioi | rz. W. l.mn. m. | 1 |
| υἱοί | huioi | rz. M. l.mn. m. | 1 |
| υἱοί | huioi | rz. M. l.mn. m. | 1 |
Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
υἱός, -οῦ, ὁ, [in LXX very frequently and nearly always for בֵּן, Rdz 4,17, al.; for בַּר, Dn 7,13, al.; etc. ;],
a son;
1. in the ordinary sense: Mt 10,37, Mk 9,17, Łk 1,13, al. mult.; omitted with the art. of origin (WM, §30, 3; Bl., §35, 2), τὸν τοῦ Ἰεσσαί, Dz 13,22 (LXX); also with genitive anarth. (cl.), Σώπατρος Πύρρου Βεροιαῖος, Dz 20,4 with adj., προτότοκος, Łk 2,7 μονογένης, Łk 7,12 opposite to νόθος, Hbr 12,8 in a wider sense, of posterity: ὁ υἱ. Δαυΐδ, of the Messiah (cf. Dalman, Words, 316ff.; DCG, ii, 653f.), Mt 22,42.45 Mk 12,35.37 Łk 20,41.44 al.; υἱοὶ Ἰσραήλ, (cf. υἷες Ἀχαιῶν, Hom., Il., i, 162, al.), Mt 27,9, Dz 9,15, al.
2. Metaphorical;
(a) as belonging to, being connected with or having the quality of that which follows (a usage mainly due to translation from a Semitic original; cf. Deiss., BS, 161ff.; Dalman, Words, 115f.; DCG, ii, 652f.): τ. πονεροῦ (διαβόλου), Mt 13,38, Dz 13,10; τ. νυμφῶνος (see: νυμφών), Mt 9,15, Mk 2,19, al.; τ. φωτός (Lft., Notes, 74), Łk 16,8, J 12,36, 1 Tes 5,5; τ. εἰρεήμης, Łk 10,6 γεέννης, Mt 23,15 τ. ἀπωλείας, J 17,12, 2 Tes 2,3; τ. αἰῶνος τούτου, Łk 16,8; 20,34; τ. ἀπειθειάς, Ef 2,2; 5,6; βροντῆς, Mk 3,17 τ. ἀναστάσεως, Łk 20,36 παρακλήσεως, Dz 4,36 τ. προφητῶν κ. τ. διαθήκης, Dz 3,25
(b) υἱὸς τ. θεοῦ (cf. Dalman, Words, 268ff.; Deiss., BS, 166f.; DB, iv, 570 ff.; DCG, ii, 654ff.), of men, as partakers of the Divine nature and of the life to come: Mt 5,9, Łk 20,36, Rz 8,14; 9,26, al.; υἱοὶ (κ. θυγατέρες) τ. ὑψίστου, Łk 6,35, 2 Kor 6,18; in an unique sense of Jesus, Mt 4,3; 8,29; 28,19, Mk 3,4, Łk 4,41, J 9,35; 11,27, al.; ὁ Χριστὸς ὁ υἱ. τ. θεοῦ ζῶντος (τ. εὐλογητοῦ), Mt 16,16, Mk 14,61;
(with) (ὁ) υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου (in LXX for Heb. בּן אדם, Aram, בּר אנשׁ; cf. Dalman, Words, 234ff.; DB, iv, 579ff.; DCG, ii, 659ff.; Westc., St. John, i, 74ff.; other reff. in Swete, Mk, 2:10), based on the Aram. of Dn 7,13, where the phrase, like the corresponding Heb. (as in Ps 8,5), means a man, one of the species, and indicates the human appearance of the person in question. It is used of the Messiah in Enoch, with 46, §1-4, also in II Est 13,3.12, al. Our Lord first makes the phrase a title, using the def. art. It seems to combine the ideas of his true humanity and representative character. Exc. in Dz 7,56 and (anarth.) Ap 1,13 Ap 14,14, it is used of Jesus only by himself: Mt 8,20, Mk 2,10, Łk 5,24, J 1,52, al.
(AS)
Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)
Znaczenie: a "son" (sometimes of animals), used very widely of immediate, remote or figuratively, kinship
Pochodzenie: apparently a primary word;
W KJV: child, foal, son
Wystąpienia · 151–200 z 5093
- Rdz 27,24 LXX υἱός
- Rdz 27,27 LXX υἱοῦ
- Rdz 27,29 LXX υἱοὶ
- Rdz 27,30 LXX υἱὸν
- Rdz 27,31 LXX υἱοῦ
- Rdz 27,32 LXX υἱός
- Rdz 27,42 LXX υἱοῦ
- Rdz 27,42 LXX υἱὸν
- Rdz 27,46 LXX υἱῶν
- Rdz 28,5 LXX υἱὸν
- Rdz 28,9 LXX υἱοῦ
- Rdz 29,1 LXX υἱὸν
- Rdz 29,5 LXX υἱὸν
- Rdz 29,12 LXX υἱὸς
- Rdz 29,13 LXX υἱοῦ
- Rdz 29,32 LXX υἱὸν
- Rdz 29,33 LXX υἱὸν
- Rdz 29,34 LXX υἱὸν
- Rdz 29,34 LXX υἱούς
- Rdz 29,35 LXX υἱὸν
- Rdz 30,5 LXX υἱόν
- Rdz 30,6 LXX υἱόν
- Rdz 30,7 LXX υἱὸν
- Rdz 30,10 LXX υἱόν
- Rdz 30,12 LXX υἱὸν
- Rdz 30,14 LXX υἱοῦ
- Rdz 30,15 LXX υἱοῦ
- Rdz 30,15 LXX υἱοῦ
- Rdz 30,16 LXX υἱοῦ
- Rdz 30,17 LXX υἱὸν
- Rdz 30,19 LXX υἱὸν
- Rdz 30,20 LXX υἱοὺς
- Rdz 30,23 LXX υἱόν
- Rdz 30,24 LXX υἱὸν
- Rdz 30,35 LXX υἱῶν
- Rdz 31,1 LXX υἱῶν
- Rdz 31,43 LXX υἱοὶ
- Rdz 31,43 LXX υἱοί
- Rdz 32,1 LXX υἱοὺς
- Rdz 32,33 LXX υἱοὶ
- Rdz 33,2 LXX υἱοὺς
- Rdz 34,2 LXX υἱὸς
- Rdz 34,5 LXX υἱὸς
- Rdz 34,5 LXX υἱοὶ
- Rdz 34,7 LXX υἱοὶ
- Rdz 34,8 LXX υἱός
- Rdz 34,9 LXX υἱοῖς
- Rdz 34,13 LXX υἱοὶ
- Rdz 34,14 LXX υἱοὶ
- Rdz 34,18 LXX υἱοῦ
Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.