ποιέω poieō
czynić, robić, wykonywać, tworzyć, sprawiać, powodować · przekład roboczy
STEP: to do/make: do
Występowanie
3655 × LXX 3087SBLGNT 568
Rdz 165Wj 284Kpł 101Lb 128Pwt 176Joz 63Sdz 96Rt 131 Sm 862 Sm 861 Krl 1562 Krl 1581 Krn 422 Krn 158Ezd 20Ne 48Tb 42Jdt 51Est 401 Mch 1052 Mch 54Hi 68Ps 113Prz 50Koh 41Pnp 4Mdr 17Syr 77Iz 152Jr 162Lm 5Ba 13Ez 188Dn 51Oz 14Jl 2Am 14Ab 1Jon 8Mi 5Na 2Ha 3So 5Ag 2Za 10Ml 8Mt 86Mk 46Łk 88J 110Dz 68Rz 231 Kor 152 Kor 9Ga 6Ef 10Flp 3Kol 31 Tes 42 Tes 21 Tm 42 Tm 1Tt 1Flm 3Hbr 19Jk 121 P 32 P 41 J 133 J 3Jud 2Ap 30
W interlinii tłumaczone jako
- uczynił (69)
- czynić (35)
- uczynić (34)
- czyni (27)
- uczyniwszy (25)
- czyniący (24)
- czynicie (22)
- czynię (22)
- uczynię (19)
- czyńcie (18)
- czyniąc (16)
- uczyni (16)
- czynisz (15)
- uczynili (15)
- czynił (14)
- czynią (13)
- uczyniliście (9)
- uczyniłem (9)
- czynili (8)
- uczyniła (7)
Formy w tekście
| ἐποίησεν | epoiēsen | akt. | 713 |
| ἐποίησαν | epoiēsan | akt. | 271 |
| ποιῆσαι | poiēsai | akt. M. | 231 |
| ποιήσεις | poiēseis | V.FAI2S | 219 |
| ποιήσει | poiēsei | V.FAI3S | 148 |
| ἐποίησας | epoiēsas | akt. | 119 |
| ποιεῖν | poiein | pass. M. | 110 |
| ποιήσω | poiēsō | V.FAI1S | 109 |
| ποιήσετε | poiēsete | V.FAI2P | 98 |
| ἐποίησα | epoiēsa | akt. | 85 |
| ποιῶν | poiōn | pass. | 62 |
| ἐποίησεν | epoiēsen | cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. | 61 |
| ποίησον | poiēson | akt. C. | 61 |
| ποιήσω | poiēsō | akt. | 46 |
| ποιήσῃ | poiēsēi | akt. | 41 |
| ποιήσουσιν | poiēsousin | V.FAI3P | 39 |
| ποιήσατε | poiēsate | akt. C. | 38 |
| ποιῆσαι | poiēsai | cz. aor. akt. bezok. | 35 |
| ποιοῦντες | poiountes | pass. | 33 |
| ποιήσας | poiēsas | akt. | 32 |
| ποιήσομεν | poiēsomen | V.FAI1P | 31 |
| ποιεῖ | poiei | pass. | 29 |
| ποιοῦσιν | poiousin | pass. | 29 |
| ποίει | poiei | pass. C. | 27 |
| ποιήσητε | poiēsēte | akt. | 26 |
| ποιήσωμεν | poiēsōmen | akt. | 26 |
| ποιῶν | poiōn | cz. praes. akt. imiesł. M. l.poj. m. | 26 |
| ποιήσῃς | poiēsēis | akt. | 25 |
| ἐποιήσατε | epoiēsate | akt. | 24 |
| ἐποίει | epoiei | V.IAI3S | 20 |
Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ποιέω, -ῶ,
[in LXX for a great variety of words, but chiefly for עשׂה ;]
1. to make, produce, create, cause: with accusative of thing(s), Mt 17,4, Mk 9,5, J 9,11, Dz 9,39, Rz 9,20, al.; of God as Creator (with accusative of person(s) also), Mt 19,4, Mk 10,6, Łk 11,40, Dz 4,24, Hbr 1,2, al.; like Heb. עשׂה, absol. = ἐργάζομαι, to work, Mt 20,12 (cf. Rt 2,19 so AV, but see infr.), Ap 13,5, R, mg. (but see infr.); σκάνδαλα, Rz 16,17 εἰρεήνην, Ef 2,15, Jk 3,18; ἐπίστασιν, Dz 24,12 συστροφήν, Dz 23,12 with accusative of thing(s) and dative of person(s), Łk 1,68, Dz 15,3; with nouns expressing action or its accomplishment, forming a periphr. for the cogn. verb: ὁδόν π. (cl. ὁ ποιεῖσθαι), to go on, advance, Mk 2,23 πόλεμον, Ap 11,7, al.; ἐκδίκησιν, Łk 18,7, 8; ἐνέδραν, Dz 25,3 κρίσιν, J 5,27, Ju 15; ἔργα, J 5,36, al.; (σημεῖα), J 2,23 and freq., Dz 2,22, al.; so also mid. ποιεῖσθαι: μονήν, J 14,23 πορείαν, Łk 13,22 κοινωνίαν, Rz 15,26 of food, to make ready, prepare: δεῖπνον, Mk 6,21, al.; δοχήν, Łk 5,29; 14,13; γάμους, Mt 22,2 of time, to spend (cl.): ὥραν, Mt 20,12, RV (but see supr. and cf. McN, in l.); μῆνας, Ap 13,5, R, txt. (cf. Swete, in l.; but see supr.); ἐνιαυτόν, Jk 4,13 with accusative before ἐκ, J 2,15, al.; with accusative and accusative pred., Mt 3,3; 12,16, Mk 1,3; 3,12, J 5,11, al.; with adv., καλῶς, Mk 7,37 ἑορτὴν π. (Dem., Wj 23,16, al.), Dz 18,21, Rec.; πάσχα, Mt 26,18 to make or offer a sacrifice (Plat., Xen., al.; Hi 42,8, 1 Krl 11,33; so some understand τοῦτο ποιεῖτε, Łk 22,19, but see Abbott, Essays, 110ff.); before ἵνα (WM, 422f.; M, Pr., 228), J 11,37, Kol 4,16, Ap 3,9.
2. to do, perform, carry out, execute: absol., with adv., καλῶς π., Mt 12,12, 1 Kor 7,37.38 Jk 2,19; id. before ptcp. (cl.; see M, Pr., 228), Dz 10,33, Flp 4,14, 2 P 1,19, 3 J 6; οὕτως, Mt 24,46, Łk 9,15, al.; ὡς (καθώς), Mt 1,24; 2,16, al.; ὁμοίως, Łk 3,11 ὡσαύτως, Mt 20,5 with ptcp., ἀγνοῶν ἐποίησα, 1 Tm 1,13 with accusative of thing(s): τί interrog., Mt 12,3, Mk 2,25, Łk 6,2, al.; τοῦτο, Mt 13,28, Mk 5,32, Łk 22,19 (WH om.; see supr., ref. to Abbott, Essays), Rz 7,20, al.; with nouns expressing command or regulation: τ. νόμον (not as in cl., to make a law), J 7,19, Ga 5,3 (cf. in LXX, Joz 22,5, 1 Krn 22,12, al.); τ. ἐντολάς, Mt 5,19 similarly with other nouns expressing conduct: τ. δικαιοσύνην, Mt 6,1, al.; τ. ἀλήθειαν, J 3,21, al., etc.; with dupl. accusative, Mt 27,22, Mk 15,12; with accusative of thing(s) and dative of person(s) (commod., incomm.; rare in cl.), Mt 7,12, Mk 5,19.20 Łk 1,49, J 9,26, al.
SYN.: πράσσω, which see The general distinction between the two words is that between particular action and its habitual performance (cf. Tr., Syn., §xcvi; Westc. on J 3,21 ICC on Rz 1,32). (AS)
Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)
Znaczenie: to make or do (in a very wide application, more or less direct)
Pochodzenie: apparently a prolonged form of an obsolete primary;
W KJV: abide, + agree, appoint, X avenge, + band together, be, bear, + bewray, bring (forth), cast out, cause, commit, + content, continue, deal, + without any delay, (would) do(-ing), execute, exercise, fulfil, gain, give, have, hold, X journeying, keep, + lay wait, + lighten the ship, make, X mean, + none of these things move me, observe, ordain, perform, provide, + have purged, purpose, put, + raising up, X secure, shew, X shoot out, spend, take, tarry, + transgress the law, work, yield
Wystąpienia · 3551–3600 z 3655
- Flp 4,14 SBLGNT ἐποιήσατε — uczyniliście
- Kol 3,17 SBLGNT ποιῆτε — czynicie
- Kol 3,23 SBLGNT ποιῆτε, — czynicie
- Kol 4,16 SBLGNT ποιήσατε — sprawcie
- 1 Tes 1,2 SBLGNT ποιούμενοι — czyniąc
- 1 Tes 4,10 SBLGNT ποιεῖτε — czynicie
- 1 Tes 5,11 SBLGNT ποιεῖτε. — czynicie
- 1 Tes 5,24 SBLGNT ποιήσει. — uczyni
- 2 Tes 3,4 SBLGNT ποιεῖτε — czynicie
- 2 Tes 3,4 SBLGNT ποιήσετε. — czynić będziecie
- 1 Tm 1,13 SBLGNT ἐποίησα — czyniłem
- 1 Tm 2,1 SBLGNT ποιεῖσθαι — czynić
- 1 Tm 4,16 SBLGNT ποιῶν — czyniąc
- 1 Tm 5,21 SBLGNT ποιῶν — czyniąc
- 2 Tm 4,5 SBLGNT ποίησον — czyń
- Tt 3,5 SBLGNT ἐποιήσαμεν — uczyniliśmy
- Flm 1,4 SBLGNT ποιούμενος — czyniąc
- Flm 1,14 SBLGNT ποιῆσαι, — uczynić
- Flm 1,21 SBLGNT ποιήσεις. — uczynisz
- Hbr 1,2 SBLGNT ἐποίησεν — uczynił
- Hbr 1,3 SBLGNT ποιησάμενος — dokonawszy
- Hbr 1,7 SBLGNT ποιῶν — czyniący
- Hbr 3,2 SBLGNT ποιήσαντι — który go ustanowił
- Hbr 6,3 SBLGNT ποιήσομεν — uczynimy
- Hbr 7,27 SBLGNT ἐποίησεν — uczynił
- Hbr 8,5 SBLGNT ποιήσεις — uczynisz
- Hbr 8,9 SBLGNT ἐποίησα — uczyniłem
- Hbr 10,7 SBLGNT ποιῆσαι, — aby czynić
- Hbr 10,9 SBLGNT ποιῆσαι — aby czynić
- Hbr 10,36 SBLGNT ποιήσαντες — uczyniwszy
- Hbr 11,28 SBLGNT πεποίηκεν — ustanowił
- Hbr 12,13 SBLGNT ποιεῖτε — czyńcie
- Hbr 12,27 SBLGNT πεποιημένων, — uczynionych
- Hbr 13,6 SBLGNT ποιήσει — uczyni
- Hbr 13,17 SBLGNT ποιῶσιν — czynili
- Hbr 13,19 SBLGNT ποιῆσαι — uczynić
- Hbr 13,21 SBLGNT ποιῆσαι — czynić
- Hbr 13,21 SBLGNT ποιῶν — czyniąc
- Jk 2,8 SBLGNT ποιεῖτε· — czynicie
- Jk 2,12 SBLGNT ποιεῖτε — czyńcie
- Jk 2,13 SBLGNT ποιήσαντι — okazującemu
- Jk 2,19 SBLGNT ποιεῖς· — czynisz
- Jk 3,12 SBLGNT ποιῆσαι — wydać
- Jk 3,12 SBLGNT ποιῆσαι — wydać
- Jk 3,18 SBLGNT ποιοῦσιν — czyniącym
- Jk 4,13 SBLGNT ποιήσομεν — uczynimy
- Jk 4,15 SBLGNT ποιήσομεν — uczynimy
- Jk 4,17 SBLGNT ποιεῖν — czynić
- Jk 4,17 SBLGNT ποιοῦντι, — czyniącemu
- Jk 5,15 SBLGNT πεποιηκώς, — popełnił
Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.