Zaloguj

G3624 · grecki · rzeczownik, rodzaj męski

οἶκος oikos

dom, mieszkanie, rodzina, ród · przekład roboczy

STEP: house: home

Występowanie

2015 × LXX 1903SBLGNT 112

Rdz 70Wj 23Kpł 11Lb 60Pwt 25Joz 15Sdz 66Rt 61 Sm 522 Sm 1131 Krl 1762 Krl 1531 Krn 1122 Krn 215Ezd 69Ne 39Tb 8Jdt 25Est 31 Mch 172 Mch 3Hi 21Ps 54Prz 36Koh 8Pnp 4Mdr 1Syr 18Iz 62Jr 109Lm 3Ba 10Ez 171Dn 14Oz 20Jl 5Am 27Ab 5Mi 20Na 1Ha 2So 5Ag 11Za 34Ml 1Mt 10Mk 13Łk 33J 4Dz 24Rz 11 Kor 4Kol 11 Tm 52 Tm 2Tt 1Flm 1Hbr 111 P 2

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • domu (63)
  • dom (23)
  • domem (14)
  • domach (5)
  • domowi (4)
  • domami (1)
  • domy (1)
  • domów (1)

Formy w tekście

οἶκονoikonakt. koni.618
οἴκουoikoukoni.521
οἴκῳoikōikoni.365
οἶκοςoikoskoni.224
οἴκουςoikousakt. imiesł.111
οἶκονoikonrz. B. l.poj. m.53
οἴκωνoikōnimiesł.26
οἶκοιoikoiimiesł.21
οἴκῳoikōirz. C. l.poj. m.18
οἴκοιςoikoisimiesł.16
οἶκοςoikosrz. M. l.poj. m.16
οἴκουoikourz. D. l.poj. m.11
οἴκουςoikousrz. B. l.mn. m.3
οἶκονoikonrz. B. l.poj. m.2
οἶκονoikonrz. B. l.poj. m.2
οἴκοιςoikoisrz. C. l.mn. m.1
οἶκοςoikosrz. W. l.poj. m.1
οἶκοςoikoskoni.1
οἶκοςoikosrz. M. l.poj. m.1
οἴκουoikourz. D. l.poj. m.1
οἴκουςoikousrz. B. l.mn. m.1
οἴκῳoikōirz. C. l.poj. m.1
οἴκωνoikōnrz. D. l.mn. m.1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

οἶκος, -οῦ, ὁ, [in LXX chiefly for בַּיִת, also for אֹהֶל ,הֵכָל, etc. ;] 1. prop., a house, dwelling: Dz 2,2; 19,16; with genitive poss., Mt 9,6, 7 Mk 2,11, Łk 1,23, al.; with genitive attrib., ἐμπορίου, J 2,16 προσευχῆς, Mt 21,13, al.; of a sanctuary (Hdt., Eur.): οἶ. τ. θεοῦ, of the tabernacle, Mt 12,4, al.; the temple, Mt 21,13, al.; metaphorically of a city: Mt 23,38, Łk 13,35; of the body, Mt 12,44, Łk 11,24; of Christians, 1 P 2,5 ἐν οἴ (M, Pr., 81f.), at home, Mk 2,1, 1 Kor 11,34; 14,35; so κατ ̓ οἶκον, Dz 2,46; 5,42; οἱ εἰς (= οἱ ἐν; see: εἰς) τ. οἶ., Łk 7,10; 15,6; κατ ̓οἴκους, from house to house, Dz 8,3; 20,20; εἰς (κατ ̓) οἶκον, with genitive (Bl., §46, 9), Mk 8,3, Łk 14,1, Rz 16,5, al. 2. By meton., a house, household, family: Łk 10,5, Dz 7,10, 1 Kor 1,16, 1 Tm 3,4, 5 al.; of the Church, ὁ οἶ. τ. θεοῦ, 1 Tm 3,15, Hbr 3,2, 1 P 4,17; of descendants, οἶ Ἰσραήλ (Δαυείδ, Ἰακώβ; Bl, §47, 9), Mt 10,6, Łk 1,27.33 al. (cf. Wj 6,14, 1 Sm 2,30, al.). SYN.: see: οἰκία. (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: a dwelling (more or less extensive, literal or figurative); by implication, a family (more or less related, literally or figuratively)

Pochodzenie: of uncertain affinity;

W KJV: home, house(-hold), temple

Wystąpienia · 1651–1700 z 2015

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.