Zaloguj

G305 · grecki · czasownik

ἀναβαίνω anabainō

wstępować, wchodzić, iść w górę, wznosić się · przekład roboczy

STEP: to ascend

Występowanie

677 × LXX 596SBLGNT 81

Rdz 37Wj 31Kpł 2Lb 22Pwt 24Joz 30Sdz 60Rt 21 Sm 482 Sm 251 Krl 372 Krl 521 Krn 92 Krn 23Ezd 12Ne 9Tb 1Jdt 81 Mch 172 Mch 2Hi 3Ps 13Prz 2Koh 2Pnp 5Mdr 1Syr 1Iz 28Jr 36Lm 1Ba 1Ez 18Dn 4Oz 5Jl 7Am 3Ab 1Jon 3Mi 1Na 3Ha 1Ag 1Za 5Mt 9Mk 9Łk 9J 16Dz 18Rz 11 Kor 1Ga 2Ef 3Ap 13

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • wstąpił (9)
  • wszedł (5)
  • weszli (4)
  • wszedłszy (4)
  • wstępujemy (3)
  • wstąpiwszy (2)
  • wstąpiłem (2)
  • wstąpiło (2)
  • wstępując (2)
  • wstępującego (2)
  • wszedłem (2)
  • wzeszły (2)
  • wznosi się (2)
  • Wstąpcie (1)
  • Wstąpiwszy (1)
  • Wstąpił (1)
  • Wstępuję (1)
  • dotarła (1)
  • gdy szli (1)
  • gdy weszli (1)

Formy w tekście

ἀνέβηanebēakt.181
ἀνέβησανanebēsanakt.66
ἀναβήσεταιanabēsetaiV.FMI3S43
ἀνάβηθιanabēthiakt. C.30
ἀναβῆναιanabēnaiakt. M.23
ἀνέβηanebēcz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj.20
ἀνάβητεanabēteakt. C.16
ἀνέβαινονanebainonV.IAI3P16
ἀναβῇanabēiakt.14
ἀναβάντεςanabantesakt.12
ἀναβήσομαιanabēsomaiV.FMI1S12
ἀνέβαινενanebainenV.IAI3S12
ἀνάβαινεanabainepass. C.10
ἀναβησόμεθαanabēsomethaV.FMI1P10
ἀνέβησανanebēsancz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn.10
ἀναβαίνεινanabaineinpass. M.9
ἀναβήσονταιanabēsontaiV.FMI3P9
ἀναβῶμενanabōmenakt.9
ἀναβαίνειanabaineipass.7
ἀναβαίνουσινanabainousinpass.7
ἀναβήσῃanabēsēiV.FMI2S7
ἀναβήτωanabētōakt. C.7
ἀνέβηςanebēsakt.7
ἀναβὰςanabascz. aor. akt. imiesł. M. l.poj. m.7
ἀναβαίνοντεςanabainontespass.6
ἀναβήσεσθεanabēsestheV.FMI2P6
ἀνέβητεanebēteakt.6
ἀναβῶanabōakt.5
ἀνέβημενanebēmenakt.5
ἀναβαίνομενanabainomenpass.4

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀναβαίνω [in LXX chiefly for עָלָה ;] to go up, ascend, (a) of persons: ἐπί συκομωρέαν, Łk 19,4 εἰς τ. πλοῖον, Mk 6,51 εἰς Ἱεροσόλυμα, Mt 20,17 εἰς τ. ἱερόν, with inf. (M, Pr., 205), Łk 18,10 with mention of place of departure, Mt 3,16 (ἀπό), Dz 8,39 (ἐκ); (b) of things, to rise, spring up, come up: a fish, Mt 17,27 smoke, Ap 8,4 plants growing, Mt 13,7 metaphorically, of things coming up in one's mind (as Heb. לֵב אֵל עָלָה; 4Ki.12:4,al.), Łk 24,38, 1 Kor 2,9; of prayers, Dz 10,4 messages, Dz 21,31 (for late exx., see MM, VGT, see word) (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: to go up (literally or figuratively)

Pochodzenie: from G303 (ἀνά) and the base of G939 (βάσις);

W KJV: arise, ascend (up), climb (go, grow, rise, spring) up, come (up)

Wystąpienia · 501–550 z 677

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.