G2849 κολάζω — słownik

G2849 · grecki · czasownik

κολάζω kolazō

karać, chłostać, wymierzać karę, cierpieć · przekład roboczy

STEP: to punish

Występowanie

17 × LXX 15SBLGNT 2

1 Mch 12 Mch 1Mdr 12Dn 1Dz 12 P 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

karanymi (1)
ukaraliby (1)

Formy w tekście

ἐκόλασας	ekolasas	akt.	2
ἐκολάσθησαν	ekolasthēsan	akt. imiesł.	2
κολασθῆναι	kolasthēnai	akt. imiesł. M.	2
κολάζεται	kolazetai	pass.	1
κολαζόμενοι	kolazomenoi	pass.	1
κολαζομένους	kolazomenous	cz. praes. pass. imiesł. B. l.mn. m.	1
κολάζοντα	kolazonta	pass.	1
κολάσαι	kolasai	akt. M.	1
κολασάτω	kolasatō	akt. C.	1
κολάσῃς	kolasēis	akt.	1
κολασθεὶς	kolastheis	akt. imiesł.	1
κολασθήσεται	kolasthēsetai	imiesł.	1
κολασθῶσιν	kolasthōsin	akt. imiesł.	1
κολάσωνται	kolasōntai	cz. aor. med. koni. 3 os. l.mn.	1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

κολάζω (κόλος, docked), [in LXX: Dn 6,12 (13) (no Heb.), I Est 8,24, Mdr 3,4 (and freq.), 1 Mch 7,7, al. ;] 1. to curtail, dock, prune. 2. to check, restrain. 3. to chastise, correct, punish: pass., 2 P 2,9 mid., cause to be punished (3Ma.7:3): Dz 4,21.† (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: properly, to curtail, i.e. (figuratively) to chastise (or reserve for infliction)

Pochodzenie: from (dwarf);

W KJV: punish

Wystąpienia · 1–17 z 17

1 Mch 7,7 LXX κολασάτω
2 Mch 6,14 LXX κολάσαι
Mdr 3,4 LXX κολασθῶσιν
Mdr 11,5 LXX ἐκολάσθησαν
Mdr 11,8 LXX ἐκόλασας
Mdr 11,16 LXX κολάζεται
Mdr 12,14 LXX ἐκόλασας
Mdr 12,15 LXX κολασθῆναι
Mdr 12,27 LXX κολαζόμενοι
Mdr 14,10 LXX κολασθήσεται
Mdr 16,1 LXX ἐκολάσθησαν
Mdr 16,9 LXX κολασθῆναι
Mdr 18,11 LXX κολασθεὶς
Mdr 18,22 LXX κολάζοντα
Dn 6,13 LXX κολάσῃς
Dz 4,21 SBLGNT κολάσωνται — ukaraliby
2 P 2,9 SBLGNT κολαζομένους — karanymi

W literaturze · fragmenty, w których pada to słowo lub jego transliteracja

Pośmiertna kara w ujęciu Czwartej Księgi Machabejskiej Grzegorz Mariusz Baran · 2019 · 1. Pośmiertny wymiar kary
… y Podobną myśl wyraża zawarte w 4 Mch 18,5 stwierdzenie: ὁ τύραννος Ἀντίοχος καὶ ἐπὶ γῆς τετιμώρηται ἀποϑανών κολάζεται („tyran Antioch i na ziemi został pomszczony, i kiedy umarł [= umarłszy], podlega karze”). Również i tym razem użyty imiesłów czasu aoryst ἀποϑανών (participium aoristi activi) można zinterpretować jako odnoszą …
Znaczenie rzeczownika κολασις w Septuagincie, pseudoepigrafach Starego Testamentu i w Nowym Testamencie w nawiązaniu do interpretacji Wacława Hryniewicza tekstu Mt 25,46 Andrzej Piwowar · 2019 · 1. Etymologia rzeczownika κόλασις
1. Etymologia rzeczownika κόλασις Rzeczownik κόλασις pochodzi od rdzenia κολαδ zawartego w czasowniku κολάζω („karać”), do którego został dodany przyrostek imienny -σις, wskazujący czynność i skutek owego działania. Połączenie δ i σ spowodowało zanik tej pierwszej spółgłoski (*κολαδ + σις > κόλασις)10. Czasownik κολάζω w …

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.