ἔχω echō
mieć, posiadać, trzymać, być w jakimś stanie · przekład roboczy
STEP: to have/be
Występowanie
1120 × SBLGNT 706LXX 414
Rdz 24Wj 8Kpł 6Lb 19Pwt 6Joz 4Sdz 71 Sm 32 Sm 61 Krl 42 Krl 21 Krn 82 Krn 3Ne 7Tb 9Jdt 3Est 81 Mch 272 Mch 53Hi 21Ps 18Prz 18Koh 1Pnp 2Mdr 19Syr 17Iz 23Jr 8Ba 8Ez 29Dn 26Oz 5Am 6Mi 1Na 1Ha 1Za 3Mt 73Mk 70Łk 77J 86Dz 44Rz 251 Kor 492 Kor 22Ga 5Ef 8Flp 10Kol 71 Tes 82 Tes 11 Tm 142 Tm 6Tt 2Flm 4Hbr 39Jk 101 P 52 P 51 J 282 J 43 J 2Jud 2Ap 100
W interlinii tłumaczone jako
- ma (105)
- mający (84)
- mając (49)
- macie (47)
- mam (47)
- mamy (44)
- mają (38)
- masz (28)
- mieć (28)
- miał (27)
- mieli (22)
- mającego (21)
- mających (18)
- mająca (14)
- mające (11)
- mieliście (9)
- mającemu (8)
- mieliśmy (7)
- mających się (6)
- mającym (6)
Formy w tekście
| ἔχων | echōn | cz. praes. akt. imiesł. M. l.poj. m. | 85 |
| ἔχει | echei | cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. | 63 |
| ἔχει | echei | pass. | 44 |
| ἔχοντες | echontes | cz. praes. akt. imiesł. M. l.mn. m. | 39 |
| ἔχων | echōn | pass. | 35 |
| ἔχομεν | echomen | cz. praes. akt. ind. 1 os. l.mn. | 35 |
| ἔχω | echō | cz. praes. akt. ind. 1 os. l.poj. | 34 |
| ἔχετε | echete | cz. praes. akt. ind. 2 os. l.mn. | 34 |
| ἔχουσιν | echousin | cz. praes. akt. ind. 3 os. l.mn. | 27 |
| ἔχουσιν | echousin | pass. | 24 |
| εἶχεν | eichen | V.IAI3S | 23 |
| ἔχειν | echein | cz. praes. akt. bezok. | 23 |
| ἔχεις | echeis | cz. praes. akt. ind. 2 os. l.poj. | 22 |
| ἔχοντες | echontes | pass. | 21 |
| ἔχοντα | echonta | cz. praes. akt. imiesł. B. l.poj. m. | 21 |
| ἐχόμενοι | echomenoi | pass. | 20 |
| εἶχεν | eichen | cz. impf. akt. ind. 3 os. l.poj. | 20 |
| ἐχόμενα | echomena | pass. | 20 |
| ἔχει | echei | cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. | 19 |
| ἔχειν | echein | pass. M. | 19 |
| ἔχεις | echeis | pass. | 17 |
| ἔχοντας | echontas | cz. praes. akt. imiesł. B. l.mn. m. | 14 |
| ἐχόμενος | echomenos | pass. | 14 |
| εἶχον | eichon | cz. impf. akt. ind. 3 os. l.mn. | 13 |
| εἶχον | eichon | V.IAI3P | 13 |
| ἔχει | echei | cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. | 13 |
| ἔχουσα | echousa | cz. praes. akt. imiesł. M. l.poj. ż. | 12 |
| ἔχοντα | echonta | pass. | 10 |
| ἕξουσιν | hexousin | V.FAI3P | 9 |
| ἐχόντων | echontōn | cz. praes. akt. imiesł. D. l.mn. m. | 9 |
Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἔχω,
[in LXX for אָצֵל (ἐχόμενος), יֵשׁ,בַּעַל, etc., 59 words in all ;]
(on the Aktionsart of the various tenses, see M, Pr., 110, 145, 150, 183), to have, as in cl., in various senses and constructions.
I. Trans.;
1. 1. to have, hold, hold fast, etc.;
(a) to hold, as, in the hand: Ap 5,8; 14,6, al.; ἐν τ. χειρί, Ap 1,16; 10,2, al.;
(b) of arms and clothing, = φέρω, φορέω, to bear, wear: Mt 3,4; 22,12, al.; so frequently present ptcp. (LS, see word, A, I, 6; Bl., 74, 2), Mk 11,13, J 18,10, Ap 9,17, al.;
(with) of a woman, ἐν γαστρὶ ἔ, to be with child: Mk 13,17, Rz 9,10;
(d) to hold fast, keep: Łk 19,20 metaphorically, of the mind and conduct, Mk 16,8 (cf. Hi 21,6, Iz 13,8; Deiss., BS, 293; Field, Notes, 44f.), J 14,21, Rz 1,28, 1 Tm 3,9, 2 Tm 1,13, Ap 6,9, al.;
(e) to involve: Hbr 10,35 (LXX), Jk 1,4, 1 J 4,18 (f) = Lat. habere (Bl., §34, 5; 73, 5), to hold, consider: with accusative and predic. ptcp., Łk 14,18 with accusative, before ὡς, Mt 14,5 εἰς (Hebraism), Mt 21,46 on (Bl., §70, 2), Mk 11,32
2. to have, possess;
(a) in general, with accusative of thing(s): Mt 19,22, Mk 10,22, Łk 12,19, J 10,16, 1 Kor 11,22, al.; of wealth or poverty, absol., ἔχειν (neg. οὐκ, μή), Mt 13,12; 25,29, 2 Kor 8,12; ἐκ τ. ἔχειν, according to your means, 2 Kor 8,11
(b) of relationship, association, and: πατέρα, J 8,41 γυναῖκα (MM, xiv), 1 Kor 7,2 φίλον, Łk 11,5 βασιλέα, J 19,15 ποιμένα, Mt 9,36 with dupl. accusative, Mt 3,9, al.;
(with) of parts or members: ὦτα, Mt 19,15 μέλη, Rz 12,4 θεμελίους,
(d) with accusative, as periphrasis of verb: μνεῖαν ἔ. (= μεμνῆσθαι), 1 Tes 3,6 ἀγάπην, J 13,35 γνῶσιν, 1 Kor 8,1 πεποίθησιν, 2 Kor 3,4 θλίψιν, J 16,33, etc. (Thayer, see word, I, 2, f., g.);
(e) of duty, necessity, etc.: ἀνάγκην, 1 Kor 7,37 νόμον, J 19,7 ἐπιταγήν, 1 Kor 7,25 ἀγῶνα, Flp 1,30 κρίμα, 1 Tm 5,12
(f) of complaints and disputes; κατά, with genitive of person(s), Mt 5,23, Mk 11,25; id. before ὅτι, Ap 2,4.20; with accusative before πρός, Dz 24,19, al.;
(g) with inf.,
(α) (cl.) to be able (Field, Notes, 14): Mt 18,25, Mk 14,8 (sc. ποιῆσαι), Łk 12,4, Dz 4,14, al;
(β) of necessity (BL, §69, 4): Łk 12,50, Dz 23,17-19; 28,19.
II. Intrans. (BL, §53, 1), to be in a certain condition: ἑτοίμως ἔ., with inf., Dz 21,13, 2 Kor 12,14; ἐσχάτως (which see), Mk 5,23 κακῶς, to be ill, Mt 4,24, al.; καλῶς, Mk 16:[18]; κομψότερον, J 4,52 πῶς, Dz 15,36 impers., ἄλλως εἴχει, it is otherwise, 1 Tm 5,25 οὕτως, Dz 7,1, al.; τὸ νῦν ἔχον, as things now are (Tb 7,11), Dz 24,25.
III. Mid., -ομαι, to hold oneself fast, hold on or cling to, be next to: with genitive, τ. ἐχόμενα σωτηρίας, Hbr 6,9 (Rendall, in l.); ptcp., ὁ ἐχόμενος, near, next: of place, Mk 1,38 of time, τ. ἐχομένη (ἡμέρα, expressed or understood), Łk 13,33, Dz 20,15; 21,26; (σαββάτῳ), Dz 13,44 (Cf. ἀν-, προσ-αν-, ἀντ-, ἀπ-, ἐν-, ἐπ-, κατ-, μετ-, παρ-, περι-, προ-, προσ-, συν-, ὑπερ-, ὑπ-έχω.)
(AS)
Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)
Znaczenie: to hold (used in very various applications, literally or figuratively, direct or remote; such as possession; ability, contiuity, relation, or condition)
Pochodzenie: a primary verb;
W KJV: be (able, X hold, possessed with), accompany, + begin to amend, can(+ -not), X conceive, count, diseased, do + eat, + enjoy, + fear, following, have, hold, keep, + lack, + go to law, lie, + must needs, + of necessity, + need, next, + recover, + reign, + rest, + return, X sick, take for, + tremble, + uncircumcised, use
Wystąpienia · 501–550 z 1120
- Mk 3,22 SBLGNT ἔχει — ma
- Mk 3,26 SBLGNT ἔχει. — ma
- Mk 3,29 SBLGNT ἔχει — ma
- Mk 3,30 SBLGNT ἔχει. — ma
- Mk 4,5 SBLGNT εἶχεν — miało
- Mk 4,5 SBLGNT ἔχειν — mieć
- Mk 4,6 SBLGNT ἔχειν — mieć
- Mk 4,9 SBLGNT ἔχει — ma
- Mk 4,17 SBLGNT ἔχουσιν — mają
- Mk 4,23 SBLGNT ἔχει — ma
- Mk 4,25 SBLGNT ἔχει, — ma
- Mk 4,25 SBLGNT ἔχει, — ma
- Mk 4,25 SBLGNT ἔχει — ma
- Mk 4,40 SBLGNT ἔχετε — macie
- Mk 5,3 SBLGNT εἶχεν — miał
- Mk 5,15 SBLGNT ἐσχηκότα — tego który miał
- Mk 5,23 SBLGNT ἔχει, — ma
- Mk 6,18 SBLGNT ἔχειν — mieć
- Mk 6,34 SBLGNT ἔχοντα — mające
- Mk 6,38 SBLGNT ἔχετε — macie
- Mk 6,55 SBLGNT ἔχοντας — mających się
- Mk 7,25 SBLGNT εἶχεν — miała
- Mk 8,1 SBLGNT ἐχόντων — mających
- Mk 8,2 SBLGNT ἔχουσιν — mają
- Mk 8,5 SBLGNT ἔχετε — macie
- Mk 8,7 SBLGNT εἶχον — mieli
- Mk 8,14 SBLGNT εἶχον — mieli
- Mk 8,16 SBLGNT ἔχουσιν. — mają
- Mk 8,17 SBLGNT ἔχετε; — macie
- Mk 8,17 SBLGNT ἔχετε — macie
- Mk 8,18 SBLGNT ἔχοντες — mając
- Mk 8,18 SBLGNT ἔχοντες — mając
- Mk 9,17 SBLGNT ἔχοντα — mającego
- Mk 9,43 SBLGNT ἔχοντα — mając
- Mk 9,45 SBLGNT ἔχοντα — mając
- Mk 9,47 SBLGNT ἔχοντα — mając
- Mk 9,50 SBLGNT ἔχετε — miejcie
- Mk 10,21 SBLGNT ἔχεις — masz
- Mk 10,21 SBLGNT ἕξεις — będziesz miał
- Mk 10,22 SBLGNT ἔχων — mający
- Mk 10,23 SBLGNT ἔχοντες — mający
- Mk 11,3 SBLGNT ἔχει· — ma
- Mk 11,13 SBLGNT ἔχουσαν — mający
- Mk 11,22 SBLGNT Ἔχετε — Miejcie
- Mk 11,25 SBLGNT ἔχετε — macie
- Mk 11,32 SBLGNT εἶχον — mieli
- Mk 12,6 SBLGNT εἶχεν, — miał
- Mk 12,23 SBLGNT ἔσχον — mieli
- Mk 12,44 SBLGNT εἶχεν — miała
- Mk 13,17 SBLGNT ἐχούσαις — będącym
Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.