Zaloguj

G1781 · grecki · czasownik

ἐντέλλω entellō

rozkazywać, nakazywać, polecać · przekład roboczy

STEP: to order

Występowanie

418 × LXX 404SBLGNT 14

Rdz 18Wj 18Kpł 16Lb 19Pwt 85Joz 36Sdz 6Rt 31 Sm 112 Sm 171 Krl 212 Krl 191 Krn 92 Krn 10Ezd 1Ne 7Tb 3Est 61 Mch 152 Mch 2Hi 3Ps 14Prz 2Syr 7Iz 8Jr 27Lm 4Ba 2Ez 6Dn 1Am 5Na 1Za 1Ml 1Mt 4Mk 2Łk 1J 3Dz 2Hbr 2

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • nakazał (4)
  • rozkazał (4)
  • nakazuję (2)
  • rozkarze (2)
  • nakazałem (1)
  • rozkazawszy (1)

Formy w tekście

ἐνετείλατοeneteilatoakt.227
ἐντέλλομαίentellomaipass.47
ἐνετειλάμηνeneteilamēnakt.40
ἐνετείλωeneteilōakt.14
ἔντειλαιenteilaiakt. C.10
ἐντείλωμαίenteilōmaiakt.10
ἐνετείλατοeneteilatocz. aor. med. ind. 3 os. l.poj.6
ἐντελοῦμαιenteloumaipass.6
ἐντέταλταίentetaltaiV.XMI3S6
ἐντέταλμαίentetalmaiV.XMI1S6
ἐνετείλαντοeneteilantoakt.5
ἐντελεῖταιenteleitaipass.5
ἐνετειλάμεθαeneteilamethaakt.3
ἐντειλαμένουenteilamenouakt.2
ἐντείλασθαιenteilasthaiakt. M.2
ἐντείλῃenteilēiakt.2
ἐντελεῖταιenteleitaicz. fut. med. ind. 3 os. l.poj.2
ἐντελῇentelēiV.FMI2S2
ἐντέλλεταιentelletaipass.2
ἐντέλλομαιentellomaicz. praes. med. ind. 1 os. l.poj.2
ἐντείλασθέenteilastheakt. C.2
ἐνετειλάμηνeneteilamēncz. aor. med. ind. 1 os. l.poj.1
ἐνετείλατοeneteilatocz. aor. med. ind. 3 os. l.poj.1
ἐνετέλλεσθεenetellestheV.IMI2P1
ἔντειλαιenteilaiakt. C.1
ἔντειλαιenteilaiakt. M.1
ἐντειλάμενοςenteilamenoscz. aor. med. imiesł. M. l.poj. m.1
ἐντείληταιenteilētaiakt.1
ἐντελεῖσθεenteleisthepass.1
ἐντελεῖταίenteleitaiV.FMI3S1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐν-τέλλω [in LXX, as in NT (and mostly in Hdt.), always mid., chiefly for צָוָה pi. ;] -ομαι, to command, enjoin, instruct: before περί Hbr 11,22 with inf., Mt 19,7 with dative of person(s), Dz 1,2 οὕτως, Dz 13,47 καθώς, J 14,31 (ἐντολὴν ἔδωκεν, WH); before λέγων, Mt 17,9 with inf., J 8,5 ἵνα, Mk 13,34 with accusative of thing(s), Mt 28,20, Mk 10,3, J 15,14.17; before περί, with genitive of person(s), Mt 4,6 and Łk 4,10 (LXX); διαθήκην ἐ. πρός, with accusative of person(s), Hbr 9,20 (LXX) (cf. Syr 45,3).† SYN.: κελεύω, to command, of verbal orders in general; παραγγέλλω, to charge, esp. of the transmitted orders of a military com­mander; ἐντέλλω points rather to the contents of the command (see Thayer, see word κελεύω) (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: to enjoin

Pochodzenie: from G1722 (ἐν) and the base of G5056 (τέλος);

W KJV: (give) charge, (give) command(-ments), injoin

Wystąpienia · 101–150 z 418

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.