ἐκδικέω ekdikeō
wymierzać sprawiedliwość, mścić się, karać · przekład roboczy
STEP: to avenge
Występowanie
89 × LXX 83SBLGNT 6
Rdz 2Wj 3Kpł 1Lb 1Pwt 2Sdz 11 Sm 52 Krl 12 Krn 1Tb 1Jdt 71 Mch 3Ps 1Syr 6Iz 1Jr 16Ez 10Oz 6Jl 1Am 3Ab 1Na 4So 4Za 2Łk 2Rz 12 Kor 1Ap 2
W interlinii tłumaczone jako
- mszczący się (1)
- mścisz (1)
- pomszczę (1)
- pomścij (1)
- pomścił (1)
- ukarać (1)
Formy w tekście
| ἐκδικήσω | ekdikēsō | V.FAI1S | 26 |
| ἐκδικήσει | ekdikēsei | V.FAI3S | 9 |
| ἐκδικῆσαι | ekdikēsai | akt. M. | 7 |
| ἐκδικῶν | ekdikōn | pass. | 6 |
| ἐκδικηθήσεται | ekdikēthēsetai | imiesł. | 5 |
| ἐκδικῶ | ekdikō | pass. | 4 |
| ἐξεδίκησα | exedikēsa | akt. | 2 |
| ἐξεδίκησεν | exedikēsen | akt. | 2 |
| ἐκδικήσουσίν | ekdikēsousin | V.FAI3P | 2 |
| ἐκδεδίκηται | ekdedikētai | V.XMI3S | 1 |
| ἐκδικᾶται | ekdikatai | pass. | 1 |
| ἐκδίκει | ekdikei | pass. C. | 1 |
| ἐκδικεῖ | ekdikei | pass. | 1 |
| ἐκδικεῖς | ekdikeis | cz. praes. akt. ind. 2 os. l.poj. | 1 |
| ἐκδικεῖτε | ekdikeite | pass. | 1 |
| ἐκδικηθῆναι | ekdikēthēnai | akt. imiesł. M. | 1 |
| ἐκδικηθήτω | ekdikēthētō | akt. imiesł. C. | 1 |
| ἐκδικήσαι | ekdikēsai | akt. | 1 |
| ἐκδικῆσαι | ekdikēsai | cz. aor. akt. bezok. | 1 |
| ἐκδικήσειν | ekdikēsein | M. | 1 |
| ἐκδικήσεις | ekdikēseis | V.FAI2S | 1 |
| ἐκδικήσῃ | ekdikēsēi | V.FMI2S | 1 |
| ἐκδικήσῃς | ekdikēsēis | akt. | 1 |
| ἐκδίκησον | ekdikēson | akt. C. | 1 |
| Ἐκδίκησόν | Ekdikēson | cz. aor. akt. imp. 2 os. l.poj. | 1 |
| ἐκδικήσω | ekdikēsō | cz. fut. akt. ind. 1 os. l.poj. | 1 |
| ἐκδικούμενα | ekdikoumena | pass. | 1 |
| ἐκδικοῦντες | ekdikountes | cz. praes. akt. imiesł. M. l.mn. m. | 1 |
| ἐκδικοῦσα | ekdikousa | pass. | 1 |
| ἐκδικοῦσαν | ekdikousan | pass. | 1 |
Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
ἐκδικέω, -ῶ
(ἔκδικος), [in LXX for פָּקַד, נָקַם, שָׁפַט, etc. ;]
1. to vindicate: with accusative of person(s), Łk 18,3, 5.
2. to avenge: with accusative of person(s), ἑαυτούς, Rz 12,19 with accusative of thing(s), παρακοήν, 2 Kor 10,6 αἷμα, Ap 6,10; 19,2 (Cremer, 203; for exx. from π. in both senses, see MM, Exp., xii).†
(AS)
Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)
Znaczenie: to vindicate, retaliate, punish
Pochodzenie: from G1558 (ἔκδικος);
W KJV: a (re-)venge
Wystąpienia · 51–89 z 89
- Jr 28,44 LXX ἐκδικήσω
- Jr 28,52 LXX ἐκδικήσω
- Ez 7,7 LXX ἐκδικήσω
- Ez 7,27 LXX ἐκδικήσω
- Ez 16,38 LXX ἐκδικήσω
- Ez 19,12 LXX ἐξεδικήθη
- Ez 20,4 LXX ἐκδικήσω
- Ez 23,24 LXX ἐκδικήσουσίν
- Ez 23,45 LXX ἐκδικήσουσιν
- Ez 24,8 LXX ἐκδικηθῆναι
- Ez 25,12 LXX ἐκδικῆσαι
- Ez 25,12 LXX ἐξεδίκησαν
- Oz 1,4 LXX ἐκδικήσω
- Oz 2,15 LXX ἐκδικήσω
- Oz 4,9 LXX ἐκδικήσω
- Oz 8,13 LXX ἐκδικήσει
- Oz 9,9 LXX ἐκδικήσει
- Oz 12,3 LXX ἐκδικῆσαι
- Jl 4,21 LXX ἐκδικήσω
- Am 3,2 LXX ἐκδικήσω
- Am 3,14 LXX ἐκδικῶ
- Am 3,14 LXX ἐκδικήσω
- Ab 1,21 LXX ἐκδικῆσαι
- Na 1,2 LXX ἐκδικῶν
- Na 1,2 LXX ἐκδικῶν
- Na 1,2 LXX ἐκδικῶν
- Na 1,9 LXX ἐκδικήσει
- So 1,8 LXX ἐκδικήσω
- So 1,9 LXX ἐκδικήσω
- So 1,12 LXX ἐκδικήσω
- So 3,7 LXX ἐξεδίκησα
- Za 5,3 LXX ἐκδικηθήσεται
- Za 5,3 LXX ἐκδικηθήσεται
- Łk 18,3 SBLGNT Ἐκδίκησόν — pomścij
- Łk 18,5 SBLGNT ἐκδικήσω — pomszczę
- Rz 12,19 SBLGNT ἐκδικοῦντες, — mszczący się
- 2 Kor 10,6 SBLGNT ἐκδικῆσαι — ukarać
- Ap 6,10 SBLGNT ἐκδικεῖς — mścisz
- Ap 19,2 SBLGNT ἐξεδίκησεν — pomścił
Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.