Zaloguj

G1510 · grecki · czasownik

εἰμί eimi

być, istnieć, znajdować się · przekład roboczy

STEP: to be

Występowanie

8677 × LXX 6221SBLGNT 2456

Rdz 504Wj 272Kpł 408Lb 273Pwt 255Joz 166Sdz 144Rt 301 Sm 1782 Sm 1621 Krl 1952 Krl 1121 Krn 1182 Krn 143Ezd 39Ne 66Tb 65Jdt 114Est 661 Mch 1472 Mch 108Hi 240Ps 262Prz 139Koh 93Pnp 24Mdr 106Syr 210Iz 427Jr 301Lm 14Ba 69Ez 344Dn 142Oz 41Jl 15Am 25Ab 10Jon 12Mi 33Na 11Ha 10So 13Ag 6Za 84Ml 25Mt 289Mk 192Łk 361J 443Dz 277Rz 1131 Kor 1612 Kor 62Ga 53Ef 48Flp 17Kol 261 Tes 122 Tes 71 Tm 292 Tm 16Tt 16Flm 3Hbr 55Jk 321 P 112 P 131 J 992 J 63 J 2Jud 4Ap 109

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • jest (875)
  • był (210)
  • są (175)
  • jestem (138)
  • być (119)
  • będzie (115)
  • jesteście (94)
  • jesteś (93)
  • byli (78)
  • było (76)
  • będąc (66)
  • była (64)
  • jesteśmy (52)
  • będą (30)
  • będący (23)
  • były (20)
  • będącego (19)
  • byliśmy (16)
  • byliście (15)
  • niech będzie (15)

Formy w tekście

ἐστινestinpass.1772
ἔσταιestaiV.FMI3S1249
ἦνēnV.IAI3S822
ἐστινestincz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj.643
εἰμιeimipass.290
ἦνēncz. impf. akt. ind. 3 os. l.poj.288
ἦσανēsanV.IAI3P263
εἰσινeisinpass.248
ἔσονταιesontaiV.FMI3P242
εἶeipass.231
εἶναιeinaipass. M.188
εἰσινeisincz. praes. akt. ind. 3 os. l.mn.102
ἔσταιestaicz. fut. med. ind. 3 os. l.poj.100
ᾖēipass.96
ἐστινestincz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj.95
εἰμιeimicz. praes. akt. ind. 1 os. l.poj.92
ἔσῃesēiV.FMI2S87
ἦσανēsancz. impf. akt. ind. 3 os. l.mn.85
ἐστινestincz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj.83
εἶναιeinaicz. praes. akt. bezok.77
ἔσομαιesomaiV.FMI1S72
εἶeicz. praes. akt. ind. 2 os. l.poj.63
ἐστεestecz. praes. akt. ind. 2 os. l.mn.57
ἔστωestōpass. C.56
ἐστινestincz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj.49
ὢνōnpass.40
ὢνōncz. praes. akt. imiesł. M. l.poj. m.39
ἐσμενesmenpass.39
ἐστεestepass.39
ᾖēicz. praes. akt. koni. 3 os. l.poj.36

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

εἰμί, with various uses and significations, like the English verb to be. I. As substantive verb. 1. Of persons and things, to be, exist: Dz 17,28, J 1,1; 8,58; 17,5, al; ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν (for past ptcp.), Ap 1,4.8; 4,8; 11,17; 16,5 (see Swete, Ap., 5; M, Pr., 228); τὰ (μὴ) ὄντα, Rz 4,17, 1 Kor 1,28. 2. Of times, events, etc., to be, happen, take place: Mt 24,3, Mk 14,2; 15,42, Łk 21,23, J 4,6.23; 5,10, al. 3. to be present, be in a place, have come: Mt 2,13.15, Mk 1,45; 5,21; 15,40, Łk 1,80; 5,29, J 7,30, al.; before εἰς, Mk 2,1 before ἐκ, (ἐξ), Mt 1,20; 21,25, Mk 11,30, J 3,31, al. 4. Impers., ἔστι, ἦν, etc.; (a) there is (Fr. il y a), was, etc.: Mt 16,28, Łk 16,19, J 3,1; 5,2, Rz 3,10, al.; with dative (of the possessor; Bl., §37, 3), Mt 16,22, Łk 1,7, J 18,10, Rz 9,2, al.; ἔστιν ὅς, ὅστις (chiefly in pl), Mt 16,28; 19,2, Mk 9,1, al.; (b) with inf., = ἔξεστιν (which see), it is possible: Hbr 9,5, 1 Kor 11,20, RV (but see ICC, in l.). II. As copula uniting subject and predicate. 1. Expressing simply identity or equivalence: Mt 5,13; 14,15, Łk 1,18.19, J 1,1; 4,19, Ap 3,9, al. mult. 2. Explicative, as in parable, figure, type, etc.: Mt 13,19, 1 Kor 9,2; 10,4; 11,25, Ga 4,24, Ap 17,15, al.; ταῦτ᾽ ἔστιν, Mt 27,46, Mk 7,2, Rz 7,18 al.; ὅ ἐστιν, Mk 3,17, Kol 1,24, Hbr 7,2, al.; akin to this is the sacramental usage: Mt 26,26-28, Mk 14,22.24, Łk 22,19, 1 Kor 11,24 (see ICC on Mk, I Co, ll. with; DB, iii, 148 f.). 3. C. genitive: qual., etc., Mk 5,42, Łk 3,23, 1 Kor 14,33, Hbr 12,11, al.; part., 1 Tm 1,20, 2 Tm 1,15; poss., Mt 5,3.10, Mk 12,7, Łk 4,7; of service or partisanship, Rz 8,9, 1 Kor 1,12, 2 Kor 10,7, 2 Tm 2,19. 4. C. dative (BL, §37, 3): Dz 1,8; 9,15, Rz 4,12, 1 Kor 1,18; 2,14, Ap 21,7, al. 5. C. ptcp., as a periphrasis for the simple verb (Bl., §62, 1, 2; M, Pr., 225 ff.); (a) with ptcp. pf. (cl.): Mt 10,30, Łk 9,32, J 3,24, Dz 21,35, 1 Kor 15,19, al; (b) with ptcp. pr. (esp. in impf., as in Heb. and Aram.; Dalman, Words, 35 f.), Mt 7,29, Mk 1,22, Łk 4,31; 14,1, Dz 1,10, al. mult., id. for imper. (M, Pr., 180f., 182f.), with ellipsis of εἰμί, Rz 12,9.10, Hbr 13,5, al.; (with) with ptcp. aor. (cl), Łk 23,9 6. Seq. εἰς (cf. Heb. הָיָה לְ), a vernac. usage (M, Pr., 71): Mt 19,5, Mk 10,8, Hbr 8,10, al. 7. C. adv.: Mt 19,20, Mk 4,26, Łk 18,11, al. 8. Ellipses; (a) of the copula (Bl., §30, 3): Mt 8,29; 24,32, J 21,22.23, Hbr 6,4, al.; (b) of the predicate: ἐγώ εἰμί, Mt 14,27, Mk 6,50, al.; absol. (cf. Pwt 32,39 אֲנִי הוּא), Mk 13,6, J 4,26, al. (cf. ἄπ-, ἔν-, πάρ-, συμ-πάρ-, σύν-ειμι). (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: I exist (used only when emphatic)

Pochodzenie: the first person singular present indicative; a prolonged form of a primary and defective verb;

W KJV: am, have been, X it is I, was

Wystąpienia · 451–500 z 8677

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.