Zaloguj

G1438 · grecki

ἑαυτοῦ heautou

siebie, samego siebie, się · przekład roboczy

STEP: themself

Występowanie

914 × LXX 581SBLGNT 333

Rdz 40Wj 30Kpł 6Lb 14Pwt 17Joz 11Sdz 18Rt 11 Sm 202 Sm 111 Krl 242 Krl 241 Krn 92 Krn 19Ezd 3Ne 5Tb 3Jdt 6Est 141 Mch 212 Mch 34Hi 21Ps 17Prz 84Pnp 2Mdr 10Syr 17Iz 13Jr 13Lm 2Ba 11Ez 15Dn 12Oz 9Jl 1Am 3Ab 1Jon 2Mi 1Ha 1Za 15Ml 1Mt 32Mk 25Łk 60J 30Dz 22Rz 221 Kor 162 Kor 29Ga 7Ef 15Flp 7Kol 21 Tes 62 Tes 41 Tm 52 Tm 3Tt 2Hbr 15Jk 51 P 42 P 11 J 42 J 1Jud 6Ap 10

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • siebie (106)
  • sobie (86)
  • samego siebie (26)
  • swoje (19)
  • sobą (17)
  • swojego (13)
  • swoją (7)
  • siebie samych (6)
  • swoich (6)
  • samych siebie (5)
  • siebie samego (5)
  • sami (4)
  • sami siebie (4)
  • swego (4)
  • jego (2)
  • sobie samemu (2)
  • swoim (2)
  • swojej (2)
  • swojemu (2)
  • na siebie (1)

Formy w tekście

ἑαυτοῦheautouzaim. wsk.126
ἑαυτοῖςheautoiszaim. wsk. imp.124
ἑαυτῷheautōizaim. wsk. imp.111
ἑαυτὸνheautonzaim. B. l.poj. m.56
ἑαυτὸνheautonzaim. wsk.54
ἑαυτοὺςheautouszaim. B. l.mn. m.52
ἑαυτοῖςheautoiszaim. C. l.mn. m.38
ἑαυτῶνheautōnzaim. wsk.37
ἑαυτοὺςheautouszaim. wsk.35
ἑαυτοῦheautouzaim. D. l.poj. m.34
ἑαυτῶνheautōnzaim. D. l.mn. m.24
ἑαυτῷheautōizaim. C. l.poj. m.22
ἑαυτῆςheautēszaim. wsk.20
ἑαυτῇheautēizaim. wsk. imp.15
ἑαυτὴνheautēnzaim. wsk.9
αὑτοῖςhautoiszaim. wsk. imp.7
αὑτοῦhautouzaim. wsk.7
ἑαυτόνheautonzaim. B. l.poj. m.7
ἑαυτούςheautouszaim. B. l.mn. m.7
ἑαυτάςheautaszaim. wsk.6
ἑαυτοῖςheautoiszaim. C. l.mn. m.6
ἑαυτῶνheautōnzaim. D. l.mn. m.6
ἑαυτὴνheautēnzaim. B. l.poj. ż.5
ἑαυτοῖςheautoiszaim. C. l.mn. m.5
αὑτὸνhautonzaim. B. l.poj. m.4
αὑτοὺςhautouszaim. wsk.4
ἑαυτῆςheautēszaim. D. l.poj. ż.4
ἑαυτοῦheautouzaim. D. l.poj. n.4
ἑαυτοῦheautouzaim. D. l.poj. m.4
ἑαυτούςheautouszaim. B. l.mn. m.4

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἑαυτοῦ, -ῆς, -οῦ, dative -ῷ, etc., accusative -όν, etc., pi. -ῶν, etc. (Att. contr. αὑτοῦ, etc); reflex pron.; 1. prop, of 3rd person (Lat. sui, sibi, se), of himself, herself, itself, etc.: Mt 27,42, Mk 15,31, Łk 23,35, al.; added to a middle verb, διεμερίσαντο ἑαυτοῖς, J 19,24 to an active verb, Dz 14,14 (M, Pr., 157); ἀφ᾽ ἑαυτοῦ, Łk 12,57; 21,30, J 5,19, al. (see: ἀπό); δι᾽ ἑαυτοῦ, Rz 14,14 ἐν ἑ., Mt 3,9, Mk 5,30, al.; εἰς ἑ., Łk 15,17 καθ᾽ ἑαυτόν, Dz 28,16, Jk 2,17; παρ᾽ ἑαυτῷ, at his own house, 1 Kor 16,2 πρὸς ἑ., with, to himself, Łk 18,11 as poss. pron. (with emphasis weakened; see M, Pr., 87f.), τ. ἑαυτῶν νεκρούς, Łk 9,60 2. As reflexive 1st and 2nd of person(s) (so also frequently in cl., chiefly poetry), Mt 23,31, Mk 9,50, Rz 8,23, 1 Tes 2,8, al. 3. In pl., for reciprocal pron., ἀλλήλων, -οις, -ους, of one another, etc.: Mt 21,38, Mk 16,3, Ef 5,19, al. (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: him- (her-, it-, them-, also (in conjunction with the personal pronoun of the other persons) my-, thy-, our-, your-) self (selves), etc.

Pochodzenie: from a reflexive pronoun otherwise obsolete and the genitive case (dative case or accusative case) of G846 (αὐτός);

W KJV: alone, her (own, -self), (he) himself, his (own), itself, one (to) another, our (thine) own(-selves), + that she had, their (own, own selves), (of) them(-selves), they, thyself, you, your (own, own conceits, own selves, -selves)

Wystąpienia · 501–550 z 914

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.