δέω deō
wiązać, związać, krępować · przekład roboczy
STEP: to bind
Występowanie
266 × SBLGNT 154LXX 112
Rdz 2Sdz 131 Sm 12 Sm 11 Krl 62 Krl 62 Krn 5Tb 4Jdt 4Est 22 Mch 1Hi 12Ps 6Prz 3Pnp 1Mdr 4Syr 14Iz 6Jr 3Ba 1Ez 4Dn 8Oz 2Na 1Za 1Ml 1Mt 19Mk 14Łk 25J 14Dz 36Rz 51 Kor 62 Kor 5Ef 1Kol 31 Tes 12 Tes 11 Tm 42 Tm 3Tt 3Hbr 31 P 12 P 1Ap 9
W interlinii tłumaczone jako
- trzeba (67)
- należało (12)
- należy (12)
- trzeba było (5)
- związał (5)
- związanych (4)
- uwiązane (3)
- związany (3)
- związawszy (3)
- błagał (2)
- proście (2)
- związane (2)
- związanego (2)
- związać (2)
- zwiąże (2)
- Módlcie się (1)
- Trzeba (1)
- Związawszy (1)
- być wiązany (1)
- być związanym (1)
Formy w tekście
| δεῖ | dei | cz. praes. akt. ind. 3 os. l.poj. | 73 |
| ἔδει | edei | cz. impf. akt. ind. 3 os. l.poj. | 15 |
| ἔδησεν | edēsen | akt. | 12 |
| ἐδεήθη | edeēthē | akt. imiesł. | 6 |
| ἐδεήθην | edeēthēn | akt. imiesł. | 6 |
| δεήθητι | deēthēti | akt. imiesł. C. | 5 |
| ἔδησαν | edēsan | akt. | 5 |
| δῆσαι | dēsai | akt. M. | 5 |
| δεδεμένος | dedemenos | cz. perf. pass. imiesł. M. l.poj. m. | 4 |
| δεδεμένος | dedemenos | V.XMPNSM | 4 |
| δεδεμένους | dedemenous | cz. perf. pass. imiesł. B. l.mn. m. | 4 |
| ἔδησεν | edēsen | cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. | 4 |
| δεδεμένον | dedemenon | cz. perf. pass. imiesł. B. l.poj. m. | 3 |
| δεηθήσομαι | deēthēsomai | imiesł. | 3 |
| δεηθήσονται | deēthēsontai | imiesł. | 3 |
| δεθήσῃ | dethēsēi | imiesł. | 3 |
| δεῖν | dein | cz. praes. akt. bezok. | 3 |
| δεῖται | deitai | pass. | 3 |
| δήσεις | dēseis | V.FAI2S | 3 |
| δεήθητε | deēthēte | cz. aor. pass. imp. 2 os. l.mn. | 3 |
| δεηθῶσίν | deēthōsin | akt. imiesł. | 3 |
| δήσαντες | dēsantes | cz. aor. akt. imiesł. M. l.mn. m. | 3 |
| δεδεμένοι | dedemenoi | V.XMPNPM | 2 |
| δεδεμένους | dedemenous | V.XMPAPM | 2 |
| δέδεται | dedetai | cz. perf. pass. ind. 3 os. l.poj. | 2 |
| δέεσθαί | deesthai | pass. M. | 2 |
| δέῃ | deēi | cz. praes. akt. koni. 3 os. l.poj. | 2 |
| δεηθήσεται | deēthēsetai | imiesł. | 2 |
| δεθῆναι | dethēnai | cz. aor. pass. bezok. | 2 |
| δεθήσονται | dethēsontai | imiesł. | 2 |
Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
δέω (I),
[in LXX chiefly for אסר ;]
to tie, bind, fasten;
(1) with accusative of thing(s), before εἰς δεσμάς, Mt 13,30 of an ass, Mt 21,2, Mk 11,2, 4 Łk 19,30.
(2) with accusative of person(s), of swathing a dead body, ὀθονίοις, J 19,40 δεδομένος τ. πόδας . . . κειρίαις (Bl., §34, 6; Kühner 3, iii, 125), J 11,44 of binding with chains, ἀγγέλους, Ap 9,14 a demoniac, πέδαις κ. ἁλύσεσι, Mk 5,3, 4; captives, Mt 12,29; 14,3; 22,13; 27,2, Mk 3,27; 6,17; 15,1.7, J 18,12.24, Dz 9,2.14.21; 21,11.13; 22,5.29; 24,27, Kol 4,3, Ap 20,2; ἁλύσεσι, Dz 12,6; 21,33. Metaphorical, ὁ λόγος τ. Θεοῦ, 2 Tm 2,9 of Satan binding by disease (MM, see word), Łk 13,16 of constraint or obligation, Dz 20,22 of the marriage bond, 1 Kor 7,39 id. with dative of person(s), ἀνδρί, Rz 7,2 γυναικί, 1 Kor 7,27 in Rabbinic lang. (Dalman, Words, 213f.), to forbid, declare forbidden, Mt 16,19; 18,18 (cf. κατα-, περι-, συν-, ὐπο-δέω; Cremer, 82).
† (AS)
Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)
Znaczenie: to bind (in various applications, literally or figuratively)
Pochodzenie: a primary verb;
W KJV: bind, be in bonds, knit, tie, wind
Wystąpienia · 101–150 z 266
- Dn 4,32 LXX δήσουσί
- Dn 6,6 LXX δεῖται
- Dn 6,9 LXX δεῖται
- Dn 6,11 LXX ἐδεῖτο
- Dn 6,14 LXX δεόμενον
- Dn 9,18 LXX δεόμεθα
- Dn 9,20 LXX δεόμενος
- Oz 10,6 LXX δήσαντες
- Oz 12,5 LXX ἐδεήθησάν
- Na 3,10 LXX δεθήσονται
- Za 8,21 LXX δεηθῆναι
- Ml 1,9 LXX δεήθητε
- Mt 9,38 SBLGNT δεήθητε — proście
- Mt 12,29 SBLGNT δήσῃ — zwiąże
- Mt 13,30 SBLGNT δήσατε — zwiążcie
- Mt 14,3 SBLGNT ἔδησεν — związał
- Mt 16,19 SBLGNT δήσῃς — zwiążesz
- Mt 16,19 SBLGNT δεδεμένον — związane
- Mt 16,21 SBLGNT δεῖ — trzeba
- Mt 17,10 SBLGNT δεῖ — trzeba
- Mt 18,18 SBLGNT δήσητε — związaliście
- Mt 18,18 SBLGNT δεδεμένα — związane
- Mt 18,33 SBLGNT ἔδει — należało
- Mt 21,2 SBLGNT δεδεμένην — uwiązaną
- Mt 22,13 SBLGNT Δήσαντες — Związawszy
- Mt 23,23 SBLGNT ἔδει — należało
- Mt 24,6 SBLGNT δεῖ — trzeba
- Mt 25,27 SBLGNT ἔδει — należało
- Mt 26,35 SBLGNT δέῃ — trzeba było
- Mt 26,54 SBLGNT δεῖ — trzeba
- Mt 27,2 SBLGNT δήσαντες — związawszy
- Mk 3,27 SBLGNT δήσῃ, — zwiąże
- Mk 5,3 SBLGNT δῆσαι — związać
- Mk 5,4 SBLGNT δεδέσθαι — być wiązany
- Mk 6,17 SBLGNT ἔδησεν — związał
- Mk 8,31 SBLGNT δεῖ — trzeba
- Mk 9,11 SBLGNT δεῖ — trzeba
- Mk 11,2 SBLGNT δεδεμένον — uwiązane
- Mk 11,4 SBLGNT δεδεμένον — uwiązane
- Mk 13,7 SBLGNT δεῖ — trzeba
- Mk 13,10 SBLGNT δεῖ — trzeba
- Mk 13,14 SBLGNT δεῖ, — trzeba
- Mk 14,31 SBLGNT δέῃ — trzeba było
- Mk 15,1 SBLGNT δήσαντες — związawszy
- Mk 15,7 SBLGNT δεδεμένος — związany
- Łk 2,49 SBLGNT δεῖ — trzeba
- Łk 4,43 SBLGNT δεῖ — trzeba
- Łk 5,12 SBLGNT ἐδεήθη — błagał
- Łk 8,38 SBLGNT ἐδεῖτο — błagał
- Łk 9,22 SBLGNT Δεῖ — trzeba
Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.