| Ps 94,1 |
ψαλμὸς τῷ Δαυιδ τετράδι σαββάτων ὁ θεὸς ἐκδικήσεων κύριος ὁ θεὸς ἐκδικήσεων ἐπαρρησιάσατο
|
—
|
אֵל נְקָמ֥וֹת יְהוָ֑ה אֵ֖ל נְקָמ֣וֹת הוֹפִֽיַע
|
Boże pomst! Panie Boże pomst! rozjaśnij się!
|
| Ps 94,2 |
ὑψώθητι ὁ κρίνων τὴν γῆν ἀπόδος ἀνταπόδοσιν τοῖς ὑπερηφάνοις
|
—
|
הִ֭נָּשֵׂא שֹׁפֵ֣ט הָאָ֑רֶץ הָשֵׁ֥ב גְּ֝מ֗וּל עַל גֵּאִֽים
|
Podnieś się, o Sędzio wszystkiej ziemi! a daj zapłatę pysznym.
|
| Ps 94,3 |
ἕως πότε ἁμαρτωλοί κύριε ἕως πότε ἁμαρτωλοὶ καυχήσονται
|
—
|
עַד מָתַ֖י רְשָׁעִ֥ים יְהוָ֑ה עַד מָ֝תַ֗י רְשָׁעִ֥ים יַעֲלֹֽזוּ
|
Dokądże niepobożni, Panie! dokądże niepobożni radować się będą?
|
| Ps 94,4 |
φθέγξονται καὶ λαλήσουσιν ἀδικίαν λαλήσουσιν πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν
|
—
|
יַבִּ֣יעוּ יְדַבְּר֣וּ עָתָ֑ק יִֽ֝תְאַמְּר֗וּ כָּל פֹּ֥עֲלֵי אָֽוֶן
|
Długoż będą świegotać i hardzie mówić, chlubiąc się wszyscy, którzy czynią nieprawość?
|
| Ps 94,5 |
τὸν λαόν σου κύριε ἐταπείνωσαν καὶ τὴν κληρονομίαν σου ἐκάκωσαν
|
—
|
עַמְּךָ֣ יְהוָ֣ה יְדַכְּא֑וּ וְֽנַחֲלָתְךָ֥ יְעַנּֽוּ
|
Lud twój, Panie! trzeć, a dziedzictwo twoje trapić?
|
| Ps 94,6 |
χήραν καὶ προσήλυτον ἀπέκτειναν καὶ ὀρφανοὺς ἐφόνευσαν
|
—
|
אַ֭לְמָנָה וְגֵ֣ר יַהֲרֹ֑גוּ וִֽיתוֹמִ֣ים יְרַצֵּֽחוּ
|
Wdowy i przychodniów mordować? a sierotki zabijać?
|
| Ps 94,7 |
καὶ εἶπαν οὐκ ὄψεται κύριος οὐδὲ συνήσει ὁ θεὸς τοῦ Ιακωβ
|
—
|
וַ֭יֹּ֣אמְרוּ לֹ֣א יִרְאֶה יָּ֑הּ וְלֹא יָ֝בִ֗ין אֱלֹהֵ֥י יַעֲקֹֽב
|
Mówiąc: Nie widzi tego Pan, ani tego rozumie Bóg Jakóbowy.
|
| Ps 94,8 |
σύνετε δή ἄφρονες ἐν τῷ λαῷ καί μωροί ποτὲ φρονήσατε
|
—
|
בִּ֭ינוּ בֹּעֲרִ֣ים בָּעָ֑ם וּ֝כְסִילִ֗ים מָתַ֥י תַּשְׂכִּֽילוּ
|
Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
|
| Ps 94,9 |
ὁ φυτεύσας τὸ οὖς οὐχὶ ἀκούει ἢ ὁ πλάσας τὸν ὀφθαλμὸν οὐ κατανοεῖ
|
—
|
הֲנֹ֣טַֽע אֹ֭זֶן הֲלֹ֣א יִשְׁמָ֑ע אִֽם יֹ֥צֵֽר עַ֝֗יִן הֲלֹ֣א יַבִּֽיט
|
Izali ten, który szczepił ucho, nie słyszy? i który ukształtował oko, izali nie widzi?
|
| Ps 94,10 |
ὁ παιδεύων ἔθνη οὐχὶ ἐλέγξει ὁ διδάσκων ἄνθρωπον γνῶσιν
|
—
|
הֲיֹסֵ֣ר גּ֭וֹיִם הֲלֹ֣א יוֹכִ֑יחַ הַֽמְלַמֵּ֖ד אָדָ֣ם דָּֽעַת
|
Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.
|
| Ps 94,11 |
κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν ἀνθρώπων ὅτι εἰσὶν μάταιοι
|
—
|
יְֽהוָ֗ה יֹ֭דֵעַ מַחְשְׁב֣וֹת אָדָ֑ם כִּי הֵ֥מָּה הָֽבֶל
|
Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.
|
| Ps 94,12 |
μακάριος ἄνθρωπος ὃν ἂν σὺ παιδεύσῃς κύριε καὶ ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξῃς αὐτὸν
|
—
|
אַשְׁרֵ֤י הַגֶּ֣בֶר אֲשֶׁר תְּיַסְּרֶ֣נּוּ יָּ֑הּ וּֽמִתּוֹרָתְךָ֥ תְלַמְּדֶֽנּוּ
|
Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.
|
| Ps 94,13 |
τοῦ πραῦναι αὐτῷ ἀφ᾿ ἡμερῶν πονηρῶν ἕως οὗ ὀρυγῇ τῷ ἁμαρτωλῷ βόθρος
|
—
|
לְהַשְׁקִ֣יט ל֭וֹ מִ֣ימֵי רָ֑ע עַ֤ד יִכָּרֶ֖ה לָרָשָׁ֣ע שָֽׁחַת
|
Abyś mu sprawił pokój od złych dni, ażby był wykopany dół niezbożnikowi.
|
| Ps 94,14 |
ὅτι οὐκ ἀπώσεται κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ οὐκ ἐγκαταλείψει
|
—
|
כִּ֤י לֹא יִטֹּ֣שׁ יְהוָ֣ה עַמּ֑וֹ וְ֝נַחֲלָת֗וֹ לֹ֣א יַעֲזֹֽב
|
Albowiem, nie opuści Pan ludu swego, a dziedzictwa swego nie zaniecha.
|
| Ps 94,15 |
ἕως οὗ δικαιοσύνη ἐπιστρέψῃ εἰς κρίσιν καὶ ἐχόμενοι αὐτῆς πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ διάψαλμα
|
—
|
כִּֽי עַד צֶ֭דֶק יָשׁ֣וּב מִשְׁפָּ֑ט וְ֝אַחֲרָ֗יו כָּל יִשְׁרֵי לֵֽב
|
Ale aż ku sprawiedliwości obróci się sąd, a za nim wszyscy serca uprzejmego.
|
| Ps 94,16 |
τίς ἀναστήσεταί μοι ἐπὶ πονηρευομένους ἢ τίς συμπαραστήσεταί μοι ἐπὶ ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν
|
—
|
מִֽי יָק֣וּם לִ֭י עִם מְרֵעִ֑ים מִֽי יִתְיַצֵּ֥ב לִ֝י עִם פֹּ֥עֲלֵי אָֽוֶן
|
Któżby się był zastawił za mną przeciwko złośnikom? ktoby się był ujął o mnie przeciwko tym, którzy czynią nieprawość?
|
| Ps 94,17 |
εἰ μὴ ὅτι κύριος ἐβοήθησέν μοι παρὰ βραχὺ παρῴκησεν τῷ ᾅδῃ ἡ ψυχή μου
|
—
|
לוּלֵ֣י יְ֭הוָה עֶזְרָ֣תָה לִּ֑י כִּמְעַ֓ט שָֽׁכְנָ֖ה דוּמָ֣ה נַפְשִֽׁי
|
By mi był Pan nie przybył na pomoc, małoby była nie mieszkała dusza moja w milczeniu.
|
| Ps 94,18 |
εἰ ἔλεγον σεσάλευται ὁ πούς μου τὸ ἔλεός σου κύριε βοηθεῖ μοι
|
—
|
אִם אָ֭מַרְתִּי מָ֣טָה רַגְלִ֑י חַסְדְּךָ֥ יְ֝הוָ֗ה יִסְעָדֵֽנִי
|
Jużem był rzekł: Zachwiała się noga moja; ale miłosierdzie twoje, o Panie! zatrzymało mię.
|
| Ps 94,19 |
κύριε κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν μου ἐν τῇ καρδίᾳ μου αἱ παρακλήσεις σου ἠγάπησαν τὴν ψυχήν μου
|
—
|
בְּרֹ֣ב שַׂרְעַפַּ֣י בְּקִרְבִּ֑י תַּ֝נְחוּמֶ֗יךָ יְֽשַׁעַשְׁע֥וּ נַפְשִֽׁי
|
W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.
|
| Ps 94,20 |
μὴ συμπροσέσται σοι θρόνος ἀνομίας ὁ πλάσσων κόπον ἐπὶ προστάγματι
|
—
|
הַֽ֭יְחָבְרְךָ כִּסֵּ֣א הַוּ֑וֹת יֹצֵ֖ר עָמָ֣ל עֲלֵי חֹֽק
|
Izali z tobą towarzyszy stolica nieprawości tych, którzy stanowią krzywdę miasto prawa?
|
| Ps 94,21 |
θηρεύσουσιν ἐπὶ ψυχὴν δικαίου καὶ αἷμα ἀθῷον καταδικάσονται
|
—
|
יָ֭גוֹדּוּ עַל נֶ֣פֶשׁ צַדִּ֑יק וְדָ֖ם נָקִ֣י יַרְשִֽׁיעוּ
|
Którzy się zbierają przeciwko duszy sprawiedliwego, a krew niewinną potępiają?
|
| Ps 94,22 |
καὶ ἐγένετό μοι κύριος εἰς καταφυγὴν καὶ ὁ θεός μου εἰς βοηθὸν ἐλπίδος μου
|
—
|
וַיְהִ֬י יְהוָ֣ה לִ֣י לְמִשְׂגָּ֑ב וֵ֝אלֹהַ֗י לְצ֣וּר מַחְסִֽי
|
Ale Pan jest twierdzą moją, a Bóg mój skałą ufności mojej.
|
| Ps 94,23 |
καὶ ἀποδώσει αὐτοῖς τὴν ἀνομίαν αὐτῶν καὶ κατὰ τὴν πονηρίαν αὐτῶν ἀφανιεῖ αὐτοὺς κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν
|
—
|
וַיָּ֤שֶׁב עֲלֵיהֶ֨ם אֶת אוֹנָ֗ם וּבְרָעָתָ֥ם יַצְמִיתֵ֑ם יַ֝צְמִיתֵ֗ם יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ
|
Onci obróci na nich nieprawość ich, a dla złości ich wytraci ich; wytraci ich Pan, Bóg nasz.
|
