| Ps 89,20 |
τότε ἐλάλησας ἐν ὁράσει τοῖς ὁσίοις σου καὶ εἶπας ἐθέμην βοήθειαν ἐπὶ δυνατόν ὕψωσα ἐκλεκτὸν ἐκ τοῦ λαοῦ μου
|
—
|
אָ֤ז דִּבַּ֥רְתָּֽ בְחָ֡זוֹן לַֽחֲסִידֶ֗יךָ וַתֹּ֗אמֶר שִׁוִּ֣יתִי עֵ֭זֶר עַל גִּבּ֑וֹר הֲרִימ֖וֹתִי בָח֣וּר מֵעָֽם
|
W on czas mówiąc w widzeniu do świętego twego rzekłeś: Położyłem ratunek w ręku mocarza, wywyższyłem wybranego z ludu.
|
| Ps 89,21 |
εὗρον Δαυιδ τὸν δοῦλόν μου ἐν ἐλαίῳ ἁγίῳ μου ἔχρισα αὐτόν
|
—
|
מָ֭צָאתִי דָּוִ֣ד עַבְדִּ֑י בְּשֶׁ֖מֶן קָדְשִׁ֣י מְשַׁחְתִּֽיו
|
Znalazłem Dawida, sługę mego; olejkiem świętym moim pomazałem go.
|
| Ps 89,22 |
ἡ γὰρ χείρ μου συναντιλήμψεται αὐτῷ καὶ ὁ βραχίων μου κατισχύσει αὐτόν
|
—
|
אֲשֶׁ֣ר יָ֭דִי תִּכּ֣וֹן עִמּ֑וֹ אַף זְרוֹעִ֥י תְאַמְּצֶֽנּוּ
|
Przetoż ręka moja będzie stała przy nim, a ramię moje posili go.
|
| Ps 89,23 |
οὐκ ὠφελήσει ἐχθρὸς ἐν αὐτῷ καὶ υἱὸς ἀνομίας οὐ προσθήσει τοῦ κακῶσαι αὐτόν
|
—
|
לֹֽא יַשִּׁ֣א אוֹיֵ֣ב בּ֑וֹ וּבֶן עַ֝וְלָ֗ה לֹ֣א יְעַנֶּֽנּוּ
|
Nie uciśnie go nieprzyjaciel, a syn nieprawości nie utrapi go.
|
| Ps 89,24 |
καὶ συγκόψω τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ τοὺς μισοῦντας αὐτὸν τροπώσομαι
|
—
|
וְכַתּוֹתִ֣י מִפָּנָ֣יו צָרָ֑יו וּמְשַׂנְאָ֥יו אֶגּֽוֹף
|
Bo potrę przed twarzą jego przeciwników jego, a tych, którzy go mają w nienawiści, porażę.
|
| Ps 89,25 |
καὶ ἡ ἀλήθειά μου καὶ τὸ ἔλεός μου μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ὀνόματί μου ὑψωθήσεται τὸ κέρας αὐτοῦ
|
—
|
וֶֽאֶֽמוּנָתִ֣י וְחַסְדִּ֣י עִמּ֑וֹ וּ֝בִשְׁמִ֗י תָּר֥וּם קַרְנֽוֹ
|
Nadto prawda moja i miłosierdzie moje z nim będzie, a w imieniu mojem wywyższony będzie róg jego.
|
| Ps 89,26 |
καὶ θήσομαι ἐν θαλάσσῃ χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐν ποταμοῖς δεξιὰν αὐτοῦ
|
—
|
וְשַׂמְתִּ֣י בַיָּ֣ם יָד֑וֹ וּֽבַנְּהָר֥וֹת יְמִינֽוֹ
|
I położę na morzu rękę jego i na rzekach prawicę jego.
|
| Ps 89,27 |
αὐτὸς ἐπικαλέσεταί με πατήρ μου εἶ σύ θεός μου καὶ ἀντιλήμπτωρ τῆς σωτηρίας μου
|
—
|
ה֣וּא יִ֭קְרָאֵנִי אָ֣בִי אָ֑תָּה אֵ֝לִ֗י וְצ֣וּר יְשׁוּעָתִֽי
|
On wołając rzecze: Tyś ojciec mój, Bóg mój, i skała zbawienia mego,
|
| Ps 89,28 |
κἀγὼ πρωτότοκον θήσομαι αὐτόν ὑψηλὸν παρὰ τοῖς βασιλεῦσιν τῆς γῆς
|
—
|
אַף אָ֭נִי בְּכ֣וֹר אֶתְּנֵ֑הוּ עֶ֝לְי֗וֹן לְמַלְכֵי אָֽרֶץ
|
Ja go też za pierworodnego wystawię, i za wyższego nad królami ziemi.
|
| Ps 89,29 |
εἰς τὸν αἰῶνα φυλάξω αὐτῷ τὸ ἔλεός μου καὶ ἡ διαθήκη μου πιστὴ αὐτῷ
|
—
|
לְ֭עוֹלָ֗ם אשמור ל֣וֹ חַסְדִּ֑י וּ֝בְרִיתִ֗י נֶאֱמֶ֥נֶת לֽוֹ
|
Na wieki mu zachowam miłosierdzie moje, a przymierze moje stałe będzie przy nim.
|
| Ps 89,30 |
καὶ θήσομαι εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος τὸ σπέρμα αὐτοῦ καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ ὡς τὰς ἡμέρας τοῦ οὐρανοῦ
|
—
|
וְשַׂמְתִּ֣י לָעַ֣ד זַרְע֑וֹ וְ֝כִסְא֗וֹ כִּימֵ֥י שָׁמָֽיִם
|
I uczynię, że na wieki będzie trwało nasienie jego, a stolica jego jako dni niebios.
|
| Ps 89,31 |
ἐὰν ἐγκαταλίπωσιν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὸν νόμον μου καὶ τοῖς κρίμασίν μου μὴ πορευθῶσιν
|
—
|
אִם יַֽעַזְב֣וּ בָ֭נָיו תּוֹרָתִ֑י וּ֝בְמִשְׁפָּטַ֗י לֹ֣א יֵלֵכֽוּן
|
Ale jeźliby synowie jego opuścili zakon mój, a w sądach moich nie chodzili;
|
| Ps 89,32 |
ἐὰν τὰ δικαιώματά μου βεβηλώσουσιν καὶ τὰς ἐντολάς μου μὴ φυλάξωσιν
|
—
|
אִם חֻקֹּתַ֥י יְחַלֵּ֑לוּ וּ֝מִצְוֺתַ֗י לֹ֣א יִשְׁמֹֽרוּ
|
Jeźliby ustawy moje splugawili, a przykazań moich nie przestrzegali:
|
| Ps 89,33 |
ἐπισκέψομαι ἐν ῥάβδῳ τὰς ἀνομίας αὐτῶν καὶ ἐν μάστιξιν τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν
|
—
|
וּפָקַדְתִּ֣י בְשֵׁ֣בֶט פִּשְׁעָ֑ם וּבִנְגָעִ֥ים עֲוֺנָֽם
|
Tedy nawiedzę rózgą przestępstwo ich, a karaniem nieprawość ich.
|
| Ps 89,34 |
τὸ δὲ ἔλεός μου οὐ μὴ διασκεδάσω ἀπ᾿ αὐτοῦ οὐδὲ μὴ ἀδικήσω ἐν τῇ ἀληθείᾳ μου
|
—
|
וְ֭חַסְדִּי לֹֽא אָפִ֣יר מֵֽעִמּ֑וֹ וְלֹֽא אֲ֝שַׁקֵּ֗ר בֶּאֱמוּנָתִֽי
|
Ale miłosierdzia swego nie odejmę od niego, ani skłamię przeciw prawdzie mojej.
|
| Ps 89,35 |
οὐδὲ μὴ βεβηλώσω τὴν διαθήκην μου καὶ τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τῶν χειλέων μου οὐ μὴ ἀθετήσω
|
—
|
לֹא אֲחַלֵּ֥ל בְּרִיתִ֑י וּמוֹצָ֥א שְׂ֝פָתַ֗י לֹ֣א אֲשַׁנֶּֽה
|
Nie splugawię przymierza mego, a tego, co wyszło z ust moich, nie odmienię.
|
| Ps 89,36 |
ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου εἰ τῷ Δαυιδ ψεύσομαι
|
—
|
אַ֭חַת נִשְׁבַּ֣עְתִּי בְקָדְשִׁ֑י אִֽם לְדָוִ֥ד אֲכַזֵּֽב
|
Razem przysiągł przez świętobliwość moję, że nie skłamię Dawidowi,
|
| Ps 89,37 |
τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μενεῖ καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος ἐναντίον μου
|
—
|
זַ֭רְעוֹ לְעוֹלָ֣ם יִהְיֶ֑ה וְכִסְא֖וֹ כַשֶּׁ֣מֶשׁ נֶגְדִּֽי
|
A że nasienie jego zostanie na wieki, a stolica jego jako słońce przedemną;
|
