| Ps 77,1 |
εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ Ιδιθουν τῷ Ασαφ ψαλμός
|
—
|
לַמְנַצֵּ֥חַ עַֽל ידיתון לְאָסָ֥ף מִזְמֽוֹר
|
Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.
|
| Ps 77,2 |
φωνῇ μου πρὸς κύριον ἐκέκραξα φωνῇ μου πρὸς τὸν θεόν καὶ προσέσχεν μοι
|
—
|
קוֹלִ֣י אֶל אֱלֹהִ֣ים וְאֶצְעָ֑קָה קוֹלִ֥י אֶל אֱ֝לֹהִ֗ים וְהַאֲזִ֥ין אֵלָֽי
|
Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.
|
| Ps 77,3 |
ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου τὸν θεὸν ἐξεζήτησα ταῖς χερσίν μου νυκτὸς ἐναντίον αὐτοῦ καὶ οὐκ ἠπατήθην ἀπηνήνατο παρακληθῆναι ἡ ψυχή μου
|
—
|
בְּי֥וֹם צָרָתִי֮ אֲדֹנָ֪י דָּ֫רָ֥שְׁתִּי יָדִ֤י לַ֣יְלָה נִ֭גְּרָה וְלֹ֣א תָפ֑וּג מֵאֲנָ֖ה הִנָּחֵ֣ם נַפְשִֽׁי
|
W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.
|
| Ps 77,4 |
ἐμνήσθην τοῦ θεοῦ καὶ εὐφράνθην ἠδολέσχησα καὶ ὠλιγοψύχησεν τὸ πνεῦμά μου διάψαλμα
|
—
|
אֶזְכְּרָ֣ה אֱלֹהִ֣ים וְאֶֽהֱמָיָ֑ה אָשִׂ֓יחָה וְתִתְעַטֵּ֖ף רוּחִ֣י סֶֽלָה
|
Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.
|
| Ps 77,5 |
προκατελάβοντο φυλακὰς οἱ ὀφθαλμοί μου ἐταράχθην καὶ οὐκ ἐλάλησα
|
—
|
אָ֭חַזְתָּ שְׁמֻר֣וֹת עֵינָ֑י נִ֝פְעַ֗מְתִּי וְלֹ֣א אֲדַבֵּֽר
|
Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.
|
| Ps 77,6 |
διελογισάμην ἡμέρας ἀρχαίας καὶ ἔτη αἰώνια ἐμνήσθην καὶ ἐμελέτησα
|
—
|
חִשַּׁ֣בְתִּי יָמִ֣ים מִקֶּ֑דֶם שְׁ֝נ֗וֹת עוֹלָמִֽים
|
Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.
|
| Ps 77,7 |
νυκτὸς μετὰ τῆς καρδίας μου ἠδολέσχουν καὶ ἔσκαλλεν τὸ πνεῦμά μου
|
—
|
אֶֽזְכְּרָ֥ה נְגִינָתִ֗י בַּ֫לָּ֥יְלָה עִם לְבָבִ֥י אָשִׂ֑יחָה וַיְחַפֵּ֥שׂ רוּחִֽי
|
Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:
|
| Ps 77,8 |
μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπώσεται κύριος καὶ οὐ προσθήσει τοῦ εὐδοκῆσαι ἔτι
|
—
|
הַֽ֭לְעוֹלָמִים יִזְנַ֥ח אֲדֹנָ֑י וְלֹֽא יֹסִ֖יף לִרְצ֣וֹת עֽוֹד
|
Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?
|
| Ps 77,9 |
ἢ εἰς τέλος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀποκόψει ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν
|
—
|
הֶאָפֵ֣ס לָנֶ֣צַח חַסְדּ֑וֹ גָּ֥מַר אֹ֝֗מֶר לְדֹ֣ר וָדֹֽר
|
Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?
|
| Ps 77,10 |
ἢ ἐπιλήσεται τοῦ οἰκτιρῆσαι ὁ θεὸς ἢ συνέξει ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ τοὺς οἰκτιρμοὺς αὐτοῦ διάψαλμα
|
—
|
הֲשָׁכַ֣ח חַנּ֣וֹת אֵ֑ל אִם קָפַ֥ץ בְּ֝אַ֗ף רַחֲמָ֥יו סֶֽלָה
|
Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.
|
| Ps 77,11 |
καὶ εἶπα νῦν ἠρξάμην αὕτη ἡ ἀλλοίωσις τῆς δεξιᾶς τοῦ ὑψίστου
|
—
|
וָ֭אֹמַר חַלּ֣וֹתִי הִ֑יא שְׁ֝נ֗וֹת יְמִ֣ין עֶלְיֽוֹן
|
I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.
|
| Ps 77,12 |
ἐμνήσθην τῶν ἔργων κυρίου ὅτι μνησθήσομαι ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῶν θαυμασίων σου
|
—
|
אזכיר מַֽעַלְלֵי יָ֑הּ כִּֽי אֶזְכְּרָ֖ה מִקֶּ֣דֶם פִּלְאֶֽךָ
|
Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
|
| Ps 77,13 |
καὶ μελετήσω ἐν πᾶσιν τοῖς ἔργοις σου καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασίν σου ἀδολεσχήσω
|
—
|
וְהָגִ֥יתִי בְכָל פָּעֳלֶ֑ךָ וּֽבַעֲלִ֖ילוֹתֶ֣יךָ אָשִֽׂיחָה
|
I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:
|
| Ps 77,14 |
ὁ θεός ἐν τῷ ἁγίῳ ἡ ὁδός σου τίς θεὸς μέγας ὡς ὁ θεὸς ἡμῶν
|
—
|
אֱ֭לֹהִים בַּקֹּ֣דֶשׁ דַּרְכֶּ֑ךָ מִי אֵ֥ל גָּ֝ד֗וֹל כֵּֽאלֹהִֽים
|
Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?
|
| Ps 77,15 |
σὺ εἶ ὁ θεὸς ὁ ποιῶν θαυμάσια ἐγνώρισας ἐν τοῖς λαοῖς τὴν δύναμίν σου
|
—
|
אַתָּ֣ה הָ֭אֵל עֹ֣שֵׂה פֶ֑לֶא הוֹדַ֖עְתָּ בָעַמִּ֣ים עֻזֶּֽךָ
|
Tyś jest Bóg,który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.
|
| Ps 77,16 |
ἐλυτρώσω ἐν τῷ βραχίονί σου τὸν λαόν σου τοὺς υἱοὺς Ιακωβ καὶ Ιωσηφ διάψαλμα
|
—
|
גָּאַ֣לְתָּ בִּזְר֣וֹעַ עַמֶּ֑ךָ בְּנֵי יַעֲקֹ֖ב וְיוֹסֵ֣ף סֶֽלָה
|
Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.
|
| Ps 77,17 |
εἴδοσάν σε ὕδατα ὁ θεός εἴδοσάν σε ὕδατα καὶ ἐφοβήθησαν καὶ ἐταράχθησαν ἄβυσσοι πλῆθος ἤχους ὑδάτων
|
—
|
רָ֘א֤וּךָ מַּ֨יִם אֱֽלֹהִ֗ים רָא֣וּךָ מַּ֣יִם יָחִ֑ילוּ אַ֝֗ף יִרְגְּז֥וּ תְהֹמֽוֹת
|
Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.
|
| Ps 77,18 |
φωνὴν ἔδωκαν αἱ νεφέλαι καὶ γὰρ τὰ βέλη σου διαπορεύονται
|
—
|
זֹ֤רְמוּ מַ֨יִם עָב֗וֹת ק֭וֹל נָתְנ֣וּ שְׁחָקִ֑ים אַף חֲ֝צָצֶ֗יךָ יִתְהַלָּֽכוּ
|
Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.
|
| Ps 77,19 |
φωνὴ τῆς βροντῆς σου ἐν τῷ τροχῷ ἔφαναν αἱ ἀστραπαί σου τῇ οἰκουμένῃ ἐσαλεύθη καὶ ἔντρομος ἐγενήθη ἡ γῆ
|
—
|
ק֤וֹל רַעַמְךָ֨ בַּגַּלְגַּ֗ל הֵאִ֣ירוּ בְרָקִ֣ים תֵּבֵ֑ל רָגְזָ֖ה וַתִּרְעַ֣שׁ הָאָֽרֶץ
|
Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.
|
| Ps 77,20 |
ἐν τῇ θαλάσσῃ ἡ ὁδός σου καὶ αἱ τρίβοι σου ἐν ὕδασι πολλοῖς καὶ τὰ ἴχνη σου οὐ γνωσθήσονται
|
—
|
בַּיָּ֤ם דַּרְכֶּ֗ךָ ושביליך בְּמַ֣יִם רַבִּ֑ים וְ֝עִקְּבוֹתֶ֗יךָ לֹ֣א נֹדָֽעוּ
|
Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było. Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.
|
| Ps 77,21 |
ὡδήγησας ὡς πρόβατα τὸν λαόν σου ἐν χειρὶ Μωυσῆ καὶ Ααρων
|
—
|
נָחִ֣יתָ כַצֹּ֣אן עַמֶּ֑ךָ בְּֽיַד מֹשֶׁ֥ה וְאַהֲרֹֽן
|
—
|
