Ps 49,16-20 interlinia ›
| LXX grc | SBLGNT grc | WLC hbo | BG1632 pl | |
|---|---|---|---|---|
| Ps 49,16 | πλὴν ὁ θεὸς λυτρώσεται τὴν ψυχήν μου ἐκ χειρὸς ᾅδου ὅταν λαμβάνῃ με διάψαλμα | — | אַךְ אֱלֹהִ֗ים יִפְדֶּ֣ה נַ֭פְשִׁי מִֽיַּד שְׁא֑וֹל כִּ֖י יִקָּחֵ֣נִי סֶֽלָה | Ale Bóg wykupi duszę moję z mocy grobu, gdy mię przyjmie. Sela. |
| Ps 49,17 | μὴ φοβοῦ ὅταν πλουτήσῃ ἄνθρωπος καὶ ὅταν πληθυνθῇ ἡ δόξα τοῦ οἴκου αὐτοῦ | — | אַל תִּ֭ירָא כִּֽי יַעֲשִׁ֣ר אִ֑ישׁ כִּֽי יִ֝רְבֶּה כְּב֣וֹד בֵּיתֽוֹ | Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego. |
| Ps 49,18 | ὅτι οὐκ ἐν τῷ ἀποθνῄσκειν αὐτὸν λήμψεται τὰ πάντα οὐδὲ συγκαταβήσεται αὐτῷ ἡ δόξα αὐτοῦ | — | כִּ֤י לֹ֣א בְ֭מוֹתוֹ יִקַּ֣ח הַכֹּ֑ל לֹא יֵרֵ֖ד אַחֲרָ֣יו כְּבוֹדֽוֹ | Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego. |
| Ps 49,19 | ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ εὐλογηθήσεται ἐξομολογήσεταί σοι ὅταν ἀγαθύνῃς αὐτῷ | — | כִּֽי נַ֭פְשׁוֹ בְּחַיָּ֣יו יְבָרֵ֑ךְ וְ֝יוֹדֻ֗ךָ כִּי תֵיטִ֥יב לָֽךְ | A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił: |
| Ps 49,20 | εἰσελεύσεται ἕως γενεᾶς πατέρων αὐτοῦ ἕως αἰῶνος οὐκ ὄψεται φῶς | — | תָּ֭בוֹא עַד דּ֣וֹר אֲבוֹתָ֑יו עַד נֵ֝֗צַח לֹ֣א יִרְאוּ אֽוֹר | Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości. Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną. |
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)