| Ps 145,1 |
αἴνεσις τῷ Δαυιδ ὑψώσω σε ὁ θεός μου ὁ βασιλεύς μου καὶ εὐλογήσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος
|
—
|
תְּהִלָּ֗ה לְדָ֫וִ֥ד אֲרוֹמִמְךָ֣ אֱלוֹהַ֣י הַמֶּ֑לֶךְ וַאֲבָרֲכָ֥ה שִׁ֝מְךָ֗ לְעוֹלָ֥ם וָעֶֽד
|
Chwalebna pieśń Dawidowa. Wywyższać cię będę, Boże mój, królu mój! i błogosławić będę imieniowi twemu na wieki wieków.
|
| Ps 145,2 |
καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν εὐλογήσω σε καὶ αἰνέσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος
|
—
|
בְּכָל י֥וֹם אֲבָרֲכֶ֑ךָּ וַאֲהַלְלָ֥ה שִׁ֝מְךָ֗ לְעוֹלָ֥ם וָעֶֽד
|
Na każdy dzień błogosławić cię będę, a chwalić imię twoje na wieki wieków.
|
| Ps 145,3 |
μέγας κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα καὶ τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ οὐκ ἔστιν πέρας
|
—
|
גָּ֘ד֤וֹל יְהוָ֣ה וּמְהֻלָּ֣ל מְאֹ֑ד וְ֝לִגְדֻלָּת֗וֹ אֵ֣ין חֵֽקֶר
|
Pan wielki jest i bardzo chwalebny, a wielkość jego nie może być dościgniona.
|
| Ps 145,4 |
γενεὰ καὶ γενεὰ ἐπαινέσει τὰ ἔργα σου καὶ τὴν δύναμίν σου ἀπαγγελοῦσιν
|
—
|
דּ֣וֹר לְ֭דוֹר יְשַׁבַּ֣ח מַעֲשֶׂ֑יךָ וּגְב֖וּרֹתֶ֣יךָ יַגִּֽידוּ
|
Naród narodowi wychwalać będzie sprawy twoje, a mocy twoje opowiadać będą.
|
| Ps 145,5 |
τὴν μεγαλοπρέπειαν τῆς δόξης τῆς ἁγιωσύνης σου λαλήσουσιν καὶ τὰ θαυμάσιά σου διηγήσονται
|
—
|
הֲ֭דַר כְּב֣וֹד הוֹדֶ֑ךָ וְדִבְרֵ֖י נִפְלְאוֹתֶ֣יךָ אָשִֽׂיחָה
|
Ozdobę chwały wielmożności twojej, i dziwne twe sprawy wysławiać będę.
|
| Ps 145,6 |
καὶ τὴν δύναμιν τῶν φοβερῶν σου ἐροῦσιν καὶ τὴν μεγαλωσύνην σου διηγήσονται
|
—
|
וֶעֱז֣וּז נוֹרְאֹתֶ֣יךָ יֹאמֵ֑רוּ וגדולתיך אֲסַפְּרֶֽנָּה
|
I moc strasznych uczynków twoich ogłaszać będą, i ja zacność twoję opowiadać będę,
|
| Ps 145,7 |
μνήμην τοῦ πλήθους τῆς χρηστότητός σου ἐξερεύξονται καὶ τῇ δικαιοσύνῃ σου ἀγαλλιάσονται
|
—
|
זֵ֣כֶר רַב טוּבְךָ֣ יַבִּ֑יעוּ וְצִדְקָתְךָ֥ יְרַנֵּֽנוּ
|
Pamięć obfitej dobroci twojej wysławiać, o sprawiedliwości twojej śpiewać będą, mówiąc:
|
| Ps 145,8 |
οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ κύριος μακρόθυμος καὶ πολυέλεος
|
—
|
חַנּ֣וּן וְרַח֣וּם יְהוָ֑ה אֶ֥רֶךְ אַ֝פַּ֗יִם וּגְדָל חָֽסֶד
|
Dobrotliwy i miłosierny jest Pan, nierychły do gniewu, i wielkiego miłosierdzia.
|
| Ps 145,9 |
χρηστὸς κύριος τοῖς σύμπασιν καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ
|
—
|
טוֹב יְהוָ֥ה לַכֹּ֑ל וְ֝רַחֲמָ֗יו עַל כָּל מַעֲשָֽׂיו
|
Dobryć jest Pan wszystkim, a miłosierdzie jego nad wszystkiem sprawami jego.
|
| Ps 145,10 |
ἐξομολογησάσθωσάν σοι κύριε πάντα τὰ ἔργα σου καὶ οἱ ὅσιοί σου εὐλογησάτωσάν σε
|
—
|
יוֹד֣וּךָ יְ֭הוָה כָּל מַעֲשֶׂ֑יךָ וַ֝חֲסִידֶ֗יךָ יְבָרֲכֽוּכָה
|
Niech cię wysławiają, Panie! wszystkie sprawy twoje, a święci twoi niech ci błogosławią.
|
| Ps 145,11 |
δόξαν τῆς βασιλείας σου ἐροῦσιν καὶ τὴν δυναστείαν σου λαλήσουσιν
|
—
|
כְּב֣וֹד מַלְכוּתְךָ֣ יֹאמֵ֑רוּ וּגְבוּרָתְךָ֥ יְדַבֵּֽרוּ
|
Sławę królestwa twego niech opowiadają, a o możności twojej niech rozmawiają;
|
| Ps 145,12 |
τοῦ γνωρίσαι τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων τὴν δυναστείαν σου καὶ τὴν δόξαν τῆς μεγαλοπρεπείας τῆς βασιλείας σου
|
—
|
לְהוֹדִ֤יעַ לִבְנֵ֣י הָ֭אָדָם גְּבוּרֹתָ֑יו וּ֝כְב֗וֹד הֲדַ֣ר מַלְכוּתֽוֹ
|
Aby oznajmili synom ludzkim mocy jego, a chwałę i ozdobę królestwa jego.
|
| Ps 145,13 |
ἡ βασιλεία σου βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων καὶ ἡ δεσποτεία σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ πιστὸς κύριος ἐν τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ
|
—
|
מַֽלְכוּתְךָ֗ מַלְכ֥וּת כָּל עֹֽלָמִ֑ים וּ֝מֶֽמְשֶׁלְתְּךָ֗ בְּכָל דּ֥וֹר וָדֽוֹר
|
Królestwo twoje jest królestwo wszystkich wieków, a panowanie twoje nie ustaje nad wszystkimi narodami.
|
| Ps 145,14 |
ὑποστηρίζει κύριος πάντας τοὺς καταπίπτοντας καὶ ἀνορθοῖ πάντας τοὺς κατερραγμένους
|
—
|
סוֹמֵ֣ךְ יְ֭הוָה לְכָל הַנֹּפְלִ֑ים וְ֝זוֹקֵ֗ף לְכָל הַכְּפוּפִֽים
|
Trzyma Pan wszystkich upadających, a podnosi wszystkich obalonych.
|
| Ps 145,15 |
οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσιν καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ
|
—
|
עֵֽינֵי כֹ֭ל אֵלֶ֣יךָ יְשַׂבֵּ֑רוּ וְאַתָּ֤ה נֽוֹתֵן לָהֶ֖ם אֶת אָכְלָ֣ם בְּעִתּֽוֹ
|
Oczy wszystkich w tobie nadzieję mają, a ty im dajesz pokarm ich czasu swojego.
|
| Ps 145,16 |
ἀνοίγεις σὺ τὴν χεῖρά σου καὶ ἐμπιπλᾷς πᾶν ζῷον εὐδοκίας
|
—
|
פּוֹתֵ֥חַ אֶת יָדֶ֑ךָ וּמַשְׂבִּ֖יעַ לְכָל חַ֣י רָצֽוֹן
|
Otwierasz rękę twoję, a nasycasz wszystko, co żyje, według upodobania twego.
|
| Ps 145,17 |
δίκαιος κύριος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσιν τοῖς ἔργοις αὐτοῦ
|
—
|
צַדִּ֣יק יְ֭הוָה בְּכָל דְּרָכָ֑יו וְ֝חָסִ֗יד בְּכָל מַעֲשָֽׂיו
|
Sprawiedliwy jest Pan we wszystkich drogach swoich, i miłosierny we wszystkich sprawach swoich.
|
| Ps 145,18 |
ἐγγὺς κύριος πᾶσιν τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ
|
—
|
קָר֣וֹב יְ֭הוָה לְכָל קֹרְאָ֑יו לְכֹ֤ל אֲשֶׁ֖ר יִקְרָאֻ֣הוּ בֶאֱמֶֽת
|
Bliski jest Pan wszystkim, którzy go wzywają, wszystkim, którzy go wzywają w prawdzie.
|
| Ps 145,19 |
θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν ἐπακούσεται καὶ σώσει αὐτούς
|
—
|
רְצוֹן יְרֵאָ֥יו יַעֲשֶׂ֑ה וְֽאֶת שַׁוְעָתָ֥ם יִ֝שְׁמַ֗ע וְיוֹשִׁיעֵֽם
|
Wolę tych czyni, którzy się go boją, a wołanie ich wysłuchiwa, i ratuje ich.
|
| Ps 145,20 |
φυλάσσει κύριος πάντας τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐξολεθρεύσει
|
—
|
שׁוֹמֵ֣ר יְ֭הוָה אֶת כָּל אֹהֲבָ֑יו וְאֵ֖ת כָּל הָרְשָׁעִ֣ים יַשְׁמִֽיד
|
Strzeże Pan wszystkich, którzy go miłują; ale wszystkich niepobożnych wytraci.
|
| Ps 145,21 |
αἴνεσιν κυρίου λαλήσει τὸ στόμα μου καὶ εὐλογείτω πᾶσα σὰρξ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος
|
—
|
תְּהִלַּ֥ת יְהוָ֗ה יְֽדַבֶּ֫ר פִּ֥י וִיבָרֵ֣ךְ כָּל בָּ֭שָׂר שֵׁ֥ם קָדְשׁ֗וֹ לְעוֹלָ֥ם וָעֶֽד
|
Chwałę Pańską wysławiać będą usta moje; a błogosławić będzie wszelkie ciało imię święte jego na wieki wieków.
|