| Ps 132,1 |
ᾠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν μνήσθητι κύριε τοῦ Δαυιδ καὶ πάσης τῆς πραΰτητος αὐτοῦ
|
—
|
שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת זְכוֹר יְהוָ֥ה לְדָוִ֑ד אֵ֝ת כָּל עֻנּוֹתֽוֹ
|
Pieśń stopni. Na Dawida pomnij, Panie! na wszystkie utrapienia jego.
|
| Ps 132,2 |
ὡς ὤμοσεν τῷ κυρίῳ ηὔξατο τῷ θεῷ Ιακωβ
|
—
|
אֲשֶׁ֣ר נִ֭שְׁבַּע לַיהוָ֑ה נָ֝דַ֗ר לַאֲבִ֥יר יַעֲקֹֽב
|
Który przysiągł Panu, a ślub uczynił mocarzowi Jakóbowemu, mówiąc:
|
| Ps 132,3 |
εἰ εἰσελεύσομαι εἰς σκήνωμα οἴκου μου εἰ ἀναβήσομαι ἐπὶ κλίνης στρωμνῆς μου
|
—
|
אִם אָ֭בֹא בְּאֹ֣הֶל בֵּיתִ֑י אִם אֶ֝עֱלֶ֗ה עַל עֶ֥רֶשׂ יְצוּעָֽי
|
Zaiste nie wnijdę do przybytku domu mego, i nie wstąpię na posłanie łoża mego;
|
| Ps 132,4 |
εἰ δώσω ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμὸν καὶ ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις μου
|
—
|
אִם אֶתֵּ֣ן שְׁנַ֣ת לְעֵינָ֑י לְֽעַפְעַפַּ֥י תְּנוּמָֽה
|
I nie pozwolę snu oczom moim, ani powiekom moim drzemania,
|
| Ps 132,5 |
ἕως οὗ εὕρω τόπον τῷ κυρίῳ σκήνωμα τῷ θεῷ Ιακωβ
|
—
|
עַד אֶמְצָ֣א מָ֭קוֹם לַיהוָ֑ה מִ֝שְׁכָּנ֗וֹת לַאֲבִ֥יר יַעֲקֹֽב
|
Dokąd nie znajdę miejsca dla Pana, na mieszkania mocarzowi Jakóbowemu.
|
| Ps 132,6 |
ἰδοὺ ἠκούσαμεν αὐτὴν ἐν Εφραθα εὕρομεν αὐτὴν ἐν τοῖς πεδίοις τοῦ δρυμοῦ
|
—
|
הִנֵּֽה שְׁמַֽעֲנ֥וּהָ בְאֶפְרָ֑תָה מְ֝צָאנ֗וּהָ בִּשְׂדֵי יָֽעַר
|
Oto usłyszawszy o niej w Efracie, znaleźliśmy ją na polach leśnych.
|
| Ps 132,7 |
εἰσελευσόμεθα εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ προσκυνήσομεν εἰς τὸν τόπον οὗ ἔστησαν οἱ πόδες αὐτοῦ
|
—
|
נָב֥וֹאָה לְמִשְׁכְּנוֹתָ֑יו נִ֝שְׁתַּחֲוֶ֗ה לַהֲדֹ֥ם רַגְלָֽיו
|
Wnijdźmyż do przybytków jego, a kłaniajmy się u podnóżka nóg jego.
|
| Ps 132,8 |
ἀνάστηθι κύριε εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου σὺ καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ ἁγιάσματός σου
|
—
|
קוּמָ֣ה יְ֭הוָה לִמְנוּחָתֶ֑ךָ אַ֝תָּ֗ה וַאֲר֥וֹן עֻזֶּֽךָ
|
Powstańże Panie! a wnijdź do odpocznienia twego, ty, i skrzynia możności twojej.
|
| Ps 132,9 |
οἱ ἱερεῖς σου ἐνδύσονται δικαιοσύνην καὶ οἱ ὅσιοί σου ἀγαλλιάσονται
|
—
|
כֹּהֲנֶ֥יךָ יִלְבְּשׁוּ צֶ֑דֶק וַחֲסִידֶ֥יךָ יְרַנֵּֽנוּ
|
Kapłani twoi niech się obloką w sprawiedliwość, a święci twoi nie się rozradują.
|
| Ps 132,10 |
ἕνεκεν Δαυιδ τοῦ δούλου σου μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπον τοῦ χριστοῦ σου
|
—
|
בַּ֭עֲבוּר דָּוִ֣ד עַבְדֶּ֑ךָ אַל תָּ֝שֵׁ֗ב פְּנֵ֣י מְשִׁיחֶֽךָ
|
Dla Dawida, sługi twego, nie odwracaj oblicza pomazańca twego.
|
| Ps 132,11 |
ὤμοσεν κύριος τῷ Δαυιδ ἀλήθειαν καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτήν ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπὶ τὸν θρόνον σου
|
—
|
נִשְׁבַּֽע יְהוָ֨ה לְדָוִ֡ד אֱמֶת֮ לֹֽא יָשׁ֪וּב מִ֫מֶּ֥נָּה מִפְּרִ֥י בִטְנְךָ֑ אָ֝שִׁ֗ית לְכִסֵּא לָֽךְ
|
Przysiągł Pan Dawidowi prawdę, a nie uchyli się od niej, mówiąc: Z owocu żywota twego posadzę na stolicy twojej.
|
| Ps 132,12 |
ἐὰν φυλάξωνται οἱ υἱοί σου τὴν διαθήκην μου καὶ τὰ μαρτύριά μου ταῦτα ἃ διδάξω αὐτούς καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἕως τοῦ αἰῶνος καθιοῦνται ἐπὶ τοῦ θρόνου σου
|
—
|
אִֽם יִשְׁמְר֬וּ בָנֶ֨יךָ בְּרִיתִי֮ וְעֵדֹתִ֥י ז֗וֹ אֲלַ֫מְּדֵ֥ם גַּם בְּנֵיהֶ֥ם עֲדֵי עַ֑ד יֵ֝שְׁב֗וּ לְכִסֵּא לָֽךְ
|
Będąli strzegli synowie twoi przymierza mojego, i świadectw moich, których ich nauczę: tedy i synowie ich aż na wieki będą siedzieli na stolicy twojej
|
| Ps 132,13 |
ὅτι ἐξελέξατο κύριος τὴν Σιων ᾑρετίσατο αὐτὴν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ
|
—
|
כִּֽי בָחַ֣ר יְהוָ֣ה בְּצִיּ֑וֹן אִ֝וָּ֗הּ לְמוֹשָׁ֥ב לֽוֹ
|
Albowiem obrał Pan Syon, i upodobał go sobie na mieszkanie, mówiąc:
|
| Ps 132,14 |
αὕτη ἡ κατάπαυσίς μου εἰς αἰῶνα αἰῶνος ὧδε κατοικήσω ὅτι ᾑρετισάμην αὐτήν
|
—
|
זֹאת מְנוּחָתִ֥י עֲדֵי עַ֑ד פֹּֽה אֵ֝שֵׁ֗ב כִּ֣י אִוִּתִֽיהָ
|
Toć będzie odpocznienie moje aż na wieki; tu będę mieszkał, bom go siebie upodobał.
|
| Ps 132,15 |
τὴν θήραν αὐτῆς εὐλογῶν εὐλογήσω τοὺς πτωχοὺς αὐτῆς χορτάσω ἄρτων
|
—
|
צֵ֭ידָהּ בָּרֵ֣ךְ אֲבָרֵ֑ךְ אֶ֝בְיוֹנֶ֗יהָ אַשְׂבִּ֥יעַֽ לָֽחֶם
|
Żywność jego będę obficie błogosławił, a ubogich jego nasycę chlebem.
|
| Ps 132,16 |
τοὺς ἱερεῖς αὐτῆς ἐνδύσω σωτηρίαν καὶ οἱ ὅσιοι αὐτῆς ἀγαλλιάσει ἀγαλλιάσονται
|
—
|
וְֽ֭כֹהֲנֶיהָ אַלְבִּ֣ישׁ יֶ֑שַׁע וַ֝חֲסִידֶ֗יהָ רַנֵּ֥ן יְרַנֵּֽנוּ
|
Kapłanów jego przyoblokę zbawieniem, a święci jego weseląc się, radować się będą.
|
| Ps 132,17 |
ἐκεῖ ἐξανατελῶ κέρας τῷ Δαυιδ ἡτοίμασα λύχνον τῷ χριστῷ μου
|
—
|
שָׁ֤ם אַצְמִ֣יחַ קֶ֣רֶן לְדָוִ֑ד עָרַ֥כְתִּי נֵ֝֗ר לִמְשִׁיחִֽי
|
Tam sprawię, że zakwitnie róg Dawidowy; tam zgotuję pochodnię pomazańcowi memu.
|
| Ps 132,18 |
τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἐνδύσω αἰσχύνην ἐπὶ δὲ αὐτὸν ἐξανθήσει τὸ ἁγίασμά μου
|
—
|
א֭וֹיְבָיו אַלְבִּ֣ישׁ בֹּ֑שֶׁת וְ֝עָלָ֗יו יָצִ֥יץ נִזְרֽוֹ
|
Nieprzyjaciół jego przyoblokę wstydem; ale nad nim rozkwitnie się korona jego.
|
