| Ps 116,1 |
αλληλουια ἠγάπησα ὅτι εἰσακούσεται κύριος τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου
|
—
|
אָ֭הַבְתִּי כִּֽי יִשְׁמַ֥ע יְהוָ֑ה אֶת ק֝וֹלִ֗י תַּחֲנוּנָֽי
|
Miłuję Pana, iż wysłuchał głos mój, i prośby moje.
|
| Ps 116,2 |
ὅτι ἔκλινεν τὸ οὖς αὐτοῦ ἐμοί καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις μου ἐπικαλέσομαι
|
—
|
כִּֽי הִטָּ֣ה אָזְנ֣וֹ לִ֑י וּבְיָמַ֥י אֶקְרָֽא
|
Albowiem nakłonił ucha swego ku mnie, gdym go wzywał za dni moich.
|
| Ps 116,3 |
περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου κίνδυνοι ᾅδου εὕροσάν με θλῖψιν καὶ ὀδύνην εὗρον
|
—
|
אֲפָפ֤וּנִי חֶבְלֵי מָ֗וֶת וּמְצָרֵ֣י שְׁא֣וֹל מְצָא֑וּנִי צָרָ֖ה וְיָג֣וֹן אֶמְצָֽא
|
Ogarnęły mię były boleści śmierci, a utrapienia grobu zjęły mię; ucisk i boleść przyszła na mię.
|
| Ps 116,4 |
καὶ τὸ ὄνομα κυρίου ἐπεκαλεσάμην ὦ κύριε ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου
|
—
|
וּבְשֵֽׁם יְהוָ֥ה אֶקְרָ֑א אָנָּ֥ה יְ֝הוָ֗ה מַלְּטָ֥ה נַפְשִֽׁי
|
I wzywałem imienia Pańskiego, mówiąc: Proszę, o Panie! wybaw duszę moję.
|
| Ps 116,5 |
ἐλεήμων ὁ κύριος καὶ δίκαιος καὶ ὁ θεὸς ἡμῶν ἐλεᾷ
|
—
|
חַנּ֣וּן יְהֹוָ֣ה וְצַדִּ֑יק וֵ֖אלֹהֵ֣ינוּ מְרַחֵֽם
|
Miłościwy Pan i sprawiedliwy, Bóg nasz litościwy.
|
| Ps 116,6 |
φυλάσσων τὰ νήπια ὁ κύριος ἐταπεινώθην καὶ ἔσωσέν με
|
—
|
שֹׁמֵ֣ר פְּתָאיִ֣ם יְהֹוָ֑ה דַּ֝לּוֹתִ֗י וְלִ֣י יְהוֹשִֽׁיעַ
|
Pan prostaczków strzeże; byłem uciśniony, a wspomógł mię.
|
| Ps 116,7 |
ἐπίστρεψον ἡ ψυχή μου εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου ὅτι κύριος εὐηργέτησέν σε
|
—
|
שׁוּבִ֣י נַ֭פְשִׁי לִמְנוּחָ֑יְכִי כִּֽי יְ֝הוָ֗ה גָּמַ֥ל עָלָֽיְכִי
|
Nawróć się, duszo moja! do odpocznienia swego; albowiem ci Pan dobrze uczynił.
|
| Ps 116,8 |
ὅτι ἐξείλατο τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀπὸ δακρύων καὶ τοὺς πόδας μου ἀπὸ ὀλισθήματος
|
—
|
כִּ֤י חִלַּ֥צְתָּ נַפְשִׁ֗י מִ֫מָּ֥וֶת אֶת עֵינִ֥י מִן דִּמְעָ֑ה אֶת רַגְלִ֥י מִדֶּֽחִי
|
Bo wyrwał duszę moję od śmierci, oczy moje od płaczu, nogę moję od upadku.
|
| Ps 116,9 |
εὐαρεστήσω ἐναντίον κυρίου ἐν χώρᾳ ζώντων
|
—
|
אֶ֭תְהַלֵּךְ לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה בְּ֝אַרְצ֗וֹת הַֽחַיִּֽים
|
Będę chodził ustawicznie przed oblicznością Pańską w ziemi żyjących.
|
| Ps 116,10 |
αλληλουια ἐπίστευσα διὸ ἐλάλησα ἐγὼ δὲ ἐταπεινώθην σφόδρα
|
—
|
הֶ֭אֱמַנְתִּי כִּ֣י אֲדַבֵּ֑ר אֲ֝נִ֗י עָנִ֥יתִי מְאֹֽד
|
Uwierzyłem, dlategom mówił, chociażem bardzo był utrapiony.
|
| Ps 116,11 |
ἐγὼ εἶπα ἐν τῇ ἐκστάσει μου πᾶς ἄνθρωπος ψεύστης
|
—
|
אֲ֭נִי אָמַ֣רְתִּי בְחָפְזִ֑י כָּֽל הָאָדָ֥ם כֹּזֵֽב
|
Jam był rzekł w zatrwożeniu mojem: Wszelki człowiek kłamca.
|
| Ps 116,12 |
τί ἀνταποδώσω τῷ κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἀνταπέδωκέν μοι
|
—
|
מָֽה אָשִׁ֥יב לַיהוָ֑ה כָּֽל תַּגְמוּל֥וֹהִי עָלָֽי
|
Cóż oddam Panu za wszystkie dobrodziejstwa jego, które mi uczynił?
|
| Ps 116,13 |
ποτήριον σωτηρίου λήμψομαι καὶ τὸ ὄνομα κυρίου ἐπικαλέσομαι
|
—
|
כּוֹס יְשׁוּע֥וֹת אֶשָּׂ֑א וּבְשֵׁ֖ם יְהוָ֣ה אֶקְרָֽא
|
Kielich obfitego zbawienia wezmę, a imienia Pańskiego wzywać będę,
|
| Ps 116,14 |
—
|
—
|
נְ֭דָרַי לַיהוָ֣ה אֲשַׁלֵּ֑ם נֶגְדָה נָּ֝֗א לְכָל עַמּֽוֹ
|
Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego.
|
| Ps 116,15 |
τίμιος ἐναντίον κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ
|
—
|
יָ֭קָר בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה הַ֝מָּ֗וְתָה לַחֲסִידָֽיו
|
Droga jest przed oczyma Pańskiemi śmierć świętych jego.
|
| Ps 116,16 |
ὦ κύριε ἐγὼ δοῦλος σός ἐγὼ δοῦλος σὸς καὶ υἱὸς τῆς παιδίσκης σου διέρρηξας τοὺς δεσμούς μου
|
—
|
אָֽנָּ֣ה יְהוָה֮ כִּֽי אֲנִ֪י עַ֫בְדֶּ֥ךָ אֲֽנִי עַ֭בְדְּךָ בֶּן אֲמָתֶ֑ךָ פִּ֝תַּ֗חְתָּ לְמוֹסֵרָֽי
|
O mój Panie! żem ja sługą twoim, jam sługą twoim, synem służebnicy twojej, rozwiązałeś związki moje.
|
| Ps 116,17 |
σοὶ θύσω θυσίαν αἰνέσεως
|
—
|
לְֽךָ אֶ֭זְבַּח זֶ֣בַח תּוֹדָ֑ה וּבְשֵׁ֖ם יְהוָ֣ה אֶקְרָֽא
|
Tobie ofiarować będę ofiarę chwały, i imienia Pańskiego wzywać będę.
|
| Ps 116,18 |
τὰς εὐχάς μου τῷ κυρίῳ ἀποδώσω ἐναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ
|
—
|
נְ֭דָרַי לַיהוָ֣ה אֲשַׁלֵּ֑ם נֶגְדָה נָּ֝֗א לְכָל עַמּֽוֹ
|
Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego,
|
| Ps 116,19 |
ἐν αὐλαῖς οἴκου κυρίου ἐν μέσῳ σου Ιερουσαλημ
|
—
|
בְּחַצְר֤וֹת בֵּ֤ית יְהוָ֗ה בְּֽת֘וֹכֵ֤כִי יְֽרוּשָׁלִָ֗ם הַֽלְלוּ יָֽהּ
|
W przysionkach domu Pańskiego, w pośrodku ciebie, Jeruzalemie! Halleluja.
|
