| Prz 7,7 |
ὃν ἂν ἴδῃ τῶν ἀφρόνων τέκνων νεανίαν ἐνδεῆ φρενῶν
|
—
|
וָאֵ֤רֶא בַפְּתָאיִ֗ם אָ֘בִ֤ינָה בַבָּנִ֗ים נַ֣עַר חֲסַר לֵֽב
|
I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieńca głupiego,
|
| Prz 7,8 |
παραπορευόμενον παρὰ γωνίαν ἐν διόδοις οἴκων αὐτῆς
|
—
|
עֹבֵ֣ר בַּ֭שּׁוּק אֵ֣צֶל פִּנָּ֑הּ וְדֶ֖רֶךְ בֵּיתָ֣הּ יִצְעָֽד
|
Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.
|
| Prz 7,9 |
καὶ λαλοῦντα ἐν σκότει ἑσπερινῷ ἡνίκα ἂν ἡσυχία νυκτερινὴ ᾖ καὶ γνοφώδης
|
—
|
בְּנֶֽשֶׁף בְּעֶ֥רֶב י֑וֹם בְּאִישׁ֥וֹן לַ֝֗יְלָה וַאֲפֵלָֽה
|
Ze zmierzkiem pod wieczór, w ciemności nocnej, i w mroku.
|
| Prz 7,10 |
ἡ δὲ γυνὴ συναντᾷ αὐτῷ εἶδος ἔχουσα πορνικόν ἣ ποιεῖ νέων ἐξίπτασθαι καρδίας
|
—
|
וְהִנֵּ֣ה אִ֭שָּׁה לִקְרָאת֑וֹ שִׁ֥ית ז֝וֹנָ֗ה וּנְצֻ֥רַת לֵֽב
|
A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,
|
| Prz 7,11 |
ἀνεπτερωμένη δέ ἐστιν καὶ ἄσωτος ἐν οἴκῳ δὲ οὐχ ἡσυχάζουσιν οἱ πόδες αὐτῆς
|
—
|
הֹמִיָּ֣ה הִ֣יא וְסֹרָ֑רֶת בְּ֝בֵיתָ֗הּ לֹא יִשְׁכְּנ֥וּ רַגְלֶֽיהָ
|
Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;
|
| Prz 7,12 |
χρόνον γάρ τινα ἔξω ῥέμβεται χρόνον δὲ ἐν πλατείαις παρὰ πᾶσαν γωνίαν ἐνεδρεύει
|
—
|
פַּ֤עַם בַּח֗וּץ פַּ֥עַם בָּרְחֹב֑וֹת וְאֵ֖צֶל כָּל פִּנָּ֣ה תֶאֱרֹֽב
|
Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;
|
| Prz 7,13 |
εἶτα ἐπιλαβομένη ἐφίλησεν αὐτόν ἀναιδεῖ δὲ προσώπῳ προσεῖπεν αὐτῷ
|
—
|
וְהֶחֱזִ֣יקָה בּ֭וֹ וְנָ֣שְׁקָה לּ֑וֹ הֵעֵ֥זָה פָ֝נֶ֗יהָ וַתֹּ֣אמַר לֽוֹ
|
I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:
|
| Prz 7,14 |
θυσία εἰρηνική μοί ἐστιν σήμερον ἀποδίδωμι τὰς εὐχάς μου
|
—
|
זִבְחֵ֣י שְׁלָמִ֣ים עָלָ֑י הַ֝יּ֗וֹם שִׁלַּ֥מְתִּי נְדָרָֽי
|
Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje.
|
| Prz 7,15 |
ἕνεκα τούτου ἐξῆλθον εἰς συνάντησίν σοι ποθοῦσα τὸ σὸν πρόσωπον εὕρηκά σε
|
—
|
עַל כֵּ֭ן יָצָ֣אתִי לִקְרָאתֶ֑ךָ לְשַׁחֵ֥ר פָּ֝נֶ֗יךָ וָאֶמְצָאֶֽךָּ
|
Przetożem wyszła przeciw tobie, abym pilnie szukała twarzy twojej, i znalazłam cię.
|
| Prz 7,16 |
κειρίαις τέτακα τὴν κλίνην μου ἀμφιτάποις δὲ ἔστρωκα τοῖς ἀπ᾿ Αἰγύπτου
|
—
|
מַ֭רְבַדִּים רָבַ֣דְתִּי עַרְשִׂ֑י חֲ֝טֻב֗וֹת אֵט֥וּן מִצְרָֽיִם
|
Obiłam kobiercami łoże moje, ozdobione rzezaniem i prześcieradłami egipskiemi.
|
| Prz 7,17 |
διέρραγκα τὴν κοίτην μου κρόκῳ τὸν δὲ οἶκόν μου κινναμώμῳ
|
—
|
נַ֥פְתִּי מִשְׁכָּבִ֑י מֹ֥ר אֲ֝הָלִ֗ים וְקִנָּמֽוֹן
|
Potrząsnęłam pokój swój myrrą, aloesem, i cynamonem.
|
| Prz 7,18 |
ἐλθὲ καὶ ἀπολαύσωμεν φιλίας ἕως ὄρθρου δεῦρο καὶ ἐγκυλισθῶμεν ἔρωτι
|
—
|
לְכָ֤ה נִרְוֶ֣ה דֹ֭דִים עַד הַבֹּ֑קֶר נִ֝תְעַלְּסָ֗ה בָּאֳהָבִֽים
|
Pójdźże, opójmy się miłością aż do poranku, ucieszmy się miłością.
|
| Prz 7,19 |
οὐ γὰρ πάρεστιν ὁ ἀνήρ μου ἐν οἴκῳ πεπόρευται δὲ ὁδὸν μακρὰν
|
—
|
כִּ֤י אֵ֣ין הָאִ֣ישׁ בְּבֵית֑וֹ הָ֝לַ֗ךְ בְּדֶ֣רֶךְ מֵרָחֽוֹק
|
Boć męża mego w domu niemasz; pojechał w drogę daleką.
|
| Prz 7,20 |
ἔνδεσμον ἀργυρίου λαβὼν ἐν χειρὶ αὐτοῦ δι᾿ ἡμερῶν πολλῶν ἐπανήξει εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ
|
—
|
צְֽרוֹר הַ֭כֶּסֶף לָקַ֣ח בְּיָד֑וֹ לְי֥וֹם הַ֝כֵּ֗סֶא יָבֹ֥א בֵיתֽוֹ
|
Worek pieniędzy wziął z sobą; dnia pewnego wróci się do domu swego.
|
| Prz 7,21 |
ἀπεπλάνησεν δὲ αὐτὸν πολλῇ ὁμιλίᾳ βρόχοις τε τοῖς ἀπὸ χειλέων ἐξώκειλεν αὐτόν
|
—
|
הִ֭טַּתּוּ בְּרֹ֣ב לִקְחָ֑הּ בְּחֵ֥לֶק שְׂ֝פָתֶ֗יהָ תַּדִּיחֶֽנּוּ
|
I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.
|
| Prz 7,22 |
ὁ δὲ ἐπηκολούθησεν αὐτῇ κεπφωθείς ὥσπερ δὲ βοῦς ἐπὶ σφαγὴν ἄγεται καὶ ὥσπερ κύων ἐπὶ δεσμοὺς
|
—
|
ה֤וֹלֵ֥ךְ אַחֲרֶ֗יהָ פִּ֫תְאֹ֥ם כְּ֭שׁוֹר אֶל טָ֣בַח יָב֑וֹא וּ֝כְעֶ֗כֶס אֶל מוּסַ֥ר אֱוִֽיל
|
Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.
|
| Prz 7,23 |
ἢ ὡς ἔλαφος τοξεύματι πεπληγὼς εἰς τὸ ἧπαρ σπεύδει δὲ ὥσπερ ὄρνεον εἰς παγίδα οὐκ εἰδὼς ὅτι περὶ ψυχῆς τρέχει
|
—
|
עַ֤ד יְפַלַּ֪ח חֵ֡ץ כְּֽבֵד֗וֹ כְּמַהֵ֣ר צִפּ֣וֹר אֶל פָּ֑ח וְלֹֽא יָ֝דַ֗ע כִּֽי בְנַפְשׁ֥וֹ הֽוּא
|
I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.
|
| Prz 7,24 |
νῦν οὖν υἱέ ἄκουέ μου καὶ πρόσεχε ῥήμασιν στόματός μου
|
—
|
וְעַתָּ֣ה בָ֭נִים שִׁמְעוּ לִ֑י וְ֝הַקְשִׁ֗יבוּ לְאִמְרֵי פִֽי
|
Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
|
